<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035</id><updated>2012-03-12T16:40:34.608-07:00</updated><category term='Arte Imágen Pintura'/><category term='La bohème nouvelle'/><category term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Tao y Baobab</title><subtitle type='html'>...Mañana despertare como si nunca hubiera querido nacer y me hubieran arrojado al mundo con exuberancia...</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default?start-index=101&amp;max-results=100'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>175</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4998257870833415883</id><published>2012-03-11T19:31:00.000-07:00</published><updated>2012-03-11T19:35:04.963-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Dancing with Natana</title><content type='html'>&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;He dejado entre paréntesis laintoxicación de esos cigarrillos que saben a literatura, la antigua ciudad queme disfrazó, el concepto de mama, el hogar maldito hogar, las noches deinsomnio, los grandes lienzos, todas esas mujeres atravesadas en la garganta,el mate matinal, el reloj de pulsera, cualquier referencia de &lt;em&gt;había una vez...&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Me he despedido a mi mismo con unpañuelo rojo en una estación flotante. He empaquetado todos los enseres y todala idea que he creído pretender de mi mismo, y la he enviado a la ciudad dedonde una vez salí.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ahora perdido, tranquilo y solo, pisoarenas que no son mías, descanso en ventanas que no importan, y el escuchar flamencocobra una novelesca relevancia. Como si el regodearme en una falsa añoranzafuese la forma de rehuirme en este lugar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;No controlo gran parte de lo queocurre, y no quiero hacerlo. Prefiero bailar con Natana, cerrar los ojos ygirar. Dejarla que me pise tiernamente y me diga cosas que no quiero entender.Sé que cada paso que emprenda será un principio, un determinante en laecuación. Incluso en aquel baile de pieles había un consuelo matemático que eraigual a cero, extrañas armonías.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ahora he de volver a la autopsia demi cuerpo, de mis palabras, del nihilismo europeo y la posmodernidad. Porque hecontraído deudas de sangre con mi autodesprecio. Estoy ansiando uno de esostugurios húmedos que solo tienen un colchón viejo en el suelo, para irme máslejos aún.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Te lo digo en serio, los hombres nose enamoran, como mucho maduran un poco. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4998257870833415883?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4998257870833415883/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/03/dancing-with-natana.html#comment-form' title='1 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4998257870833415883'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4998257870833415883'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/03/dancing-with-natana.html' title='Dancing with Natana'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4679653345012281762</id><published>2012-03-10T20:39:00.000-08:00</published><updated>2012-03-11T20:37:29.027-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>No es que nos sintamos solos</title><content type='html'>&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Me apena la muerte de Pavarotti, lafalta de permanencia en este mundo. Ese imposible prevalecer en la utopía deuna onda propagada perpetuamente. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;El fin de los tiempos es un hecho; larealidad acaba cuando acaba el Yo. &lt;em&gt;Un árbol que…&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Quizá Pavarotti esté mejor muerto,pero sentir esa mutabilidad, aquello de Heráclito de: &lt;em&gt;al mismo rio entras…&lt;/em&gt; las innumerablesvaginas de una mujer; llamémoslo posmoderno, para entendernos. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Vale cualquier nombre parasomatizarlo y darle una forma patológica, &lt;em&gt;wherever&lt;/em&gt;. Ese delirio de las GrandesGuerras, el vivir ebulliciosamente; realmente, una dolencia antigua.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;Te quiero a ti, aquí y ahora. Lascalles están ardiendo. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US;"&gt;&lt;em&gt;Je ne t`aime plus&lt;/em&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Joder, no es lo mismo sin Pavarotti…Luego me vendrán con esa mierda de la conciencia holística, con elpost-posmodernismo, la creencia de una superación insuperable, y las ideas excéntricaspropias de un nuevo siglo. Como si al pasar el calendario fuera necesariohablar educadamente y frecuentar la vieja noción de evolución. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Es demasiado pretencioso para el Hombrecreer que la evolución es un acto consciente. La masturbación es inconsciente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;El trabajo está hecho, podemossentarnos a echar barriga y esperar a ver pasar los siglos meneando el raboentre las piernas. Ya h&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;emos perdido una vez a Pavarotti,tenemos suficientes descalabros como seres antropocentristas que colocaron latierra en el centro del culo de Dios. No me vengas a hablar de la reencarnacióny el alma sólo porque no te guste la soledad del universo, la voz de Pavarotti ahogadaentre el vacio de las galaxias. Déjame en paz.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Estamos aquí, tú puedes verlo, a laderiva…&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Pavarotti nunca volverá.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;No quiero escuchar lo que Foucaultdice, no me importa una puta mierda. Habrá historia sin el hombre, aunque noquede nadie para oírla. &lt;em&gt;Un árbol que cae en medio del bosque…&lt;/em&gt; La voz de Pavarottisin Pavarotti. Que le jodan al Hombre y a la muerte del Sujeto... &lt;em&gt;si no hay nadie para escucharlo.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;No,&amp;nbsp;no estoy enfadado, es que tengo unalibido retorcida, ya me conoces.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;em&gt;Dichi che il fiume&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;em&gt;Trova la via al mare&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;em&gt;E como il fiume&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;em&gt;Giungerai a me&lt;/em&gt; (1)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit; line-height: 115%;"&gt;&lt;em&gt;El desarrollo abrupto de una realidadimpensada ha echado por tierra todas las creencias y fundamentos que hasta ayermismo sostenían el gran proyecto moderno. La cosa esta ya entre nosotros: hasumergido a una gran parte de la humanidad en un ámbito y una pasión autista.Ha modificado las identidades, y ha arrasado las tierras, los océanos, el aire.Esta extinguiendo especies y comunidades. El propio sistema es el que hadestruido y se ha desprendido de los grandes relatos de la metafísica quefundaban su ética, estética y política alrededor de esa idea esencial que erala idea del Hombre.&lt;/em&gt; (2)&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;(1) Miss Sarajevo, U2.&lt;br /&gt;(2) &lt;em&gt;La ilusión posmoderna&lt;/em&gt;, Oscar del Barco.&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4679653345012281762?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4679653345012281762/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/03/no-es-que-nos-sintamos-solos.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4679653345012281762'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4679653345012281762'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/03/no-es-que-nos-sintamos-solos.html' title='No es que nos sintamos solos'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4614468198890381009</id><published>2012-03-05T13:54:00.001-08:00</published><updated>2012-03-05T13:54:35.129-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Judías negras</title><content type='html'>&lt;span style="line-height: 115%; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ellos no conocen ese metro de seguridad queestila la gente hoy para charlar o bailar. Las miradas aquí no son de balazo,sino que van ahondando, solapándose hasta que la vista respira en otros ojos,en el deje y vaivén de palabras que hacen de muelle. Resortes y engranajes quese interponen en el &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="line-height: 115%; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;fluir de copas y personas, en una dispersión insospechada ycontagiosa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="line-height: 115%; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Un olor a fruta aun no catalogada. Una faca enlas manos de un hombre portentoso, unas llamas; caldo que hierve mansamente.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="line-height: 115%; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Después el día se extingue, y la atmosfera serecuesta en una especie de aflojamiento que acaba por cubrir sin brecha losánimos y aspavientos. Al poco, todo está tupido de esa oscuridad y blandura, ylos cuerpos dejan de moverse como bofetadas para hundirse en ese barro,ahogándose en el humo, en los últimos vasos que rechinan indiferentes al caer yestallar.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="line-height: 115%; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Subimos a un coche de cristales tintados. Unacarretera limpia, allí la metrópoli se abrió en un bostezo mudo. Atrás noquedaba nada, habíamos agotado cada cauce de la tierra, cada instinto, cuerpo,opinión y deseo posibles.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="line-height: 115%; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;em&gt;It´s a Long way&lt;/em&gt; (1)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;em&gt;Woke up this morning&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;Singing an old, old Beatles song&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;We’re not that strong, my lord&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;You know we ain’t that strong&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;I hear my voice among others&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;In the break of day&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;Hey, brothers,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;It’s a long long long long way...&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;Os olhos da cobra verde&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;Hoje foi que arreparei&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;Se arreparasse a mais tempo&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;Nã&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;o amava quem amei&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;It's a long road...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;span&gt;E se nã&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;o tivesse o amor&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;E se nã&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;o tivesse essa dor&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;E se nã&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;o tivesse sofrer&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;E se nã&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;o tivesse chorar&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;E se nã&lt;/span&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;o tivesse o amor&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 115%; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-font-family: Calibri; mso-bidi-theme-font: minor-latin;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;(1) Caetano Veloso, &lt;em&gt;It´s a long way&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-RB-OtaRgW2E/T1U1Zn5jTJI/AAAAAAAAA7A/J_7H76PP4NU/s1600/081.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-RB-OtaRgW2E/T1U1Zn5jTJI/AAAAAAAAA7A/J_7H76PP4NU/s320/081.JPG" width="214" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;Fotografía: Renata Milanes, Brasil, 2012.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4614468198890381009?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4614468198890381009/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/03/judias-negras.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4614468198890381009'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4614468198890381009'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/03/judias-negras.html' title='Judías negras'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-RB-OtaRgW2E/T1U1Zn5jTJI/AAAAAAAAA7A/J_7H76PP4NU/s72-c/081.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-8525315030831522842</id><published>2012-03-02T14:46:00.000-08:00</published><updated>2012-03-02T17:03:26.591-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Carta a Berenice</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 0px; -webkit-border-vertical-spacing: 0px; -webkit-text-decorations-in-effect: none; -webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; border-collapse: separate; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px; line-height: 17px;"&gt;&lt;span style="color: #f3f3f3; font-family: inherit; line-height: normal;"&gt;Hace calor, si, muchísimo. Tanto que las camisetas son un abrigo, una exageración. La lluvia es a veces torrencial, y otras, de pequeñas gotas suicidas que se destartalan de las inmensas nubes, y con majestuosidad y pereza se aglomeran en la barandilla de un curvado horizonte.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 0px; -webkit-border-vertical-spacing: 0px; -webkit-text-decorations-in-effect: none; -webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; border-collapse: separate; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px; line-height: 17px;"&gt;&lt;span style="color: #f3f3f3; font-family: inherit; line-height: normal;"&gt;&lt;br /&gt;Ahora mismo, mientras te escribo, recién renacido el día, una de esas lluvias, salvaje y de poca durabilidad, refresca las calles, proporcionando el exceso de humedad que durante horas abatirá con un densísimo calor los enérgicos impulsos de los hombres. Ya ves…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yo por mi parte, he cruzado ya barrios, playas, edificios de otras épocas. He visto niños jugando solos en calles oscuras, gente buscando en las basuras como hienas, hombres con pistolas en la mano. He visto la estridencia como pandemia, la belleza y el nerviosismo batidos como zumo de frutas. Mujeres de largas piernas más bien parecidas a panteras, el espectro de los esclavos traídos aquí por los portugueses.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No sé en qué medida nos encontramos de lejos, no tengo noción de nada, me siento desorientado, con miles de cosas pendientes, con decenas de personas reclamando algo de mí. Asuntos, destinos, maletas que se abren fortuitamente al subir unas escaleras.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Estuve oyendo un poco de jazz cerca de mar, y miré al cielo; las estrellas aquí son diferentes, los colores, la música ahogada en el agua que carga el aire, las terribles gaviotas que arañan los cielos de alaridos y usurpan el mar en chapuzones violentos. Rascacielos, casas derruidas, caras infinitesimalmente (a)parecidas, selvas que luchan contra el avance del hombre en la ciudad, que van devorando todo aquello que no prevalece en el tiempo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;También he releído tus palabras, tus mensajes, tus fotografías. Todo aquello que ha sobrevivido a nuestra negligencia. Una historia contada de mil formas en una lengua que antes parecía hermosa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 0px; -webkit-border-vertical-spacing: 0px; -webkit-text-decorations-in-effect: none; -webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; border-collapse: separate; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px; line-height: 17px;"&gt;&lt;span style="color: #f3f3f3; font-family: inherit; line-height: normal;"&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-u1lXx-by_X0/T1Fke_iy0dI/AAAAAAAAA64/knR38f5i8OU/s1600/16.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-u1lXx-by_X0/T1Fke_iy0dI/AAAAAAAAA64/knR38f5i8OU/s320/16.jpg" width="214" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;Fotografía: Celso M. Castilla Soto, Brasil, 2012.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-8525315030831522842?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/8525315030831522842/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/03/carta-berenice.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8525315030831522842'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8525315030831522842'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/03/carta-berenice.html' title='Carta a Berenice'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-u1lXx-by_X0/T1Fke_iy0dI/AAAAAAAAA64/knR38f5i8OU/s72-c/16.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-533582359794144306</id><published>2012-01-31T16:21:00.000-08:00</published><updated>2012-01-31T16:21:27.735-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Buenas noches, preciosa</title><content type='html'>&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;No sé si mañana podremos vernos. No puedodecirte nada con tiempo, ni con certeza. Aquí todo funciona de manera lenta y laacción de forma improvisada.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Estaba solo, tal vez algo roto y distraído. Queríatomar un vino espaciosamente, consultarte algunas cosas, más allá de eseirresistible mirarse nuestro, hasta decir alguna tontería. Después, medioborrachos y con los deberes hechos, nos hubiéramos tumbado a escuchar las sinfoníasde nuestras respiraciones, aullando entre los recovecos de tu nuca, en la cuencade mi mano y las guitarras silenciosas.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Sentir el tacto de tu pelo en mi nariz,encogiendo los omóplatos hasta verlos besarse o quebrantar, contorsionando losbrazos hasta el exquisito desgarro de los músculos. Toda la piel brillando, y elpálpito de la oscuridad corriendo por nuestras venas de niños cristalinos yestúpidos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;Así te hubiera abandonado, abandonándome alrecuerdo de tu olor, de tus respiraciones, de tu pequeña boca, como algotangible en mi mente. Una gran despedida, la mejor. Y verse de nuevo, hubierasido estúpido en este continente. Pero en el otro, habría prevalecido comopromesa silenciosa, desmantelando la estructura de los días y la razón.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;Sinembargo, está bien así, no quería meterte en problemas. No quería retarte otravez porque no sé que puedo darte de mí. A lo mejor sólo soy una ilusión, unespectro que desaparecerá.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: &amp;quot;Tahoma&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 9pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;Buenas noches, preciosa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-533582359794144306?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/533582359794144306/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/01/buenas-noches-preciosa_31.html#comment-form' title='3 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/533582359794144306'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/533582359794144306'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/01/buenas-noches-preciosa_31.html' title='Buenas noches, preciosa'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-1605086906096055974</id><published>2012-01-31T07:12:00.000-08:00</published><updated>2012-02-05T06:46:24.188-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Imágen Pintura'/><title type='text'>Say goodbye to home</title><content type='html'>&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Nos despedimos como dos legionarios de permiso, apostados enestaciones azules y famélicas. Pensé en todos los demás, en todo lo demás. Nuncanos sentiremos solos.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Esperé, con el cliché de la maleta y una flor ciclope en lamano. La megafonía tosió, y luego, el sonido afilado de los trenes, orugasretratándome en sus espejos.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Te hablo mientras me hablo, te indulto cada vez que yotambién me perdono. Somos sólo carne para las ilustres esfinges, enterradoresde los marchitados destiempos.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"&gt;&lt;a href="http://vimeo.com/35949850" target="_blank"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Say goodbye to home video&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;﻿﻿﻿&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-B9hzpTUaK-Y/Ty6WBKf0E1I/AAAAAAAAA6w/sKbgHHiz1bc/s1600/Esfinge.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="181" src="http://4.bp.blogspot.com/-B9hzpTUaK-Y/Ty6WBKf0E1I/AAAAAAAAA6w/sKbgHHiz1bc/s320/Esfinge.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;Escultura: Androesfinge, Celso Manuel Castilla Soto, Granada, 2012.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-1605086906096055974?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/1605086906096055974/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/01/say-goodbye-to-home.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1605086906096055974'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1605086906096055974'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/01/say-goodbye-to-home.html' title='Say goodbye to home'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-B9hzpTUaK-Y/Ty6WBKf0E1I/AAAAAAAAA6w/sKbgHHiz1bc/s72-c/Esfinge.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-3828428638705225271</id><published>2012-01-22T07:43:00.000-08:00</published><updated>2012-01-22T07:48:58.968-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>In association with</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;Eso quisieron decirnos en alguna ocasión para explicarnostodo origen de las cosas. ¿Por qué estábamos allí? Era una cuestión irresolublesin una inestable explicación del cosmos. Un vida tras otra, atravesada por unabala, una opera, por una palabra entendida de otra forma. Cosas que no eranasimilables sin la posibilidad de un mito. Un mito sordo y misterioso en elcaldo de cultivo de los orgánulos primigenios. El origen de una célula, laquinta sinfonía, y luego Time Square, ya conocemos esa mierda.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;Allí, unos pedazos de existencia se asociaron a otros, sololos dioses saben porque, para formar cuerpos, sinfonías, grandes plazas.Innumerables asociaciones del origen de la creación. La teoría que se expande de un universo en expansión, la teogonía de la santísima sede que orada escuetamente en elmomento de Dios. Claro está que Dios es ese azar, la maravilla de lo fortuito,el &lt;i&gt;alea iacta est&lt;/i&gt; que tan mágicamente nos describe, una locura. Ese azar es unalocura, como cualquier otra asociación.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;Una demencia heliocoptera que da Vinci lanzaba de lastorres, una manzana, las cuerdas de la ropa. Una demencia dantesca como origende lo cognoscible. Por ello no puedo dejar de pensar en un portentoso órganoafricano, tal vez fotografiado por Mappelthorpe, cuando Benedicto nos bendijotal día lluvioso en Madrid. Una camisa de franjas azules, un Picasso enbicicleta, los cables del puente de San Francisco que tensan los bigotes de Dalí.Celebridades, y un invierno en Kyoto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;Probar científicamente que un perro conoce los secretos deun saxo, batir el hielo según refracciones de luz, arrugar de nuevo la ropadespués de haberla descolgado. Todo eso como Teogonía, recapitulando los azaresde Hesiodo y las musas, la Santa Sede, una infusión de valeriana.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;La existencia se autogenera insistentemente. Prevenirse deasociar, ya sea orgánulos, células, cuerpos, ideas o todo tipo de objetos es laacción de la antivida, la marca del anticristo, el nihilismo, la masturbacióndigital. Cualquiera que haya dejado de asociar todo tipo de cosas está muerto,y quien continue haciéndolo, solo es un demente, como lo era Dios.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-3828428638705225271?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/3828428638705225271/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/01/in-association-with.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3828428638705225271'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3828428638705225271'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/01/in-association-with.html' title='In association with'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4977820935654148853</id><published>2012-01-22T07:26:00.001-08:00</published><updated>2012-01-31T07:38:33.265-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>¿Esto es una pipa?</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px; line-height: 14px;"&gt;- No esfácil, pero verás, voy a explicarte a lo que me refiero de una forma sencilla.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;Quierodecir… que si preguntas a los soldados de a pie, a los capitanes, a losciviles, o los presidentes de dos naciones que se encuentran en guerra, es muyprobable, que la expresión unánime sea la de la búsqueda de la paz, laresolución del conflicto. Pero sin embargo, pese a este sentimiento común, laguerra continuará…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;- Deacuerdo, ¿pero donde intentas llegar?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;- Pues merefiero a ese antagonismo, que no es tal. Para mí, siempre existe una fuerzaigual al deseo que lucha en su contra: el antideseo. El hombre tiene dentro desí, la misma inercia por la paz que por la guerra. Extrapola esto ahora…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;- Si, yaveo lo que dices. Pero entonces, eso significa que todo el constructo social ypsicológico es a la vez deseado y autodespreciado.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;- Ahí lotienes, fíjate si no en el amor, es una ley física…&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4977820935654148853?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4977820935654148853/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/01/esto-es-una-pipa.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4977820935654148853'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4977820935654148853'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/01/esto-es-una-pipa.html' title='¿Esto es una pipa?'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-3616179453137177910</id><published>2012-01-22T07:18:00.000-08:00</published><updated>2012-01-22T07:38:46.081-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>In silence</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px; line-height: 14px;"&gt;Deberíashaberte sentado en ese banco, en aquel que estuvimos los dos, frente al Palaciode Cristal. Debiste haber contemplado como hubiera sido sin mí, reconstruir tuhistoria a partir de aquel instante, de aquella tarde en el parque. Queterribles son los condicionales.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;Hubierasido sencillo dejar todo esto atrás, levantarte y cerrar ese inhóspito paréntesis,abandonar la Rue des Gardes a su suerte. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;Y sinembargo, el Palacio de Cristal seguirá allí. Cuando nosotros hayamos perecido,allí estará. Cuando las estrellas estallen en infinitas alegrías cósmicas, y eluniverso se contraiga como la respiración de un ahogado, el Palacio de Cristalseguirá allí. Conteniendo, como en un reflejo, la imagen de nuestro banco,tibia y tambaleante. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;-Cariño,¿cómo está el tiempo en Madrid?-.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;(SuenaCharlie Parker)&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-01XS-CNiZc0/TxwqTW-tggI/AAAAAAAAA5s/fekNEbSve4U/s1600/DSCN2737.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-01XS-CNiZc0/TxwqTW-tggI/AAAAAAAAA5s/fekNEbSve4U/s320/DSCN2737.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;Fotografía: Emily Huang, Granada, 2011.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px; line-height: 14px;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-3616179453137177910?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/3616179453137177910/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/01/in-silence.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3616179453137177910'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3616179453137177910'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/01/in-silence.html' title='In silence'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-01XS-CNiZc0/TxwqTW-tggI/AAAAAAAAA5s/fekNEbSve4U/s72-c/DSCN2737.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-6070402831529682181</id><published>2012-01-22T07:15:00.001-08:00</published><updated>2012-01-22T07:20:55.743-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Aroha</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px; line-height: 14px;"&gt;- ¡MalditoDeclan! Le dije que partiera la semana pasada. Ese imbécil borracho no llegarácon este tiempo infernal.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;- ¡Calma!Ese viejo lobo sabe lo que se hace. Habrá atracado en Blenheim hasta que amainela tormenta. Además, empieza a resultarme intolerable tu ansia por lacorrespondencia. ¡No son más que cotilleos!&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;- ¡No espor las cartas, hace dos días que estamos sin tabaco y la comida se estápudriendo con esta humedad!&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;- Tienesque acostumbrarte a esto. Busca una buena muchacha maorí, y no pases más nochescon las cuentas y ese vino rancio que te trae el viejo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;- ¡Son losmosquitos, los malditos mosquitos!&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;- SabesJohn, mañana, después del paseo te traeré &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;Macbeth&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;y una buena botella. Entonces te contaré la historia de Aroha…&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-6070402831529682181?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/6070402831529682181/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/01/aroha.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6070402831529682181'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6070402831529682181'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/01/aroha.html' title='Aroha'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4289230781143196952</id><published>2012-01-22T07:08:00.000-08:00</published><updated>2012-01-22T07:20:44.832-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Le crazy horse</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px; line-height: 14px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;Ellasiempre quiso ser escritora, antiexiliarse, podríamos decir, a la inversa dePaul Gauguin, y vivir en Paris. Quizá en alguna buhardilla de Montmatre oChatelet con vistas a una pequeña calle empedrada donde la soledad permitiera alos hombres de quehaceres ocultos y mundanos, murmurar a la llegada de lanoche.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;Fue unapersecutora del pasado, de sí misma. De la agradable esperanza de pensarse comomusa de otro, autorretratándose en la boca, los ojos o las manos de un pintorcorroído por sus muslos. Ella supo muy bien encarnar ese papel de mujer fatalque agitaba cimientos por capricho y agotaba la juventud de aquellos apolíneosy desgarbados desgraciados que la agasajaban.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;Yo la vipor primera vez en &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;Le Crazy Horse&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: inherit;"&gt;,tome una brandy, escribí algo en mi cuaderno, y volví a casa caminando por lasnoctambulas calles.&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4289230781143196952?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4289230781143196952/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/01/le-crazy-horse.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4289230781143196952'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4289230781143196952'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2012/01/le-crazy-horse.html' title='Le crazy horse'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-6629745174743912045</id><published>2011-09-29T08:45:00.000-07:00</published><updated>2011-09-29T09:01:56.231-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>He muerto para nacer contigo</title><content type='html'>Sí, así lo creía yo, pero me desperté en el autobús frente aun semáforo en rojo, bajo una llovizna ligera y sintiendo toda la impacienciadel que llega tarde sin saber dónde va. Preferiría seguir muerto.&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Ya te dije -déjalo, si no nos recordaran más allá de algoque duele momentáneamente-. Es como un RE sostenido que tiembla hasta quedecides dejar de escuchar, así es la mayoría del tiempo. La verdad, que yoquerría que me incineraran.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Casi todo lo que creo eterno es un placer fugaz. Así es elplacer, soleado de poniente, como las moscas de Dalí. El amor en su caso,debería ser sagrado, a la manera de dos ancianos que se tocan mansamentemientras recuerdan haberse tocado. Pero el amor, solo se paladea cuando eshuidizo, cuando el tiento sabe a poco, cuando el regusto es tibio, apenas, unaroma a flor recién cortada. Yo no diría libertad, ¿quién querría morir deviejo?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Por otro lado la representación no tiene que valer por lorepresentado. Una línea tiene azar, a modo de un teatro de marionetas. Se puedesaber lo que está escrito, lo ya dicho, nada más. Tu genuino &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;apres&lt;/i&gt; en una noche sin nada departicular. Pero el azar tiene ese talante de capricho elegido, igual también ala belleza de lo desgarbado, o la angustia necesitada de -hoy quiero estarjodido-. &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;He vuelto a la ciudad donde cualquier romántico te diría que&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;ha nacido para morir por ti.&lt;/i&gt; Lo mismoda, un silencio cercano, un arrebato de romper cristales con todo el peso delcuerpo. Disculpa, mi boca es un soldado a sueldo que mata por oficio. Unmartirio, la carne de los mitos griegos. Eso sí, la muerte de un romántico esigual a la distancia existente entre la ventana del quinto piso y las baldosasde la acera. Un arrebato de romper cristales, muerte por condescendencia. Elsemáforo está verde.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Y es que las nubes creen que tienen formas, por eso que yolas veo. Y habiendo encontrado una forma de mirar que fuera cómoda, vemos quela incomodidad de otros ojos puede ser placida. Entonces surge el deseo. &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Así que yo te deseo, y si tú me deseas, yano te deseo más&lt;/i&gt;. Pagaría porque alguien me dijese algo así al oído, quizáun día en el autobús, un desconocido. &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Es una pena odiar el trasporte público. Todos están tanfuera de cualquier representación, que si el mundo se sucediese en ese convoyde brazos en ángulo recto pero nunca de noventa grados, yo creería en el amor.Otro mundo imperfecto es posible en el autobús. Bueno, he de decirte que sí creoen el amor, como un niño cree en el niño Jesús. Igualmente puede decirse asímismo, (mientras cree que le dice al otro), -yo quiero ser como tú, pero no soytu, yo soy otro-. El alter ego y la culpa. El alter ego y el objeto de laculpa. Por eso las nubes tienen formas, no soy yo, son ellas. Nacer para morir.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Así es peligrosamente el amor, un pedacito, un deseo coloreadoen el rostro como escocedura, y un &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;no soyyo, son las nubes, eres tú, otros ojos, &lt;/i&gt;que se yo, los mitos griegos. Cualquierromántico te diría &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;te quiero&lt;/i&gt; a lascuatro de la mañana solo porque no puede dormir. Pero eso sí, yo quiero que meincineren.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-6629745174743912045?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/6629745174743912045/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/he-muerto-para-nacer-contigo.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6629745174743912045'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6629745174743912045'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/he-muerto-para-nacer-contigo.html' title='He muerto para nacer contigo'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-3832452121156304739</id><published>2011-09-09T04:17:00.000-07:00</published><updated>2011-10-18T04:47:07.484-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Saudade</title><content type='html'>Todo está demasiado lejos, todo son recuerdos, nostalgia. Sí, &lt;i&gt;saudade&lt;/i&gt;, esa preciosa palabra portuguesa de un matiz tan inasible y misterioso que tanto nos gusta echar en la conciencia del otro. ¿Pero que hay detrás de eso? ¿Qué podemos esperar?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sólo hemos podido seguir con nuestra vida, hacer como si nada, y fingir. Soportar que todo lo que pasó entre nosotros ha pasado, y dejar que ese amor tan lejano, tan increíblemente filmado por los ojos de nuestra juventud y tan lleno de imposibilidad, nos haya consumido con tanta fuerza.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Amar en estos tiempos se ha convertido en una frivolidad, y hacerlo con tanta vehemencia solo nos conduce a perderlo todo. Pese a ello, yo te quiero, no como ahora amo, sino como amaba antes, tan salvajemente. Y te escribo así, en castellano, para que no me entiendas del todo. Porque en el fondo, soy adicto a tus infinitos e incansables te-amo-muito, que curiosamente nunca pierden su brillo como les ha pasado al de tantas otras.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por favor, no me esperes más.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-mnkOi8ei7WY/Tp1YzR7m-GI/AAAAAAAAA5c/EiJHXsxALpk/s1600/Especiales+%25285%2529.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="218" src="http://2.bp.blogspot.com/-mnkOi8ei7WY/Tp1YzR7m-GI/AAAAAAAAA5c/EiJHXsxALpk/s320/Especiales+%25285%2529.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;Celso Manuel Castilla Soto, Brasil, 2004.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-3832452121156304739?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/3832452121156304739/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/saudade_8512.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3832452121156304739'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3832452121156304739'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/saudade_8512.html' title='Saudade'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-mnkOi8ei7WY/Tp1YzR7m-GI/AAAAAAAAA5c/EiJHXsxALpk/s72-c/Especiales+%25285%2529.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-1255032512121535890</id><published>2011-09-09T02:18:00.001-07:00</published><updated>2011-09-09T02:21:49.861-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>La idea de Alicia</title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="color: white;"&gt;Conociéndolocomo le conozco, te digo que sí está enamorado de Alicia.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: white;"&gt;Estáenamorado incluso de la idea de Alicia, y de la idea de amar a Alicia. Estabade hecho, más enamorado aún del sufrimiento y el drama que suponía amar aAlicia, y odiaba su soledad, desde el punto de vista de &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: white;"&gt;El lobo estepario&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: white;"&gt; deHesse. Repudiaba este aislamiento, porque le gustaba el placer de repudiarsesintiéndose solo. Ahora que tiene todo lo que quiere, no ha perdido ninguno desus amores anteriores, como mucho, ha perdido la efervescencia del "tequiero, no te quiero", que desplumaba del tiempo en solitario. Pero lodemás sigue intacto; Alicia es Alicia, la idea de Alicia es eterna, y la ideade amar a Alicia aún es bella. Pero como ha perdido su soledad y el regocijoautocompasivo de "estoy solo y sólo te quiero a ti", pues ahora huyede ella.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: 13.5pt;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: white;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: white;"&gt;Si tefijas todo son estados de comodidad. Estados emocionales de comodidad. ¿Por quéte ha dicho&amp;nbsp;"pshhht",&amp;nbsp;cuando le has preguntado si ama aAlicia? ¿Si está enamorado? No por nada de lo anterior, sino porque es lo queun hombre contesta, lo que un hombre como él debe contestar.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: 13.5pt;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: white;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: white;"&gt;Porque medi cuenta, que en las charlas llenas de efectos bucólicos y dramatismo patético(patético, del griego, pathos: padecimiento), había algo teatral en sudiscurso, algo ensayado en su mente una y otra vez, como un ejercicio desujeción al mundo. Al fin y al cabo, es lo que hicimos todos, nos fuimos deaquella maldita ciudad y nos reinventamos como personas porque aquí no podíamosser lo que éramos. O mejor, no podíamos ser lo que queríamos ser.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: 13.5pt;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: white;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: white;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: white;"&gt;Laspretensiones y los deseos son como un motor que nos empuja a la vida. Asífuncionamos, con una especie de combustible de irrealidad. La idea de Alicia noestá más equivocada que la idea que uno tiene de sí mismo, y eso no tieneimportancia. Porque lo que importa es cuanto nos alimentamos de esa irrealidad,cuanto creemos en la idea de Alicia.&lt;/span&gt;&lt;span style="color: black; font-size: 13.5pt;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-1255032512121535890?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/1255032512121535890/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/la-idea-de-alicia_09.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1255032512121535890'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1255032512121535890'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/la-idea-de-alicia_09.html' title='La idea de Alicia'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-2235340496677019811</id><published>2011-09-08T12:28:00.000-07:00</published><updated>2011-09-09T02:25:23.009-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Faceshit</title><content type='html'>Supo a fruta madura pisoteada, a día soleado en un no quererver el mundo más allá de las sábanas. Yo también quería ser ese niño idiota quele da una patada al castillo de arena. Quería, al igual que tu, destrozar algobello, morderme las uñas, tener una razón para arrepentirme, ensuciarme.&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Supongo que yo también tenía derecho al desprecio, laignorancia y la ignominia. Hubiera pagado con algunas monedas por ladegradación en el mercado. Me hubiera enfundado en el traje de los injustos,los déspotas y la manada de críos mimados que se agolpan a las puertas de estemundo. Así, tendrías razones para insultarme como a los demás pobres diablos, podríasllamarme cobarde y necio, y mientras lo haces, yo habría tocado fondo, habríasido cómplice de todo mi suicidio, de todo nuestro drama insípido lleno desinamor y sinesperanza.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Y es que me parece, que todas las pasiones se exageranmientras se hacen públicas, pero en cambio su verdadera resonancia es poca. Espobre el alma de hoy en día, las calles están llenas de muertos; de muertos dehambre, de muertos de miedo. Y toda valentía en su contexto, siempre parecelocura y excentricidad. Siempre parece la obra de algún chiflado inadaptado. Poreso me duele, por eso quiero ser una tumba como los demás, un recuerdotrasnochado, un pobre diablo. Porque en el fondo, no he sido más que eso, un baileque acaba a media noche, una parábola en el recorrido, una motel de carretera.Un idiota que ha vivido en contra de las normas de la razón. Un buscador deplanetas en otro hemisferio, un perro que se muerde su propio rabo. Otroinsensato de manos abiertas que se ha vaciado por completo hasta pudrirse, yque se ha recostado en las playas muertas sin más pretensión. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Hoy es un día de puta madre, las gaviotas brillan, el solrevolotea, el agua esta mojada, y suena en la radio alguna canción. Quíen sabe.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-2235340496677019811?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/2235340496677019811/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/supo-fruta-madura-pisoteada-dia-soleado.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/2235340496677019811'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/2235340496677019811'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/supo-fruta-madura-pisoteada-dia-soleado.html' title='Faceshit'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-8013494339159700671</id><published>2011-09-03T03:17:00.000-07:00</published><updated>2011-09-08T12:24:14.016-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título XXIV</title><content type='html'>Posada,&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;la mosca enmis ojos&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;horadabaconfusa, incansable.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;Aquello mehubiera molestado menos&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;si mi madreno hubiera dicho…&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-8013494339159700671?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/8013494339159700671/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/sin-titulo-xxiv.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8013494339159700671'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8013494339159700671'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/sin-titulo-xxiv.html' title='Sin título XXIV'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-2997333467207374156</id><published>2011-09-03T03:13:00.000-07:00</published><updated>2011-09-03T04:53:41.783-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Aguamarina 15</title><content type='html'>Los labiossoleados,&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;levementedisueltos y eclipsados,&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;sojuzgadosde palabras &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;a mediopronunciar.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;Vida mía,aguamarina, &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;siéntate aver llover.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;Con los ojosfijos en las nubes,&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;que traficanrayos&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;y presagiansiglos.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;Que nosotrosaquí dormiremos &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;con elcorazón en crisis,&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;lascostillas abiertas,&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;y el juego, como forma natural&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;de perder laconciencia.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;Porque papaes un baile,&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;un hombrepara el lobo,&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;un recuerdodecapitado de Goya,&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;un canariomuerto,&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;una dama quemira con desdén.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;Amor mío,aguamarina,&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;nos vemoscuando me haya ido,&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;como sihubiera sido cierto,&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;como sifuera verdad.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;Y rebatiré alas olas, &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;meceré lastardes,&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;para decirsin pensar:&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"&gt;- Aguamarina,aguamarina, a &amp;nbsp;veces las nubes tienenformas...&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoListParagraph" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm; mso-add-space: auto; mso-list: l0 level1 lfo1; text-indent: -18.0pt;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-2997333467207374156?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/2997333467207374156/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/aguamarina-15.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/2997333467207374156'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/2997333467207374156'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/aguamarina-15.html' title='Aguamarina 15'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4589033712327129708</id><published>2011-09-02T18:35:00.000-07:00</published><updated>2011-09-02T18:38:49.571-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Fdo. C.C.</title><content type='html'>Olvidé firmar el cuadro, y el cuadro. Cuando lo firme,escribiré C.C. en cian. Todos pensaran que C.C. es C.C., pero tú y yo sabremosque C.C. es C.C.&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;C.C. como santo y seña de una pantalla insalubre o un techotrasnochado. C.C. de una ida y venida al desalojo de una ciudad que es siempreespectral. Una canción que dice otra cosa. Un bordado de C.C en un cojínatigrado con hilo dorado de imitación. Una flor improvisada.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;C.C. como calígrafo en la arena de un posible anhelo en unaplaya im… C.C. en un corazón infartado, en un tatuaje escondido en el cuerpo deotro. C.C. como idea absoluta, intocable, irrefutable. C.C. como alguien desconocido,lejano. C.C como oxímoron, palimpsesto, palíndromo o meridiano. C.C. como arma;bala, gatillo y revólver.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;Cuando firme el cuadro quiero olvidarme de disparar. Cuandodispare quiero olvidarme de firmar el cuadro. Cuando me olvide quiero firmar eldisparo.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-OXIFSq_063Y/TmGESeY5a-I/AAAAAAAAA5Y/44DXDWaZkfc/s1600/Sin+t%25C3%25ADtulo-1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="168" src="http://4.bp.blogspot.com/-OXIFSq_063Y/TmGESeY5a-I/AAAAAAAAA5Y/44DXDWaZkfc/s320/Sin+t%25C3%25ADtulo-1.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4589033712327129708?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4589033712327129708/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/fdo-cc.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4589033712327129708'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4589033712327129708'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/fdo-cc.html' title='Fdo. C.C.'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-OXIFSq_063Y/TmGESeY5a-I/AAAAAAAAA5Y/44DXDWaZkfc/s72-c/Sin+t%25C3%25ADtulo-1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4600808576219674143</id><published>2011-09-02T18:12:00.000-07:00</published><updated>2011-09-02T18:35:55.585-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Flores despedida</title><content type='html'>Aquí solo hay viento,&lt;br /&gt;viento soplando inmortal y necio,&lt;br /&gt;en los fastos, la ruina.&lt;br /&gt;La pléyade de noches margarita&lt;br /&gt;y otoños titiriteros&lt;br /&gt;para el hambre, la argucia.&lt;br /&gt;Hoy me resbala la deuda y la tinta,&lt;br /&gt;y pierdo el apetito, la tormenta.&lt;br /&gt;Una ola esquelética dice…&lt;br /&gt;Nada más.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4600808576219674143?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4600808576219674143/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/flores-despedida.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4600808576219674143'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4600808576219674143'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/09/flores-despedida.html' title='Flores despedida'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-5932692965204662674</id><published>2011-07-20T13:14:00.001-07:00</published><updated>2011-07-20T14:35:09.710-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título XXIII</title><content type='html'>Desiertos roces, &lt;br /&gt;incalculables ausencias &lt;br /&gt;en una mañana tardía, &lt;br /&gt;tristemente sobria. &lt;br /&gt;Aún amanecían los colores, &lt;br /&gt;siempre gráciles, &lt;br /&gt;posiblemente pálidos, &lt;br /&gt;y nuestras cenizas &lt;br /&gt;estaban esparcidas &lt;br /&gt;en la tenue brisa, &lt;br /&gt;en la agradable sensación &lt;br /&gt;del vaivén que produce la tierra &lt;br /&gt;cuando estábamos &lt;br /&gt;completamente quietos, &lt;br /&gt;sosteniéndola en silencio.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-5932692965204662674?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/5932692965204662674/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/07/sin-titulo-xxiii.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5932692965204662674'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5932692965204662674'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/07/sin-titulo-xxiii.html' title='Sin título XXIII'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4920363855472464497</id><published>2011-07-04T07:57:00.000-07:00</published><updated>2011-07-04T08:02:13.738-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Lecturas</title><content type='html'>Cada libro que he leído, me habla continuamente. Los asuntos más triviales, las anécdotas y las nimiedades de la vida se vuelven densos como el aire caluroso y húmedo. Todo enraíza fácilmente en pensamientos que llevan a otros pensamientos hasta la infinitud, en un hilo consciente de ensoñación o esquizofrenia. Niños o locos, que importa... &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y lo más curioso es, que al final de un volumen, cuando las últimas páginas flaquean y se atisba un descenso continuo, mi garganta se comprime y siento una nostalgia interminable. Estoy a punto de llorar como un adolescente que va al cine con una dudosa novia, y aguanta las lagrimas del peor romanticismo empalagoso atesorado en el celuloide inmundo. Y es por eso, que tenemos tantos amigos que no existen, tantas voces sin garganta, tanto espectro en tan poco cuerpo, que cualesquiera que sean las cosas que hagamos, nuestros ojos las verán con esa pátina, con esa poética, con esa profundidad manchada de palabras negras y antiguas que hicieron de nosotros, un ser inadaptado, un monstruo desmembrado que solo quiere amar, amar y amar, devorándolo todo a su paso...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4920363855472464497?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4920363855472464497/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/07/lecturas.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4920363855472464497'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4920363855472464497'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/07/lecturas.html' title='Lecturas'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-3029016850062460865</id><published>2011-06-28T02:51:00.000-07:00</published><updated>2011-07-04T07:57:08.056-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Unas líneas para Eva</title><content type='html'>Quisiera pensar que le escribo a ella, a toda ella. Pero más bien me dirijo a la &lt;span style="font-style:italic;"&gt;insospechada&lt;/span&gt; Eva, quien le habla al mundo en ese lenguaje de locos o de dioses.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Porque la música es ese idioma que dialogan unos pocos, pero que sabemos entender todos. Pertenece a una estirpe de rito y trance, a las galaxias y las ballenas, a los dramas hermosos de la existencia. Y creo haber visto una resonancia, que junto a cada nota, arrastra los corazones a horizontes salvajes y diáfanos. Dónde el temblor de una cuerda que se apaga, dicta el color de las tardes y la corporeidad de unos seres que se amasan en la noche. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y en la intensidad de las teclas, el delirio de los violines, la juerga de los saxos o las flautas que levitan. En todos los rumores y alaridos que emergen de la oscuridad del silencio, se asoman las esperanzas y el tímido fulgor, de un montón de críos chiflados que gritan a la tierra en todas las expresiones que ésta posee.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ya no sé distinguir entre melodías o suturas, entre ritmos o alientos, porque parece que la armonía es como el candor de dos cuerpos que se abrazan para vivir.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Escandalosamente tuyo.&lt;br /&gt;Celso&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-3029016850062460865?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/3029016850062460865/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/06/unas-lineas-para-eva.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3029016850062460865'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3029016850062460865'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/06/unas-lineas-para-eva.html' title='Unas líneas para Eva'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-1235684226836765384</id><published>2011-06-17T14:45:00.000-07:00</published><updated>2011-06-17T14:50:36.648-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título XXII</title><content type='html'>Una guitarra oscura&lt;br /&gt;no muere cuando calla.&lt;br /&gt;Y llueven las hojas&lt;br /&gt;con sonido magullado&lt;br /&gt;en el viento inerte.&lt;br /&gt;Lámparas, medusas,&lt;br /&gt;semillas que lo son todo&lt;br /&gt;antes de empezar.&lt;br /&gt;Y la estrella que vibra,&lt;br /&gt;con el tiempo&lt;br /&gt;se apaga en el pecho.&lt;br /&gt;Porque aún era más frágil,&lt;br /&gt;más inhóspita si cabe.&lt;br /&gt;Porque todo está en venta&lt;br /&gt;por esa belleza tuya&lt;br /&gt;que no vale nada.&lt;br /&gt;Así, sencillamente&lt;br /&gt;se oculta el torso,&lt;br /&gt;la mano doblada.&lt;br /&gt;Para saberte y bailar &lt;br /&gt;como juncos muertos,&lt;br /&gt;y morir sin perderse &lt;br /&gt;un solo minuto de la muerte.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-1235684226836765384?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/1235684226836765384/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/06/sin-titulo-xxii.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1235684226836765384'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1235684226836765384'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/06/sin-titulo-xxii.html' title='Sin título XXII'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4463637085334862637</id><published>2011-06-14T11:38:00.000-07:00</published><updated>2011-06-14T11:44:29.096-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Dioses y animales</title><content type='html'>Nos erguimos sobre dos piernas en algún incierto momento, para salir de la inseguridad y la intemperie, para encender un fuego. Y dejamos aquellas sabanas y bosques, buscando quizá una dignidad más allá de un depredador que devora su carne ensangrentada. Con una especie de voluntad divina, fuimos dioses que tuvimos todo en nuestras manos y sabíamos hacerlo fulgurar. Pero quizá, nunca nos habíamos comprendido a nosotros mismos, nunca supimos olvidar esas selvas y esas noches, donde rugía el miedo y rayaban las estrellas. Y fuimos siempre ese animal mezquino lleno de desconfianza, que tratábamos de ocultar cuando aquellos ojos se miraban con inmensidad, usando sedas y perfumes, creando palacios, ciudades, y selénicos jardines de metal.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Abrumados por toda la grandeza impuesta y toda la miseria contenida. Aguantando las lágrimas como un niño rabioso, nos pintamos los cuerpos para la guerra con fatuas pretensiones. Siempre fuimos los mismos, incomprendidos en un cuerpo de semejanzas y heridas, agobiados por las simas que hay más allá del tacto y el calor de los cuerpos. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y mirábamos al cielo como a los ojos, con la misma terrible y exuberante sensación de encontrarnos vivos. Y era allí, donde cada individuo podía elegir su camino, donde el miedo se aparecía en las múltiples formas del espectro. Y tras cada sacrificio, y cada pérdida, se marchaba una ilusión más a los confines de nuestros deseos. Y finalmente, estallaron las bombas y los aviones impregnaron los cielos como las moscas el verano. Nos arrojamos a todos los deleites de los aromas y el fuego. El coño fue, el principio y el fin del mundo, y las madres todas, unas malditas Pandoras que nos había parido, que nos habían empujado a la tierra para ser dioses y animales, todo de una vez.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4463637085334862637?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4463637085334862637/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/06/dioses-y-animales.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4463637085334862637'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4463637085334862637'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/06/dioses-y-animales.html' title='Dioses y animales'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-8625009021358971053</id><published>2011-06-03T10:10:00.000-07:00</published><updated>2011-06-09T18:02:18.218-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Nihilibido</title><content type='html'>La vida es un presente que se desflora cada vez, y tú y yo, un reflejo irrepetible y desmembrado que siempre pretenderemos vanidosamente nuestro. Alguien como tú, nunca será alguien como yo. Y sin embargo creeremos habernos tocado, amado y comprendido. Fingiremos esa ficción para no morir con los ojos abiertos y las palmas boca arriba mirando a los cielos. Porque nunca llegaremos a saber lo lejos que estuvimos cuando nos devorábamos de cerca, cuando conquistábamos plazas y alcázares, penumbras y anhelos que del uno al otro se cruzaban, como inmigrantes en fronteras o transeúntes en las madrugadas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y a la vez, ese empuje espantoso, ese terrible abismo donde todo nos separa; será la lámpara del velador, las sábanas traspuestas, será las ventanas entreabiertas, el vaticinio de -mañana te veré tal vez, como si nunca antes-. Y nos habremos entregado olvidándonos de nosotros, de que fuimos y seremos. Nos olvidaremos de todos los posibles e inciertos, derramaremos un poco de sangre, apagaremos los cigarrillos y ventilaremos la habitación. Saldremos de la piel porque no tendremos nada. Porque consumiremos cada instante que no nos pertenece, con la pavorosa impronta de no creernos desvanecidos y arrojados al anonimato del universo. Y levantaremos todos los imperios que hagan falta en una noche, y asolaremos mil veces Cartago con júbilo y fuego, abrazando tormentas, desahucios y guerras.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Porque al otro lado de la puerta habrá que esforzarse demasiado por algo que con inexorable constancia se desvanece, que es momentáneo y muere, pero que insistentemente nos reta. Y nuestros Dioses entristecidos, que huyeron porque el mundo fue su imposible, su obra inconclusa, su fracaso y delirio, nos habrán abandonado ya antes de todo comienzo. Es por eso, que siempre y en cada momento nos sentiremos tan solos, y cuando te mire a los ojos, esa soledad, en la llama que chasquea y otra vez llevada en el aire que sopla: soledad y soledad. No más que despojos del tiempo, en un cuerpo atiborrado de las edades y los augurios de todos los presentes, pasados y futuros malditos por el hombre.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y si volviéramos a la recreación, a otro artificio de lámparas, sábanas, cigarrillos y ventanas. Si recurriéramos al recuerdo del “ya fue” constante, para reafirmarnos como una posibilidad de un “haber existido”. Si volviéramos a los ojos de unos ojos que se miran con inmensidad. Y otra vez los labios en su tibio temblor y la soledad clamorosa, lejana y danzante. Si por un descuido volviéramos a esa trampa de extraño perdurar, donde ensayábamos el Uno y el Todo, el desgarro de vacíos y tiempos. Sería tan solo, por ese arrebato de mal perdedor, por esa resignación a claudicar constantemente ante la eternidad y el miedo, sería tan solo, la misma jodida y triste farándula de todos los santos días.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-rkVfc4Shf1o/TepOgraJCEI/AAAAAAAAA40/-5YcBKIgiAE/s1600/Yoqw3re.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-rkVfc4Shf1o/TepOgraJCEI/AAAAAAAAA40/-5YcBKIgiAE/s320/Yoqw3re.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614386208785893442" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Sara Caballero Zavala, Granada, 2011.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-8625009021358971053?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/8625009021358971053/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/06/nihilibido.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8625009021358971053'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8625009021358971053'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/06/nihilibido.html' title='Nihilibido'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-rkVfc4Shf1o/TepOgraJCEI/AAAAAAAAA40/-5YcBKIgiAE/s72-c/Yoqw3re.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-5071605791282752125</id><published>2011-05-09T17:37:00.000-07:00</published><updated>2011-06-17T15:41:47.226-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>White good nights</title><content type='html'>Nuestro tiempo fue &lt;br /&gt;como el templo vacío &lt;br /&gt;de un dios herido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De murallas abandonadas&lt;br /&gt;y tibia niñez&lt;br /&gt;bajo un árbol intangible.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nuestro tiempo fue&lt;br /&gt;el único tiempo  &lt;br /&gt;de todos los tiempos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De sentencias en las esquinas&lt;br /&gt;y sábanas de aquiescencia&lt;br /&gt;a hurtadillas del capricho.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Porque nuestro tiempo &lt;br /&gt;siempre fue el tiempo ingrato&lt;br /&gt;del apetito y la callada muerte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style:italic;"&gt;Y alguna vez pusimos todas las tristezas al desnudo, colgamos pianos de cola en los balcones y vestimos una ciudad de salón; con alfombras y lámparas, como siempre, por puro capricho.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;object width="173" height="30" type="application/x-shockwave-flash" data="http://www.ivoox.com/playerivoox_ep_647055_1.html"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.ivoox.com/playerivoox_ep_647055_1.html"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="wmode" value="transparent"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.ivoox.com/playerivoox_ep_647055_1.html" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" wmode="transparent" width="173" height="30"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;a title="Olvido" href="http://www.ivoox.com/olvido-audios-mp3_rf_647055_1.html" style="font-size:12px; color:#333333; position:relative; bottom:4px;"&gt; &lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-5071605791282752125?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/5071605791282752125/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/05/white-good-nights.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5071605791282752125'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5071605791282752125'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/05/white-good-nights.html' title='White good nights'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-6828170298005411120</id><published>2011-05-05T13:52:00.000-07:00</published><updated>2011-05-05T16:26:13.874-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sobre el cunnilingus y el desastre</title><content type='html'>A los ojos sí, a los ojos te miro. Algo indiferente, como si no me importaras. Cabeceo resbalando sin más remedio. Me duermo en tu vientre que también respira, y meto mi lengua en tu coño. La lengua y la carne que se hunden blandamente en la desesperación, la lengua prohibida, la lengua. &lt;span style="font-style:italic;"&gt;-Cállate-&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y te beso el coño olvidando los desastres y las guerras, perdiéndome en el cosmos lacerado, muriendo sin apenas saberlo, sujeto en algún recuerdo de olor castaño. Entonces te muerdo en el chasquido del silencio; sauces, madreselvas y vinagre. &lt;span style="font-style:italic;"&gt;-Cállate de una vez, ni respires-&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hay un libro abierto en el suelo, un calcetín enterrado en las sábanas y retumba la bombilla en la lámpara del velador. Un tintineo increíblemente lejano, miserables cascadas. &lt;span style="font-style:italic;"&gt;-Cállate, no me mires-&lt;/span&gt;. Dentro es todo oscuro, perdidamente siniestro, y el miedo es una mentira como tantas. Así los ojos tiemblan, se sostienen mutuamente y ya no importa, porque no acabará. Déjalo que siga, que sienta y que desee morirse.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Porque el deseo en las buenas tardes, es como la mancha en la colcha y el cigarro póstumo, es triste. &lt;span style="font-style:italic;"&gt;-Cállate, tonta-&lt;/span&gt;. El futuro no importa, ni las ventanas, ni las puertas, no importa nada. &lt;span style="font-style:italic;"&gt;-Cállate tonta, y que se jodan los vecinos-&lt;/span&gt;.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-6828170298005411120?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/6828170298005411120/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/05/sobre-el-cunnilingus-y-el-desastre.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6828170298005411120'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6828170298005411120'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/05/sobre-el-cunnilingus-y-el-desastre.html' title='Sobre el cunnilingus y el desastre'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-2121760988716033235</id><published>2011-05-04T12:11:00.000-07:00</published><updated>2011-05-09T18:33:06.538-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Ojalá hubieras sido tú</title><content type='html'>Agitadas las piedras,&lt;br /&gt;bailamos las sombras.&lt;br /&gt;Este mundo es bello,&lt;br /&gt;nuestras alas&lt;br /&gt;no están dormidas,&lt;br /&gt;los cielos &lt;br /&gt;no rugen con timidez.&lt;br /&gt;Pero si los muros &lt;br /&gt;se han vuelto cobardes,&lt;br /&gt;los hombres viles.&lt;br /&gt;Y arrancamos las pieles,&lt;br /&gt;y pactamos los besos,&lt;br /&gt;y perdidos encontramos,&lt;br /&gt;una ternura en cada eslabón.&lt;br /&gt;No creas que es un indicio,&lt;br /&gt;sino el comienzo de toda belleza &lt;br /&gt;y su amarga contradicción.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style:italic;"&gt;Hoy hicimos algo triste, destruimos algo bello, y aun así éramos tan felices como cualquier otro día de nuestras malditas vidas.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-2121760988716033235?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/2121760988716033235/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/05/ojala-hubieras-sido-tu.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/2121760988716033235'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/2121760988716033235'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/05/ojala-hubieras-sido-tu.html' title='Ojalá hubieras sido tú'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-2075235000322314907</id><published>2011-05-04T11:35:00.000-07:00</published><updated>2011-05-05T07:20:14.890-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Viajes y ventanillas</title><content type='html'>Llevo cierto tiempo &lt;br /&gt;mirándote volteada.&lt;br /&gt;De vuelta y sin remordimientos,&lt;br /&gt;te adormeces vencida&lt;br /&gt;por algo más que el sueño.&lt;br /&gt;Tú y tu misterio&lt;br /&gt;sois mi objeto, mi semejanza.&lt;br /&gt;Una verdad de humanidad inescrutable,&lt;br /&gt;así funciona este extraño horizonte.&lt;br /&gt;Yo maljuego en los estadios&lt;br /&gt;de tu representación.&lt;br /&gt;Te halago dolido&lt;br /&gt;sabiendo que nunca lo oirás,&lt;br /&gt;te desprecio, porque nunca&lt;br /&gt;sabrás quien he sido para ti.&lt;br /&gt;Y te miro como el niño&lt;br /&gt;que tan fatalmente te mira.&lt;br /&gt;Como el hombre que tan &lt;br /&gt;fugazmente inventa&lt;br /&gt;las formas de tu cuerpo,&lt;br /&gt;o la tristeza tal vez,&lt;br /&gt;de tus manos en el rostro&lt;br /&gt;y tu anhelo de ventana.&lt;br /&gt;Y ahora, arrojados a este viaje&lt;br /&gt;de silencio y desconocimiento,&lt;br /&gt;de furtivos encuentros,&lt;br /&gt;me pregunto de nuevo,&lt;br /&gt;¿Quién eres?&lt;br /&gt;¿Y por qué no sonríes?&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-2075235000322314907?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/2075235000322314907/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/05/viajes-y-ventanillas.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/2075235000322314907'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/2075235000322314907'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/05/viajes-y-ventanillas.html' title='Viajes y ventanillas'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-8479087855284000088</id><published>2011-04-26T05:23:00.000-07:00</published><updated>2011-04-26T10:49:44.627-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Hoy amanecimos así</title><content type='html'>Te pensaba incluso,&lt;br /&gt;cuando Roma&lt;br /&gt;nos arrojó a los leones.&lt;br /&gt;En el fragor de una guitarra &lt;br /&gt;fenecida en los fuegos gitanos.&lt;br /&gt;Te pensaba más allá &lt;br /&gt;de los castros, &lt;br /&gt;las macetas tuertas,&lt;br /&gt;los polvorientos burdeles&lt;br /&gt;de misericordia y café.&lt;br /&gt;Te pensaba sí,&lt;br /&gt;en la posibilidad&lt;br /&gt;de un Brasil y su Orinoco,&lt;br /&gt;en el abandono del hogar,&lt;br /&gt;en el abandono.&lt;br /&gt;Y sé que despertaras&lt;br /&gt;tan preciosa como siempre,&lt;br /&gt;descosida y sin reino.&lt;br /&gt;Siendo yo el padre&lt;br /&gt;que nunca seré.&lt;br /&gt;El hombre inhóspito&lt;br /&gt;de recuerdos luminiscentes.&lt;br /&gt;Hoy amanecimos así.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-8479087855284000088?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/8479087855284000088/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/te-pensaba-incluso-cuando-roma-nos.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8479087855284000088'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8479087855284000088'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/te-pensaba-incluso-cuando-roma-nos.html' title='Hoy amanecimos así'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-8508730547221756012</id><published>2011-04-23T14:06:00.001-07:00</published><updated>2011-04-23T14:17:43.318-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Imágen Pintura'/><title type='text'>Ceci n´est pas une pipe</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-Xc7L4yRh1qw/TbNBUwmJ84I/AAAAAAAAA4o/t_-Jnhcj6YM/s1600/Ceci%2Bnest%2Bpas%2Bune%2Bpipe.JPG"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 228px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Xc7L4yRh1qw/TbNBUwmJ84I/AAAAAAAAA4o/t_-Jnhcj6YM/s320/Ceci%2Bnest%2Bpas%2Bune%2Bpipe.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598890586649785218" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-o1EGvcEH-N4/TbNBLsI6FUI/AAAAAAAAA4g/rSyp_4cJDSE/s1600/8.JPG"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-o1EGvcEH-N4/TbNBLsI6FUI/AAAAAAAAA4g/rSyp_4cJDSE/s320/8.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598890430834545986" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-nv6uOwZA4lk/TbNBBNmtH2I/AAAAAAAAA4Y/Py5xzNaVkyo/s1600/1.JPG"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-nv6uOwZA4lk/TbNBBNmtH2I/AAAAAAAAA4Y/Py5xzNaVkyo/s320/1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598890250839334754" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ver también:&lt;br /&gt;&lt;a href="http://kosmoskado.blogspot.com"&gt;Kosmos Kado&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-8508730547221756012?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='related' href='http://kosmoskado.blogspot.com/' title='Ceci n´est pas une pipe'/><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/8508730547221756012/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/ceci-nest-pas-une-pipe.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8508730547221756012'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8508730547221756012'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/ceci-nest-pas-une-pipe.html' title='Ceci n´est pas une pipe'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-Xc7L4yRh1qw/TbNBUwmJ84I/AAAAAAAAA4o/t_-Jnhcj6YM/s72-c/Ceci%2Bnest%2Bpas%2Bune%2Bpipe.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-7164453444713586592</id><published>2011-04-11T17:21:00.000-07:00</published><updated>2011-04-11T17:26:25.183-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título XXI</title><content type='html'>Hubiera escupido las fuerzas&lt;br /&gt;de empuñar mañanas&lt;br /&gt;y teatros vacios.&lt;br /&gt;Hubiera quemado fotos y cartas&lt;br /&gt;con el ardor de un nuevo verano,&lt;br /&gt;con la insolencia de tus labios&lt;br /&gt;en el banco de la tarde&lt;br /&gt;y la alfombra del viento.&lt;br /&gt;Hubiera desangrado&lt;br /&gt;las tinajas del vino,&lt;br /&gt;desatado los caballos de tu pelo,&lt;br /&gt;las mentiras del abismo.&lt;br /&gt;Hubiera fusilado &lt;br /&gt;los signos de la noche&lt;br /&gt;y de tu tacto oscuro.&lt;br /&gt;De no haber muerto&lt;br /&gt;en mis propios brazos,&lt;br /&gt;clandestinamente,&lt;br /&gt;desvestido y solo.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-7164453444713586592?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/7164453444713586592/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/hubiera-escupido-las-fuerzas-de-empunar.html#comment-form' title='6 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7164453444713586592'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7164453444713586592'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/hubiera-escupido-las-fuerzas-de-empunar.html' title='Sin título XXI'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-490331691698156624</id><published>2011-04-11T05:02:00.000-07:00</published><updated>2011-04-11T05:15:26.540-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>De la gota en tu espalda (1)</title><content type='html'>A veces el tiempo &lt;br /&gt;es una parcialidad abstracta.&lt;br /&gt;Sólo una ilusión aceptada,&lt;br /&gt;un consuelo mortuorio.&lt;br /&gt;Yo creo que,&lt;br /&gt;la realidad tiene partes&lt;br /&gt;que habitan en todas las partes.&lt;br /&gt;Y en cada grano de arena,&lt;br /&gt;cada ficticio minuto,&lt;br /&gt;cada gota en nuestra espalda,&lt;br /&gt;guarda un pedazo nuestro.&lt;br /&gt;Ahora bien,&lt;br /&gt;esa gota que resbala por tu espalda,&lt;br /&gt;por la sima de tus omóplatos,&lt;br /&gt;el silencio de tu cadera,&lt;br /&gt;o si acaso,&lt;br /&gt;la ternura especular de cada costado,&lt;br /&gt;parece también un reflejo.&lt;br /&gt;Una convicción de eternidad,&lt;br /&gt;donde el tiempo descreído,&lt;br /&gt;el recorrido inexacto,&lt;br /&gt;y la contemplación redomada,&lt;br /&gt;son para siempre un recuerdo extraviado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style:italic;"&gt;(1) Para Anabel&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-490331691698156624?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/490331691698156624/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/de-la-gota-en-tu-espalda-1.html#comment-form' title='3 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/490331691698156624'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/490331691698156624'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/de-la-gota-en-tu-espalda-1.html' title='De la gota en tu espalda (1)'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-6047010955239789076</id><published>2011-04-09T14:38:00.000-07:00</published><updated>2011-04-11T05:01:44.522-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>El alma es el propio cuerpo (1)</title><content type='html'>Hundido &lt;br /&gt;en los laberintos de la carne &lt;br /&gt;soy una piel de fuego,&lt;br /&gt;un emjambre.&lt;br /&gt;Hay dos siglos&lt;br /&gt;completamente eternos&lt;br /&gt;para flotar en la nada.&lt;br /&gt;Una paradoja encadenada,&lt;br /&gt;vértigo y libertad,&lt;br /&gt;para un paraíso vacío.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style:italic;"&gt;(1) Paco Baños, en las tertulias de Pintura.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-6047010955239789076?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/6047010955239789076/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/el-alma-es-el-propio-cuerpo-1.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6047010955239789076'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6047010955239789076'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/el-alma-es-el-propio-cuerpo-1.html' title='El alma es el propio cuerpo (1)'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-3731683827195012504</id><published>2011-04-06T08:56:00.000-07:00</published><updated>2011-04-06T11:50:56.884-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Cartas y teléfonos</title><content type='html'>Cada actitud, o cada sensación, siempre es contextual. Hoy me fijé en la timidez del acercamiento, la timidez de la distancia, la timidez del secreto, la confesión y el roce. Así son las alegrías y las vergüenzas, los desconsuelos y los silencios. Todos son espectros contextuales de la misma maraña. Y las retaguardias asediadas del peso, quizá liviano, del recuerdo desmoronado, son como una ciudad en ruinas o un papiro en el fondo del Nilo. Y lo digo porque también me dedico a la contemplación, no más.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y tu sueño, toda inundada del mar y cientos de pianos flotantes. Y las camas sudadas de Paris, el metro de madera de Buenos Aires. Todo está mezclado, los horizontes desnudos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fue de esas ocasiones que no supe decirte bien. Que no supe explicarte porque no había nada que explicar. Sabemos reencontrarnos, tenemos los mapas, el impulso. Ahora veo, que todas esas actitudes, en cada forma de su sensación, en cada materialización de sus posibles expresiones, son para nosotros algo liviano, porque también somos hijos del tiempo que nos toca, del nihilismo y del trauma, y hemos escapado de la densidad de las cosas y nos importa bien poco el teléfono que arde o las cartas que no llegan.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y no somos por ello vulgares, o meros recipientes, porque también nos gusta subir a las cimas, escapar de los domingos, desaparecer entre la lluvia. Solo tú podrías entenderlo. Y ahora te sorprende que te codifique en las constelaciones, que lance botellitas al mar. Por eso vuelves con esa tímida, liviana, e irreparable voz al otro lado del teléfono.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Buenas noches, mañana será otro dia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-CSDAuOrh5MA/TZyP7o-uCQI/AAAAAAAAA1w/Gjjg8OFkV3M/s1600/Paris.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 310px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-CSDAuOrh5MA/TZyP7o-uCQI/AAAAAAAAA1w/Gjjg8OFkV3M/s320/Paris.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5592503092062849282" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Belen del Castillo Villalba, Paris, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-3731683827195012504?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/3731683827195012504/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/cartas-y-telefonos.html#comment-form' title='3 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3731683827195012504'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3731683827195012504'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/cartas-y-telefonos.html' title='Cartas y teléfonos'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-CSDAuOrh5MA/TZyP7o-uCQI/AAAAAAAAA1w/Gjjg8OFkV3M/s72-c/Paris.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4286930730191412245</id><published>2011-04-06T08:43:00.000-07:00</published><updated>2011-04-06T09:16:21.356-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Que no me importa</title><content type='html'>Que frías, gelatinosas &lt;br /&gt;esas noches, hermana,&lt;br /&gt;son fiebre y venenosas sábanas.&lt;br /&gt;Serpientes como las tuyas&lt;br /&gt;que nos muerden en los labios &lt;br /&gt;en ese cremoso sueño de sudor.&lt;br /&gt;Son silencio cobrizo y rancio,&lt;br /&gt;la espera del próximo vuelo,&lt;br /&gt;del último tren.&lt;br /&gt;Todo este tiempo ha sido&lt;br /&gt;como criarse en Laconia,&lt;br /&gt;en el cuero de la estepa muda.&lt;br /&gt;Hasta se me volvió verde el linaje,&lt;br /&gt;como si fuéramos de esa raza &lt;br /&gt;de oxido y cristal.&lt;br /&gt;Y aun así he escapado&lt;br /&gt;del jodido cuenco de la rabia,&lt;br /&gt;de toda nausea de iluminación.&lt;br /&gt;Y he derramado la sangre&lt;br /&gt;del caracol cenicienta.&lt;br /&gt;He quebrado las alas&lt;br /&gt;de aquella mariposa dorada.&lt;br /&gt;Y me levanto rodeado&lt;br /&gt;de la bitácora de genios malditos,&lt;br /&gt;de manifiestas letras inconformes.&lt;br /&gt;Y así aparece esa flácida literatura&lt;br /&gt;de camisas de fuerza&lt;br /&gt;e inalcanzables palacios luminiscentes.&lt;br /&gt;Para mirar las hojas en blanco&lt;br /&gt;y aprender el olvido.&lt;br /&gt;Para escapar de esas noches &lt;br /&gt;de comanche recio y ocultarme&lt;br /&gt;en tu vagina de violín sereno,&lt;br /&gt;en idas y vueltas&lt;br /&gt;al horizonte escandaloso de la duda.&lt;br /&gt;Pensamientos informes, &lt;br /&gt;verbos pardos.&lt;br /&gt;Ya pueden incendiarse las playas,&lt;br /&gt;o ser pisoteados absolutamente,&lt;br /&gt;todos los nenúfares de Monet.&lt;br /&gt;Ya pueden castrar a las musas&lt;br /&gt;o vomitar en la garganta de las rosas,&lt;br /&gt;que no me importa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-wV9NkV5eJb4/TZyRsYsd1XI/AAAAAAAAA14/vNUBWrUFeU0/s1600/Sin%2Bt%25C3%25ADtulo-1.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-wV9NkV5eJb4/TZyRsYsd1XI/AAAAAAAAA14/vNUBWrUFeU0/s320/Sin%2Bt%25C3%25ADtulo-1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5592505029016540530" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Francisco Marco, Granada, 2011.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4286930730191412245?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4286930730191412245/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/que-no-me-importa.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4286930730191412245'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4286930730191412245'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/que-no-me-importa.html' title='Que no me importa'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-wV9NkV5eJb4/TZyRsYsd1XI/AAAAAAAAA14/vNUBWrUFeU0/s72-c/Sin%2Bt%25C3%25ADtulo-1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-6198030817384095944</id><published>2011-04-06T08:34:00.000-07:00</published><updated>2011-04-06T08:51:33.515-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título XX</title><content type='html'>Querida mujer,&lt;br /&gt;he hecho patria en tu vagina,&lt;br /&gt;desembocadura en tu pelo.&lt;br /&gt;He anegado tus felices comisuras&lt;br /&gt;desgarrando mis banderas&lt;br /&gt;con espaldas y uñas,&lt;br /&gt;con los labios quebrados&lt;br /&gt;de caricias y besos irreconciliables.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-6198030817384095944?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/6198030817384095944/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/sin-titulo-xx.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6198030817384095944'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6198030817384095944'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/04/sin-titulo-xx.html' title='Sin título XX'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-6871233591550347358</id><published>2011-03-21T19:09:00.000-07:00</published><updated>2011-03-22T15:34:54.989-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>β Com</title><content type='html'>Tengo que pedirte que no te enfades, tú me conoces bien y sabes escuchar. Debía de encontrar la razón de por qué tan insistentemente te decía que no. Era una verdadera intuición, no una respuesta automática o una estratagema. Sé de tantas veces que sin razón se han hecho las cosas más coherentes y por aparente capricho se han visto las cosas más justas. Tú sabes de mi falta de coherencia, incluso de mis pérdidas de equilibrio, por ello, las cosas sensatas en mí, tenían que venir de la mano de los presentimientos. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Al principio yo no encontraba un sentido y sabía que ahí estaba. Durante este tiempo lo he buscado, al igual que he pensado en ti. Los recuerdos siempre han estado en mi maleta de viaje, junto a las fotos de la cartera, en el neceser y en los cajones, entre las cartas, los grandes lienzos y las pequeñas escapadas de la noche.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y hubo un tiempo, que aun cuando me había devorado a mí mismo, seguía estando allí, escondido de mí y de ti, sin más explicación de la necesaria.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pero por fin supe, como por adivinación inspirada, el porqué de tanta distancia, silencio y ausencia. Porque cada viaje y cada reencuentro era siempre el comienzo de una pérdida. Y así la pérdida iba haciendo mella y casa en las tripas, y ya no había dolor en soportarla porque ella te habitaba, y entonces esa triste nostalgia, esos tiempos mejores que siempre brillan porque ya están lejos, pero que de cierto fueron tan irrepetibles, tan &lt;em&gt;comme jamais auparavant&lt;/em&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tenía que decirte que no, porque no hubiera sobrevivido a otra pérdida. Y hubiera estado ocupado de esa ausencia tan vacía, de esa falta de esperanza llena de condicionales y verbos inconjugables, que yo podría haber hecho hiperbólicos con algunos adverbios de patas largas, pero que hubieran dejado de tener gracia al poco, y me hubiera visto, como tantas otras veces, fingiendo beber una copa contigo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;La esperanza, las pocas de las veces es amarilla, por lo general es azul celeste o intensamente cian. Pero la pérdida es algo complejo, un animal carroñero. Por eso fingimos que hacemos nuestra vida, miramos para otro lado y tratamos tan amargamente de olvidar sin saber que no olvidamos.&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-6871233591550347358?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/6871233591550347358/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/03/com.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6871233591550347358'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6871233591550347358'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/03/com.html' title='β Com'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-2986425096884332077</id><published>2011-03-21T19:03:00.000-07:00</published><updated>2011-03-22T11:24:42.613-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Más que nunca</title><content type='html'>Flotante casi desvanecido.&lt;br /&gt;Siento el leve rubor del recuerdo&lt;br /&gt;de las esquinas y la cerveza&lt;br /&gt;y las camas desiertas.&lt;br /&gt;El invierno de otros roces&lt;br /&gt;y la ducha y las sabanas, &lt;br /&gt;un refugio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Todo el día,&lt;br /&gt;maravillosamente plantado&lt;br /&gt;en los hilos de la mente,&lt;br /&gt;en el desconocido tiempo.&lt;br /&gt;Sé que es mi viaje,&lt;br /&gt;mi corazón desprotegido,&lt;br /&gt;mi libélula blanca y verde.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mi tenebroso espacio,&lt;br /&gt;y el velamen de una realidad&lt;br /&gt;de rupturas y trapos viejos,&lt;br /&gt;zapatos en los arcenes,&lt;br /&gt;liturgias abandonadas,&lt;br /&gt;incertidumbres&lt;br /&gt;tan patéticamente absurdas.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-2986425096884332077?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/2986425096884332077/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/03/mas-que-nunca.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/2986425096884332077'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/2986425096884332077'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/03/mas-que-nunca.html' title='Más que nunca'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-3315449618187319356</id><published>2011-03-03T04:52:00.000-08:00</published><updated>2011-03-03T04:55:56.206-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Unas palabras para "K"</title><content type='html'>Alguna vez fuimos algo parecido a una conciencia liviana, sin demasiada ciencia. Con una geografía perfecta delimitada en el pecho, entre los dedos, y sobre las palmas los Himalayas y los suburbios recónditos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hoy tenemos una soledad occidental, una soledad desnuda, y en el oriente las sombras. Una gota, un recuerdo, casi desvanecidos. Sé que no es una historia de los grandes dramas del mundo. Es una pequeña muerte, una fábula de duelo que se oculta en lo imperceptible, en las sentencias minúsculas de los ojos, de los gestos o los astros que orbitan la cintura. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;También llueve en tu ombligo oscuro y secan, perezosamente las palabras, al calor de las brasas de los labios. Y hablas de los sueños como si nos rehuyeran, y de la lluvia como si fuera algo tan triste y anónimo. Pero yo creo que hay que dejarse cegar por la luz, sentir la sed en la ausencia del agua, y olvidarse sin lucha de las palabras o el silencio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y la lejanía inmediata de cada valle de la piel y esa tormenta solitaria, la lluvia incandescente, y las costas del olvido, las playas innecesarias de amargura, los desiertos del recuerdo y el hambre de las entrañas. Todo eso que hemos vivido, a veces, sin brújula, sin mapas, sin señas ni fuegos en las cimas o los horizontes de las llanuras. Todo el peso inmaterial que soportan los parpados de cada noche, de cada reflejo de nosotros y cada reconocimiento, pudiera no importar en absoluto y ser sin embargo, aquello que ha fundado tan tristemente lo que somos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sé que hay un observador en ti, como lo hay en mí. Un batidor de tierras y semejanzas, de amaneceres y cielos encapotados. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Aquí también ha empezado a llover y las gotas restallan en el alfeizar de la ventana.&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-3315449618187319356?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/3315449618187319356/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/03/unas-palabras-para-k.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3315449618187319356'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3315449618187319356'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/03/unas-palabras-para-k.html' title='Unas palabras para &quot;K&quot;'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-5538893506207148787</id><published>2011-03-01T15:26:00.000-08:00</published><updated>2011-03-01T15:29:07.389-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título XIX</title><content type='html'>Tu ausencia es el hermoso camino de regreso al recuerdo de la noche anterior. Esa leve nostalgia escondida entre los despojos de la ropa hecha girones en el suelo. Esa tristeza adolescente de dos cuerpos consumidos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Disculpa, tengo que irme ya.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-5538893506207148787?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/5538893506207148787/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/03/sin-titulo-xix.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5538893506207148787'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5538893506207148787'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/03/sin-titulo-xix.html' title='Sin título XIX'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-238995617735125232</id><published>2011-02-26T08:19:00.001-08:00</published><updated>2011-02-26T13:23:02.859-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>A tibetan orgasm</title><content type='html'>Poco importa &lt;br /&gt;lo que nos cueste la ruina,&lt;br /&gt;o la insolencia de esta noche&lt;br /&gt;para escribirte o calar las sabanas de ti.&lt;br /&gt;Y fíjate, que bien se nos da todo;&lt;br /&gt;la risa a borbotones, el sonido de la guitarra,&lt;br /&gt;la marihuana o la violación.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Poco importa &lt;br /&gt;confundir esquizofrenia por gobierno,&lt;br /&gt;la caída de la bolsa por nuestras gargantas&lt;br /&gt;o las madres pariendo deudores.&lt;br /&gt;Y otro Turner anda pintando&lt;br /&gt;los pozos de petróleo que arden,&lt;br /&gt;los campos mutilados de conciencia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Poco importa entonces,&lt;br /&gt;la revolución silenciada de los islandeses,&lt;br /&gt;el murmullo de mi boca entre tus muslos.&lt;br /&gt;Si mañana todo ira más rápido,&lt;br /&gt;si cambiar es un concepto erróneo,&lt;br /&gt;si solo quedan de nosotros vestigios&lt;br /&gt;en la hierba y la alfombra del salón.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Y eres más valiente que yo porque arriesgas más. Yo he dejado de preocuparme, y me olvido de lo que sé y lo que soy. Me dejo adormecer en el negro abismo donde todo adquiere un sencillo sentido. Para los demás soy quien debo, y soy reluciente porque soy espejo de ti, y me provocas esa salubre enfermedad.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y cada desgarro en ti es un desgarro en mi espejo, es un motivo para ser justo, cada vez que prometes una emoción con tus actos y enarbolas raíces en tus brazos y piernas para estar segura de no escapar de la tierra. Y yo desciendo más y más, y eres tu una tenue referencia, un halago de humanidad ignota.&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-238995617735125232?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/238995617735125232/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/tibetan-orgasm.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/238995617735125232'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/238995617735125232'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/tibetan-orgasm.html' title='A tibetan orgasm'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-6516537288768717372</id><published>2011-02-26T07:22:00.000-08:00</published><updated>2011-02-26T07:51:25.504-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Don´t cry bitch</title><content type='html'>No quería que te fueras &lt;br /&gt;sin haber probado tus lágrimas.&lt;br /&gt;Puse el dedo en tu mejilla,&lt;br /&gt;después en mi boca&lt;br /&gt;y ahora todo cobra sentido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Anoche no podía dormir,&lt;br /&gt;otra vez el insomnio y el viento.&lt;br /&gt;El mundo ha sido abandonado&lt;br /&gt;en el trago del desahucio,&lt;br /&gt;al viejo pronóstico &lt;br /&gt;del “no queda nada”.&lt;br /&gt;Y tú y yo&lt;br /&gt;seguimos impasibles,&lt;br /&gt;obsoletos de carne y sol,&lt;br /&gt;avocados al rancio púlpito &lt;br /&gt;del anonimato.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tal vez, &lt;br /&gt;podría perdidamente amarte,&lt;br /&gt;si acaso fuera cierto.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-6516537288768717372?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/6516537288768717372/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/dont-cry-bitch.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6516537288768717372'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6516537288768717372'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/dont-cry-bitch.html' title='Don´t cry bitch'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-3285890871308713318</id><published>2011-02-18T04:25:00.000-08:00</published><updated>2011-02-18T10:24:34.888-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Blue Blues</title><content type='html'>Te he visto nacer&lt;br /&gt;con esos ojos apresurados.&lt;br /&gt;Perdóname,&lt;br /&gt;no encuentro el camino,&lt;br /&gt;la vuelta a casa.&lt;br /&gt;Se ensombreció, &lt;br /&gt;perdí el rastro.&lt;br /&gt;Pensé en todo demasiado&lt;br /&gt;y tuve en mis manos&lt;br /&gt;tu sangre,&lt;br /&gt;y tus lágrimas,&lt;br /&gt;que pronto &lt;br /&gt;no valdrán nada para ti.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-xbJZbGF5iak/TV65NmfX_eI/AAAAAAAAA1o/Iwe5IuGwe7I/s1600/IMG_3921.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 246px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-xbJZbGF5iak/TV65NmfX_eI/AAAAAAAAA1o/Iwe5IuGwe7I/s320/IMG_3921.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575097032052833762" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Ana Cayuela Muñoz, Canarias, 2011.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-3285890871308713318?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/3285890871308713318/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/blue-blues.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3285890871308713318'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3285890871308713318'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/blue-blues.html' title='Blue Blues'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-xbJZbGF5iak/TV65NmfX_eI/AAAAAAAAA1o/Iwe5IuGwe7I/s72-c/IMG_3921.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-8414474654248865608</id><published>2011-02-12T19:23:00.000-08:00</published><updated>2011-02-12T20:20:03.484-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>El profundo insondable</title><content type='html'>Me he bañado a orillas del Paraná,&lt;br /&gt;bajo la lluvia en Atenas.&lt;br /&gt;He viajado en los tranvías de Milán,&lt;br /&gt;y te he visto reír bajo el agua&lt;br /&gt;reflejado en los espejos de Paris.&lt;br /&gt;He tocado los arqueros de Persépolis, &lt;br /&gt;llorando en algún puente sobre el Sena.&lt;br /&gt;Porque me he perdido como nunca&lt;br /&gt;y siempre, delirantemente sonaba&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Un bel di vedremo&lt;/em&gt;,&lt;br /&gt;mientras qué sé yo qué hacíamos&lt;br /&gt;con la lengua,&lt;br /&gt;la palma de la mano &lt;br /&gt;medio muerta en el lomo,&lt;br /&gt;la sangre candente&lt;br /&gt;y la primavera en preludio.&lt;br /&gt;Hemos recorrido demasiado,&lt;br /&gt;demasiado poco.&lt;br /&gt;Te veo esta noche te digo,&lt;br /&gt;donde siempre,&lt;br /&gt;por eso tú me dices que sí.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-cRtFJgSjGq8/TVdZvKyjmCI/AAAAAAAAA1g/stMFR-kMxp8/s1600/IMG_4095.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 265px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-cRtFJgSjGq8/TVdZvKyjmCI/AAAAAAAAA1g/stMFR-kMxp8/s320/IMG_4095.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573021730779404322" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Ana Cayuela Muñoz, Canarias, 2011.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-8414474654248865608?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/8414474654248865608/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/el-profundo-insondable.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8414474654248865608'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8414474654248865608'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/el-profundo-insondable.html' title='El profundo insondable'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-cRtFJgSjGq8/TVdZvKyjmCI/AAAAAAAAA1g/stMFR-kMxp8/s72-c/IMG_4095.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-3071515852189898977</id><published>2011-02-12T19:13:00.000-08:00</published><updated>2011-02-12T19:16:28.754-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Siempre el tiempo</title><content type='html'>El sol me calienta&lt;br /&gt;y ya hace mucho que no me importas.&lt;br /&gt;Y finjo todo lo que puedo&lt;br /&gt;pero nunca es suficiente.&lt;br /&gt;Todo lo que se ha perdido en nuestra vida,&lt;br /&gt;todos los cielos que hemos visto sangrar,&lt;br /&gt;todo eso no tiene precio.&lt;br /&gt;Porque sigo pensando&lt;br /&gt;en lo que está al borde de la mesa,&lt;br /&gt;en el agua que hierve&lt;br /&gt;y las luces de neón.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-3071515852189898977?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/3071515852189898977/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/el-sol-me-calienta-y-ya-hace-mucho-que.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3071515852189898977'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3071515852189898977'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/el-sol-me-calienta-y-ya-hace-mucho-que.html' title='Siempre el tiempo'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-7613853395467824184</id><published>2011-02-12T19:10:00.000-08:00</published><updated>2011-02-12T19:17:33.648-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>No lo sé</title><content type='html'>Soy demasiado egoísta para rechazarte&lt;br /&gt;y demasiado estúpido para conservar nada.&lt;br /&gt;Así que ahí estas, tan irresistible&lt;br /&gt;bajo esa bombilla que parpadea.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-7613853395467824184?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/7613853395467824184/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/no-lo-se.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7613853395467824184'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7613853395467824184'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/no-lo-se.html' title='No lo sé'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-3136541071199629971</id><published>2011-02-12T19:03:00.000-08:00</published><updated>2011-02-12T19:08:55.820-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Diario de una taza</title><content type='html'>Me inspiras en los más siniestros rincones.&lt;br /&gt;Indudablemente me has causado otras erecciones&lt;br /&gt;pero siempre del mismo talante.&lt;br /&gt;Una persiana entreabierta,&lt;br /&gt;un cadáver en la cama,&lt;br /&gt;una mancha en el pantalón.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me aburren demasiado los relojes,&lt;br /&gt;no me esperes más. &lt;br /&gt;Esta taza y yo&lt;br /&gt;somos autosuficientes,&lt;br /&gt;inquebrantables en nuestro pacto&lt;br /&gt;y no nos asusta la oscuridad.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-3136541071199629971?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/3136541071199629971/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/diario-de-una-taza.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3136541071199629971'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3136541071199629971'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/diario-de-una-taza.html' title='Diario de una taza'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-3884086876892717655</id><published>2011-02-12T18:57:00.000-08:00</published><updated>2011-02-12T20:19:11.493-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Epitafio en una farola</title><content type='html'>Tenemos nuestras monedas en el bolsillo&lt;br /&gt;y nuestra próspera arruga en la frente.&lt;br /&gt;Tenemos un delincuente en cada gesto,&lt;br /&gt;un suicida en cada palabra.&lt;br /&gt;Pero lo aceptamos igual,&lt;br /&gt;son cosas inamovibles.&lt;br /&gt;Mientras se acepte&lt;br /&gt;podré tener la cama deshecha,&lt;br /&gt;sodomizar a las muchachas,&lt;br /&gt;y tomar algo después de medianoche.&lt;br /&gt;Pero eso no es un problema,&lt;br /&gt;después me arreglare de mis dramas,&lt;br /&gt;te dispararé entre los ojos,&lt;br /&gt;y mandaré flores por mi ausencia.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-3884086876892717655?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/3884086876892717655/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/epitafio-en-una-farola.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3884086876892717655'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3884086876892717655'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/epitafio-en-una-farola.html' title='Epitafio en una farola'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-8088657038656598271</id><published>2011-02-10T16:51:00.000-08:00</published><updated>2011-02-10T17:43:13.418-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Imágen Pintura'/><title type='text'>Christine's loft</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-dizQ2LZz_rA/TVSJe_I2axI/AAAAAAAAA1Y/dkctaiNH2Nk/s1600/Christine%2527s%2Bloft.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-dizQ2LZz_rA/TVSJe_I2axI/AAAAAAAAA1Y/dkctaiNH2Nk/s320/Christine%2527s%2Bloft.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572229804401781522" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-mHEEJPoofT8/TVSJNtVsybI/AAAAAAAAA1Q/_rrRAwCaDzw/s1600/25.JPG"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-mHEEJPoofT8/TVSJNtVsybI/AAAAAAAAA1Q/_rrRAwCaDzw/s320/25.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572229507566062002" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-Jract1MrUCE/TVSIyXQVvRI/AAAAAAAAA1I/BuD0JKvAcl0/s1600/7.JPG"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Jract1MrUCE/TVSIyXQVvRI/AAAAAAAAA1I/BuD0JKvAcl0/s320/7.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572229037781531922" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ver también:&lt;br /&gt;&lt;a href="http://kosmoskado.blogspot.com"&gt;Kosmos Kado&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-8088657038656598271?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='related' href='http://kosmoskado.blogspot.com/' title='Christine&apos;s loft'/><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/8088657038656598271/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/christines-loft.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8088657038656598271'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8088657038656598271'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/christines-loft.html' title='Christine&apos;s loft'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-dizQ2LZz_rA/TVSJe_I2axI/AAAAAAAAA1Y/dkctaiNH2Nk/s72-c/Christine%2527s%2Bloft.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-7686096917510859354</id><published>2011-02-09T22:30:00.000-08:00</published><updated>2011-02-10T09:18:27.760-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Babilonia</title><content type='html'>Claro, lo veo, es el hermoso atrevimiento de tu timidez. Es tu forma de posicionarte, de meterte lentamente en las aguas, con tu tibia soledad en los pómulos y el guiño lejano de los árboles y el tiempo. Sin duda es la mejor forma para desmontar cualquier farándula de las mías.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sobretodo disfruto maliciosamente de saber, que has retomado viejas costumbres conmigo, ya sea la de embaucar palabras para confundirme o la de preparar desayunos afrancesados en la terraza, lo mismo da, lo he leído todo con asombrosa paciencia, como espectador.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No sé qué se ha de hacer, porque no necesitas mi aprobación, y porque no hay necesidad de ponerle nombre a las poses de tu pelo sobre la almohada, al vestir a las noches de mujer. Solo tal vez, tu buscas la audacia de arremeter contra mi ventana, el colarte indiscriminadamente en los intersticios de mi ausencia y templarte en mis ojos sin más, como si las calles no fueran lo suficientemente heladas y solitarias, ¿Qué te voy a contar?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y por ello es que podemos abandonar por un instante los pensamientos, las intrigas, las palabras y las definiciones de todo lo que nos rodea, y puedes sin más, hacer rebosar mis labios de los tuyos, poner así tu mano en perpetua exploración de mi fachada, de mi mascara, de mis recuerdos y vestirme de purpura o blanco, recitándome con la lengua en todos los idiomas que el fuego posee, aquello que callas o escondes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pero de vuelta a la realidad, cuando hayamos dejado las contorsiones, los delirios y aparezca lejano ese fulgor de cualquier despilfarro, el atisbo del “tu no estas”, recuerda como me has herido tan dulcemente con esa canción de cuna, con la triste provocación del anhelo y el recuerdo aun presente de las fragancias de tu cuerpo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Babilonia caerá empapada en vino, derruida de sí misma, y nosotros, pobres e inconscientes diablos nunca habremos sabido nada.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-7686096917510859354?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/7686096917510859354/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/babilonia.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7686096917510859354'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7686096917510859354'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/babilonia.html' title='Babilonia'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-6413170915783452032</id><published>2011-02-01T15:39:00.000-08:00</published><updated>2011-02-02T07:05:12.699-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título XVIII</title><content type='html'>Todo desaparece delicadamente,&lt;br /&gt;un atisbo, un silencio.&lt;br /&gt;Esa magnolia maltrecha del jarrón&lt;br /&gt;que muere tan lentamente.&lt;br /&gt;Ese niño asolado de alegría&lt;br /&gt;que se marcha sin saber dónde.&lt;br /&gt;Ya tengo mi propia bitácora,&lt;br /&gt;mi barco fantasma,&lt;br /&gt;el completo horizonte.&lt;br /&gt;No esperemos entonces&lt;br /&gt;a los cambios de la moda,&lt;br /&gt;a que cierren los jardines.&lt;br /&gt;Estamos aquí, por esa razón,&lt;br /&gt;cojámonos despiertos&lt;br /&gt;cuando aún tenemos hambre&lt;br /&gt;y unas monedas para el café.&lt;br /&gt;Arropémonos dormidos,&lt;br /&gt;y así tan cerca,&lt;br /&gt;podamos desabrochar nuestras heridas,&lt;br /&gt;hablar a cuchicheos&lt;br /&gt;y respirar profundamente.&lt;br /&gt;Sintámonos una vez más vueltos,&lt;br /&gt;como si nunca antes&lt;br /&gt;nos hubieran arrancado la piel &lt;br /&gt;o las pupilas,&lt;br /&gt;las tarántulas muertas.&lt;br /&gt;Como en aquel verano&lt;br /&gt;donde la arena poblaba &lt;br /&gt;pensamientos y zapatos.&lt;br /&gt;¿Quiénes somos?&lt;br /&gt;Eso nunca lo sabremos,&lt;br /&gt;y nadie nos salvará&lt;br /&gt;de las mañanas tardías&lt;br /&gt;o del suicidio de los puentes.&lt;br /&gt;Y que nos importa, &lt;br /&gt;entiéndeme,&lt;br /&gt;la ataraxia ya no es una opción.&lt;br /&gt;Porque nuestras vidas, &lt;br /&gt;tan llenas de desafectos y caligramas,&lt;br /&gt;tan llenas a veces de verbos pueriles,&lt;br /&gt;dejan que muchas sean &lt;br /&gt;más por bien, razones ocultas.&lt;br /&gt;Pero el vino esta sobre la mesa,&lt;br /&gt;y la copa, preocupantemente vacía.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-6413170915783452032?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/6413170915783452032/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/sin-titulo-xviii.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6413170915783452032'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6413170915783452032'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/02/sin-titulo-xviii.html' title='Sin título XVIII'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-1697579579697089919</id><published>2011-01-28T16:44:00.000-08:00</published><updated>2011-01-28T17:37:32.050-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Imágen Pintura'/><title type='text'>Paris in silence</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TUNkDx8ymSI/AAAAAAAAAtU/8M6vUyyzXCE/s1600/Paris%2Bin%2Bsilence.JPG"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TUNkDx8ymSI/AAAAAAAAAtU/8M6vUyyzXCE/s320/Paris%2Bin%2Bsilence.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567403580470761762" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TUNvLKQ8otI/AAAAAAAAAtc/Bos0l3tLsc8/s1600/3.JPG"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TUNvLKQ8otI/AAAAAAAAAtc/Bos0l3tLsc8/s320/3.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567415801884746450" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TUNjyjZVmeI/AAAAAAAAAtE/bRtaYI1bo_g/s1600/12.JPG"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TUNjyjZVmeI/AAAAAAAAAtE/bRtaYI1bo_g/s320/12.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567403284506188258" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ver también:&lt;br /&gt;&lt;a href="http://kosmoskado.blogspot.com"&gt;Kosmos Kado&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-1697579579697089919?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='related' href='http://kosmoskado.blogspot.com/' title='Paris in silence'/><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/1697579579697089919/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/01/paris-in-silence.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1697579579697089919'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1697579579697089919'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/01/paris-in-silence.html' title='Paris in silence'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TUNkDx8ymSI/AAAAAAAAAtU/8M6vUyyzXCE/s72-c/Paris%2Bin%2Bsilence.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-318754609549274350</id><published>2011-01-15T14:14:00.000-08:00</published><updated>2011-01-15T15:48:23.622-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Como un domingo sin madre</title><content type='html'>Te veo mirarme y siento como me miras,&lt;br /&gt;y se mueven las piezas y se duermen los bares.&lt;br /&gt;De nuevo nos rehuimos,&lt;br /&gt;para planear el no vernos&lt;br /&gt;y buscarnos entre luces descarnadas.&lt;br /&gt;Porque más tarde yo te persigo,&lt;br /&gt;con la indiferencia en el bolsillo&lt;br /&gt;o tal vez descalzo.&lt;br /&gt;Y nos hemos olvidado los abrigos&lt;br /&gt;y las farolas encendidas.&lt;br /&gt;Y echas mano de la brújula o de las piedras,&lt;br /&gt;y prendes un fuego, &lt;br /&gt;y derramas tu copa.&lt;br /&gt;Yo me alejo y ya sospechas, &lt;br /&gt;los alborotos en la alfombra,&lt;br /&gt;las siluetas que circunvalan las paredes&lt;br /&gt;y los teatros vacíos.&lt;br /&gt;Pero ya he aprendido&lt;br /&gt;a silenciar tus palabras con el dedo,&lt;br /&gt;a evitar tus miradas con el quebrar de mis huesos.&lt;br /&gt;Porque seguimos rebelados,&lt;br /&gt;con atavíos de antifaz y jergas criminales,&lt;br /&gt;así nos rastreamos con irreverencias&lt;br /&gt;y huidas sincronizadas por las calles.&lt;br /&gt;Porque nos amenazan los artificios pactados,&lt;br /&gt;el campo de batalla de los bancos y rincones,&lt;br /&gt;el desierto de arena de cada domingo sin madre,&lt;br /&gt;el pesado catafalco del beso,&lt;br /&gt;el sangriento cadalso del tiempo.&lt;br /&gt;Entonces las calles nos sobrecogen&lt;br /&gt;y el misterio nos repudia.&lt;br /&gt;Estamos solos ante el mundo entero,&lt;br /&gt;ante-el-mundo-entero.&lt;br /&gt;Y nos permitimos derramar azúcar en la mesa,&lt;br /&gt;abatidos ya de escaramuzas,&lt;br /&gt;heridos del bronce,&lt;br /&gt;y desgarrados de dardos y ausencias.&lt;br /&gt;Hemos olvidado los paraguas en las puertas,&lt;br /&gt;el esconder provocaciones bajo las almohadas.&lt;br /&gt;Nos hemos rendido.&lt;br /&gt;Y ahora como insectos torpes,&lt;br /&gt;tratamos de entendernos con las antenas,&lt;br /&gt;en los inmensos campos de heno&lt;br /&gt;o los paisajes minusválidos &lt;br /&gt;de nuestros pechos desnudos.&lt;br /&gt;Así amontonamos las cenizas de la almohada,&lt;br /&gt;y contamos serenamente los latidos&lt;br /&gt;porque no sabemos nada más.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-318754609549274350?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/318754609549274350/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/01/como-un-domingo-sin-madre.html#comment-form' title='12 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/318754609549274350'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/318754609549274350'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/01/como-un-domingo-sin-madre.html' title='Como un domingo sin madre'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>12</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-1848164927001049067</id><published>2011-01-11T18:32:00.000-08:00</published><updated>2011-01-11T19:58:05.679-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin sombreros ni paraguas</title><content type='html'>Estoy en Granada, viviendo entre los latidos de mil ciudades altisonantes. Innumerables sintonías y aromas de placidos quehaceres en propagación. Estoy investigando, investigando que hace la vida con la vida, la naturaleza con la naturaleza, la forma con el humo. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que sucede cuando dos labios se estrechan, o dos manos se interpretan, y los ojos cerrados o abiertos se atreven. Estoy dejándome lentamente, escuchando, sintiendo como exploro, como acaricio o vago insólitamente por discursos y avenidas, por inmensos palacios de convicciones e instintos. Estoy recobrando y reviviendo los saludos de mis hijos huérfanos, los aullidos de ventanas y arrabales, las certezas indispuestas de farolillos y balcones. Negras magias en la madera y el cemento, en el desencanto de ideas y bacanales retorcidamente impúdicas. Donde placeres y odio se amansan con el letargo de las alegrías inacabadas. No es deseo, es libertad. La libertad más sucia y bastarda de todos los relucientes y maliciosos destellos de mi edad. No hay tiempo perdido, ni descuidado, ya no hay nada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y no creas, me gusta muchísimo cuando haces de los recuerdos sólidos, le damos sentido así al profanar experiencias, al regalarlas y venderlas un poquito, así parecemos humanos (que gran palabra).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me gusta también ese cacareo marcial, la libido de ahuyentar palabras y copiar infantilmente tus gestos en fingidos derrames de intolerancia, acicalando el rostro de azulejos y teselas. Masturbándome histriónicamente colgado de la lámpara, en el techo sonoro y estelar de la imaginación más traviesa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eso es vivir la ciudad, el cuerpo contorsionado que nos refunda cada día, vacío de toda emoción, rellenado de ausencias y charcos de vino, o de las funestas mareas de lluvia que se agarran a los huesos y nos descubren cobijos, extraños hogares para la consolación de los silencios y los dramas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y la felicidad está en el desprendimiento, en la destrucción de toda coherencia. Por eso hoy le robé las limosnas a un mendigo para arrojarlas como deseos a las fuentes secas, pavoneándome sin alas frente a los pájaros más exhaustos que reposaban en los postes y caminando por las calles contigo, sin sombreros ni paraguas.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-1848164927001049067?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/1848164927001049067/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/01/sin-sombreros-ni-paraguas.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1848164927001049067'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1848164927001049067'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2011/01/sin-sombreros-ni-paraguas.html' title='Sin sombreros ni paraguas'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-9006848140830315225</id><published>2010-12-27T10:12:00.001-08:00</published><updated>2011-02-02T07:29:54.735-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='La bohème nouvelle'/><title type='text'>La bohème nouvelle</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TUl4XLq7eJI/AAAAAAAAAuQ/N7i-q_7F5KI/s1600/carteldemodedefinitivodeverdadbrbr.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 225px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TUl4XLq7eJI/AAAAAAAAAuQ/N7i-q_7F5KI/s320/carteldemodedefinitivodeverdadbrbr.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5569114753885501586" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lunes, 3 de enero de 2011 de 22:30 a 1:00 en Demode Pub, Almeria.&lt;br /&gt;Exposición, música, fotofrafía, pintura y poesía.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Un abrazo a todos.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-9006848140830315225?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='related' href='http://labohemenouvelle.blogspot.com/' title='La bohème nouvelle'/><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/9006848140830315225/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/12/la-boheme-nouveau.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/9006848140830315225'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/9006848140830315225'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/12/la-boheme-nouveau.html' title='La bohème nouvelle'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TUl4XLq7eJI/AAAAAAAAAuQ/N7i-q_7F5KI/s72-c/carteldemodedefinitivodeverdadbrbr.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-1973590232107235440</id><published>2010-11-15T15:13:00.000-08:00</published><updated>2010-11-15T15:31:29.940-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título XVII</title><content type='html'>Sé que nuestro amor ha tenido ventanas,&lt;br /&gt;cristales empañados de lluvia&lt;br /&gt;y gatos aullando en la soledad de las tejas.&lt;br /&gt;Sé que nuestros ojos certeros&lt;br /&gt;un día se encontraron para verse bailar,&lt;br /&gt;para descorchar sonrisas&lt;br /&gt;y atentar relojes&lt;br /&gt;acolillando de ceniza el velador.&lt;br /&gt;Sé que nuestras manos se tocaron,&lt;br /&gt;comprendieron las caricias,&lt;br /&gt;como conciencias autónomas&lt;br /&gt;en el lenguaje de los peces.&lt;br /&gt;Y sé que desmayados los parpados&lt;br /&gt;habíamos roto leyes y consignas,&lt;br /&gt;tratados de dónde y cuando sentirnos.&lt;br /&gt;Que ya amanecía&lt;br /&gt;para cuando se nos acabó el tabaco&lt;br /&gt;y la arena en los bolsillos.&lt;br /&gt;Que tus labios,&lt;br /&gt;angostos y frutales dormían,&lt;br /&gt;tendidos y absortos,&lt;br /&gt;ajenos de animales salvajes y lluvia.&lt;br /&gt;Y yo descendía aletargado&lt;br /&gt;desde el acantilado de tu mejilla,&lt;br /&gt;desde el más doloroso tiento de la dulzura&lt;br /&gt;en esa presunción de un yo-te-deseo despilfarrado.&lt;br /&gt;Que se de nuestros litigios &lt;br /&gt;de latidos y respiraciones,&lt;br /&gt;de nuestros teñidos rostros&lt;br /&gt;en los espejos de Granada,&lt;br /&gt;en el huérfano balcón de Paris.&lt;br /&gt;Y si nuestra mente nos salva&lt;br /&gt;en tus días de catarros malogrados&lt;br /&gt;o tu cama de abrazos espectrales,&lt;br /&gt;será que aún perdura el eco;&lt;br /&gt;de sabanas y calles,&lt;br /&gt;de simulados vinos &lt;br /&gt;que cuando estamos lejos&lt;br /&gt;nos servimos para el otro.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-1973590232107235440?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/1973590232107235440/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/11/sin-titulo-xvii.html#comment-form' title='6 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1973590232107235440'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1973590232107235440'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/11/sin-titulo-xvii.html' title='Sin título XVII'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-2182870165422724856</id><published>2010-11-13T17:25:00.001-08:00</published><updated>2010-11-13T17:25:49.648-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título XVI</title><content type='html'>Un minuto de silencio&lt;br /&gt;por todas las olas&lt;br /&gt;que han muerto&lt;br /&gt;esta tarde en la orilla.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-2182870165422724856?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/2182870165422724856/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/11/sin-titulo-xvi.html#comment-form' title='10 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/2182870165422724856'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/2182870165422724856'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/11/sin-titulo-xvi.html' title='Sin título XVI'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-6363563053722254978</id><published>2010-11-07T13:22:00.001-08:00</published><updated>2010-11-09T14:27:41.708-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Impresiones</title><content type='html'>Cada experiencia es una simetría,&lt;br /&gt;un paralelo al Gran Enorme.&lt;br /&gt;Cada completo amanecer &lt;br /&gt;es un violento delirio de perennidad quebrantada.&lt;br /&gt;Cada geranio es un oxímoron renacido,&lt;br /&gt;cada pétalo sobre la mesa,&lt;br /&gt;cada dedo que surca y se manifiesta de caricias.&lt;br /&gt;Cada hombre es un caballo que escinde los cielos,&lt;br /&gt;cada esperanza, un caracol alimentado,&lt;br /&gt;cada llanto una verdad sensual.&lt;br /&gt;Cada abrazo es un aliento de azahar baldío,&lt;br /&gt;una ternura desolada de paz y sigilo,&lt;br /&gt;una silueta inabarcable.&lt;br /&gt;Cada poeta es una catedral en ruinas,&lt;br /&gt;una espina de rosal.&lt;br /&gt;Cada amarillo es un látigo reptando en el desierto,&lt;br /&gt;cada beso una fluctuación daliniana.&lt;br /&gt;Que hermosura cuando no tenemos peso ni forma,&lt;br /&gt;cuando cada objeto es una emoción.&lt;br /&gt;Siempre te digo que tengo que considerarlo,&lt;br /&gt;si es que eso es estar con las estrellas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Y bueno, así lentamente también nosotros nos quitamos las mascaras. En este espacio abstracto de letras y desconocimientos. Nos vamos desnudando con lentitud, y renunciamos a piedras y armaduras. Luego, quedamos nosotros solos desnudos y hermosos, como en una playa del mejor de los veranos. Y así parecemos invencibles flores desfloradas por el viento.&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-6363563053722254978?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/6363563053722254978/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/11/cada-experiencia-es-una-simetria-un.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6363563053722254978'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6363563053722254978'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/11/cada-experiencia-es-una-simetria-un.html' title='Impresiones'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-7265609112547245800</id><published>2010-11-05T18:10:00.001-07:00</published><updated>2010-11-05T18:26:56.464-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título XV</title><content type='html'>Solo porque estamos lejos&lt;br /&gt;llenamos nuestras camas&lt;br /&gt;de semillas que hablan con otras pieles.&lt;br /&gt;Amor para un silencio&lt;br /&gt;de equilibrio impenetrable.&lt;br /&gt;Llorar por una belleza siempre tan triste,&lt;br /&gt;de cielo ceniciento y légamos&lt;br /&gt;sobre el puente en el que anidaba el rio.&lt;br /&gt;Inseparables del roce,&lt;br /&gt;de todo tacto y momento,&lt;br /&gt;del  vientre materno&lt;br /&gt;que sujeta y siembra escandalosamente la vida.&lt;br /&gt;Dudosos de belleza desbordada,&lt;br /&gt;de la perfecta forma de mis brazos anudados.&lt;br /&gt;Fuimos acariciados cada noche del verano,&lt;br /&gt;apresados en un espejo ciego&lt;br /&gt;bajo la luz amarilla y húmeda&lt;br /&gt;de nuestros manjares inventados.&lt;br /&gt;Y los lirios de agua&lt;br /&gt;en la cresta de las olas venusianas,&lt;br /&gt;rotos cada vez &lt;br /&gt;en la orilla de tus tiempos.&lt;br /&gt;Que el ánima se encorva y padece,&lt;br /&gt;sublima los secretos restallando de recuerdos,&lt;br /&gt;y como un niño desvelado &lt;br /&gt;en las tinieblas del sueño,&lt;br /&gt;desdibujo con tintas&lt;br /&gt;los azares del viento,&lt;br /&gt;las presencias de tu cabello&lt;br /&gt;en el rincón abandonado,&lt;br /&gt;en el peine desdentado,&lt;br /&gt;en el rastro de la mejilla dormida.&lt;br /&gt;Que si solo fueran llamas&lt;br /&gt;lo que arde en las páginas ocultas,&lt;br /&gt;o si fuera tan solo un instinto&lt;br /&gt;el que arrastra la tinta o la sangre&lt;br /&gt;en este cosmos herido,&lt;br /&gt;me dejaría errar manso,&lt;br /&gt;sin tanto domesticar palabras&lt;br /&gt;o bailar farolas.&lt;br /&gt;Sin tanto aplacar dioses&lt;br /&gt;de afligidas musas y cadencias.&lt;br /&gt;Sin tanto robarle al sueño&lt;br /&gt;de lo que el sueño aflora.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TNSuV6joLSI/AAAAAAAAApU/KUJ4Ae9poY8/s1600/De+lo+que+el+sue%C3%B1o+aflora.bmp"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 203px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TNSuV6joLSI/AAAAAAAAApU/KUJ4Ae9poY8/s320/De+lo+que+el+sue%C3%B1o+aflora.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5536241533464358178" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Celso Manuel Castilla Soto, Granada, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-7265609112547245800?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/7265609112547245800/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/11/solo-porque-estamos-lejos-llenamos.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7265609112547245800'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7265609112547245800'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/11/solo-porque-estamos-lejos-llenamos.html' title='Sin título XV'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TNSuV6joLSI/AAAAAAAAApU/KUJ4Ae9poY8/s72-c/De+lo+que+el+sue%C3%B1o+aflora.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-5827347387421875984</id><published>2010-10-27T06:45:00.000-07:00</published><updated>2010-10-27T13:08:40.289-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>De las islas y los niños náufragos</title><content type='html'>Cuando veo tu mueca de corazón abierto&lt;br /&gt;y tu sombra de silente apego.&lt;br /&gt;Que no es tu sombra sino maldita y mía.&lt;br /&gt;Hay espera de navaja y palma,&lt;br /&gt;una isla de ramblas y junglas vacías.&lt;br /&gt;Que somos como dos niños&lt;br /&gt;náufragos de esperar el tiempo.&lt;br /&gt;Sempiternos de islas y océanos,&lt;br /&gt;de claustros de ideas&lt;br /&gt;y vendavales tiernos.&lt;br /&gt;Y que importan las armadas,&lt;br /&gt;las velas y mástiles ardiendo.&lt;br /&gt;Los cañones hundidos,&lt;br /&gt;el entierro del frio y el miedo.&lt;br /&gt;Y un silencio de sudor y arena&lt;br /&gt;va resbalando como olas que versan las orillas.&lt;br /&gt;Una espera de horizontes deshabitados&lt;br /&gt;que ahonda en la playa de una sombra fría.&lt;br /&gt;Te escucho pero ya no recuerdo&lt;br /&gt;con cuanto aliento hacíamos de mares nuestros.&lt;br /&gt;Con tanto viento que arrojábamos muerto&lt;br /&gt;a los pies de aquellos engreídos dioses del céfiro. &lt;br /&gt;Y tu sombra desnacida&lt;br /&gt;de los embates de las olas, de tu cuerpo.&lt;br /&gt;No de la nada, sino al azar;&lt;br /&gt;Quién sabe si mi destino será tal vez&lt;br /&gt;acaso el de un hombre en tu cuerpo.&lt;br /&gt;El de un hijo aterido de frio,&lt;br /&gt;de monzonicas lagrimas&lt;br /&gt;deseosas de reventarse en el suelo.&lt;br /&gt;De las que devoran los días, los atardeceres.&lt;br /&gt;De las que cuentan la vida&lt;br /&gt;en esa forma salina de secarse en el rostro.&lt;br /&gt;Quién sabe si tu isla, tu sombra,&lt;br /&gt;será alguna vez península de la mía.&lt;br /&gt;Quién sabe si de estas visiones raptadas,&lt;br /&gt;flota en el mar alguna botella vacía.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TMiGiQJfOVI/AAAAAAAAApM/FgSIhMVHEBc/s1600/Anita+(10).jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TMiGiQJfOVI/AAAAAAAAApM/FgSIhMVHEBc/s320/Anita+(10).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5532820065233090898" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Ana Cayuela Muñoz, Granada, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-5827347387421875984?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/5827347387421875984/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/10/de-las-islas-y-los-ninos-naufragos.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5827347387421875984'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5827347387421875984'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/10/de-las-islas-y-los-ninos-naufragos.html' title='De las islas y los niños náufragos'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TMiGiQJfOVI/AAAAAAAAApM/FgSIhMVHEBc/s72-c/Anita+(10).jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-1244344341390963260</id><published>2010-10-10T17:32:00.000-07:00</published><updated>2010-10-11T07:39:50.900-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>El baño</title><content type='html'>Estaba dándome un baño y tuve un pensamiento. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Estaba dándome ese baño paciente que se dispone asumiendo el final de un día, de un ciclo o de una ocasión. En el que uno derrama sales aromáticas y algunos deseos de consagración al agua. Donde se colocan velas e inciensos con aromas y se lía un cigarro antes de entrar. Al alcance, y en el bidé, uno posa un libro porque el arrebato de la lectura, puede advertirse en cualquier manifiesto de la mente atrapada en ese paraíso del baño. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Entonces, como buen hedonista me sumerjo lánguidamente. Mi cuerpo se desliza hacia abajo hasta que mi cabeza está cubierta. Mi pelo bambalea como junco o anémona y mi nariz sobresale permitiéndome la respiración. Un sonido sordo me llega desde el exterior, es la vida que todavía penetra en la barrera del agua. El zumbido de la existencia que pronto se apaga hasta un susurro orgánico, un eco de placenta. Todo ha desaparecido en la infinitud de este instante.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y súbitamente llega un pensamiento. Pienso delirantemente en ti, en una calle de Florencia, en una mancha de carboncillo, en el sonido del papel al desgarrarse. Pienso en el tiempo, en el fondo marino y en un pilar dórico tumbado entre el musgo de alguna ciudad enterrada. Pienso en cualquier día de lluvia que nos haya sorprendido en Barcelona, en los charcos, en tu abrigo rojo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El agua me lame esa parte de los muslos que sobresale del agua. No es sándalo ese olor, no lo recuerdo, pero sigue ardiendo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pensaba que todo se acabaría cuando te fueras, cuando yo saliera del agua después de haberme arrancado tu piel a esponjazos. Pero sigues con tus telepatías nocturnas, con tus frases a medias en la pantalla.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aquí en el agua todo se eleva, aunque sumergido, los pensamientos tienen un cauce lento y puedes pararte a saborearlos. Entonces la idea de ti, ¿Quién eres tú? ¿Y porque esto es tan fácil en tus ojos o en los míos? Tú nunca me has hecho daño, no hubiéramos sabido como ejercer tales asuntos, pero me gustaba tu desgarro, tu habilidad para crecer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y llevabas tacones aquella vez que hablabas con palabras templadas, con vestido verde. Todos pudimos escucharte sin tensión, sonriendo para ti, porque fueron palabras de refulgente bronce. No importaba aquello que decías, era tu afirmación en la estancia, tus labios calando en el aire, tu imposición tajante en la retina de los que tenias enfrente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ahora hace frio, puede que el agua se haya perdido su calor apaciguado. Es el momento de salir, de perderte un poco en los quehaceres de la noche.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TLMhkO7lY0I/AAAAAAAAApE/14O8Q4w0wJ8/s1600/Dibujo.bmp"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TLMhkO7lY0I/AAAAAAAAApE/14O8Q4w0wJ8/s320/Dibujo.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5526798074080748354" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Google Earth, Florencia, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-1244344341390963260?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/1244344341390963260/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/10/el-bano.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1244344341390963260'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1244344341390963260'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/10/el-bano.html' title='El baño'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TLMhkO7lY0I/AAAAAAAAApE/14O8Q4w0wJ8/s72-c/Dibujo.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4301224866049982893</id><published>2010-09-29T09:17:00.000-07:00</published><updated>2010-10-11T07:24:25.412-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>A mi hermano Ben</title><content type='html'>Yo te vi la revolución en tus palabras, &lt;br /&gt;cuando cosías quieto entre página y página. &lt;br /&gt;Siempre ardiendo de dentro a fuera, &lt;br /&gt;como espiga del estío, &lt;br /&gt;como cada vez que aprieto tu mano. &lt;br /&gt;Que te falta la túnica –pensaba. &lt;br /&gt;¡Calma pendejo! &lt;br /&gt;Si es que también eres fenicio o inexplicable. &lt;br /&gt;Porque un día será; &lt;br /&gt;cabalgaremos por la estepa &lt;br /&gt;en medio de los rayos invencibles. &lt;br /&gt;Nos hundiremos en las dunas &lt;br /&gt;de algún desierto inventado. &lt;br /&gt;Y tejeremos más historias de mimbre, &lt;br /&gt;para que siempre tu boca tiemble &lt;br /&gt;ante ese llanto contenido de lo que nos conmueve. &lt;br /&gt;Derribaremos las murallas, &lt;br /&gt;y ya no habrá palabra para decir intelecto, &lt;br /&gt;ni prisa. &lt;br /&gt;Solo guitarra y aceite, &lt;br /&gt;solo amanecer inextinguible. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-666fe5633dcf9646" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"&gt;&lt;param name="bgcolor" value="#FFFFFF"&gt;&lt;param name="allowfullscreen" value="true"&gt;&lt;param name="flashvars" value="flvurl=http://v20.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3D666fe5633dcf9646%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1333824627%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D7245DF842013170D09E85804610A618DED91B4AC.373FDA13F503442BDB324737FB499AC34BBA2D71%26key%3Dck1&amp;amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D666fe5633dcf9646%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DfSNMqP8xW9xR2S40oukIhZd2Vn8&amp;amp;autoplay=0&amp;amp;ps=blogger"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v20.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3D666fe5633dcf9646%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1333824627%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D7245DF842013170D09E85804610A618DED91B4AC.373FDA13F503442BDB324737FB499AC34BBA2D71%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D666fe5633dcf9646%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DfSNMqP8xW9xR2S40oukIhZd2Vn8&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"allowFullScreen="true" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;Música: La Parquera de Jerez, "Chant de la Douleur".&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4301224866049982893?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='enclosure' type='video/mp4' href='http://www.blogger.com/video-play.mp4?contentId=666fe5633dcf9646&amp;type=video%2Fmp4' length='0'/><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4301224866049982893/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/09/mi-hermano-ben.html#comment-form' title='10 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4301224866049982893'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4301224866049982893'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/09/mi-hermano-ben.html' title='A mi hermano Ben'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-1849972840645759547</id><published>2010-09-27T18:03:00.000-07:00</published><updated>2010-09-27T18:22:38.274-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Del otro lado</title><content type='html'>El agua rociaba cuerpo con cuerpo, &lt;br /&gt;separados los labios &lt;br /&gt;se adormecían en tu nuca. &lt;br /&gt;Tu mejilla reposada, &lt;br /&gt;en un silencio de cascada, &lt;br /&gt;en liviana piel de cerámica. &lt;br /&gt;Nunca quise olvidarme de nada, &lt;br /&gt;y la deserción de tu pelo, &lt;br /&gt;allá, en el fondo de la ducha.&lt;br /&gt;Todo ocurrió allá,&lt;br /&gt;allá mismo,&lt;br /&gt;frente al espejo.&lt;br /&gt;Donde poníamos un dedo&lt;br /&gt;para repasar los perfiles del otro.&lt;br /&gt;Y el tiempo fue esa tempestad,&lt;br /&gt;allá, en aquel abrazo,&lt;br /&gt;del otro las de las Ítacas.&lt;br /&gt;Y tu pelo ardiendo de agua,&lt;br /&gt;de misterios derramados.&lt;br /&gt;Qué triste barco,&lt;br /&gt;de amor de botella y Sena,&lt;br /&gt;y que dulce esta lluvia,&lt;br /&gt;tan miserablemente calma.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TKFBim-vMYI/AAAAAAAAAoo/IhuSZbuBrIY/s1600/Minuscule+Landscapes+(94).jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TKFBim-vMYI/AAAAAAAAAoo/IhuSZbuBrIY/s320/Minuscule+Landscapes+(94).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5521766680967983490" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Celso Manuel Castilla Soto, Almería, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-1849972840645759547?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/1849972840645759547/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/09/un-momento-contigo.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1849972840645759547'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1849972840645759547'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/09/un-momento-contigo.html' title='Del otro lado'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TKFBim-vMYI/AAAAAAAAAoo/IhuSZbuBrIY/s72-c/Minuscule+Landscapes+(94).jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4844240090990905521</id><published>2010-09-16T07:54:00.000-07:00</published><updated>2010-09-16T08:30:43.877-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título XIV</title><content type='html'>Hay hormigas en mi cama&lt;br /&gt;buscando tu aroma seco.&lt;br /&gt;Hay cientos de medusas en mis sábanas&lt;br /&gt;y en la diáspora de tu pelo.&lt;br /&gt;Siempre queda algo perdurable en lo fugaz,&lt;br /&gt;en la mirada cómplice del abismo.&lt;br /&gt;Un fetichismo tras otro&lt;br /&gt;para recordar quienes somos.&lt;br /&gt;Envolvernos y sudarnos,&lt;br /&gt;rastros de pieles e infancias,&lt;br /&gt;indagaciones de inquebrantable pálpito.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Entonces, un tiento de prohibiciones &lt;br /&gt;para que los placeres tengan algo de triste, &lt;br /&gt;de decadencia pacificada.&lt;br /&gt;Y tiembla la sombra bajo las luces moribundas.&lt;br /&gt;Oscilantes medusas retorcidas,&lt;br /&gt;todas sois vestigios de melancolías.&lt;br /&gt;Y cuando brilla la lluvia en la baranda&lt;br /&gt;con los primeros rallos de luz,&lt;br /&gt;y despiertas amapólico y enmarañado,&lt;br /&gt;tomas el mate de la mañana,&lt;br /&gt;y en la boca este sabor.&lt;br /&gt;Ese aliento inconmensurable&lt;br /&gt;de pérdidas y reencuentros.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Queda aquel baño de sombra y sobremesa&lt;br /&gt;en la calle de los girasoles ciclópeos, &lt;br /&gt;con el agua prófuga de la fuente sedienta.&lt;br /&gt;Un pajarito errante circunvalaba patios y terrazas,&lt;br /&gt;y las hojas secas que empezaban a desprenderse,&lt;br /&gt;siempre, al desamparo del recuerdo.&lt;br /&gt;Y otros otoños y primaveras,&lt;br /&gt;otras corrientes y cenagales;&lt;br /&gt;y en las abejas mareadas, siempre medusas,&lt;br /&gt;en los senos de Malena, medusas,&lt;br /&gt;en el mate lavado, medusas,&lt;br /&gt;en los tejados derretidos, siempre medusas, &lt;br /&gt;medusas y medusas...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4844240090990905521?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4844240090990905521/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/09/sin-titulo-xiv.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4844240090990905521'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4844240090990905521'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/09/sin-titulo-xiv.html' title='Sin título XIV'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-7207151921207870270</id><published>2010-09-01T04:19:00.000-07:00</published><updated>2010-09-01T04:36:38.787-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Mi patria es mi infancia (1)</title><content type='html'>Sé que mi infancia fue feliz, o tal vez los mecanismos psicológicos me hayan hecho suprimir malos recuerdos. Ya sabemos, fases de construcción, imperialismo de la inocencia que es lentamente colonizada por la experiencia, recuerdos luminosos, cosas imprecisas y reinventadas, el olor dulce de la leche hirviendo, un juguete, una ventana, un balón y una maceta rota.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¡Y qué vidas aquellas! De delirios y visiones imaginarias, de eternidad de momentos y tiempo nunca antes tan voluble y disparatado. Las heridas y la mercromina, el barro o la contemplación del rosal. Un pajarito que ha caído del tejado, los días de lluvia y sus relámpagos tumbado en el balancín; flotaba la música en el aire y yo tenía fiebre. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que examen tan escrutador hacíamos de la naturaleza de los objetos, participando del mundo de lo minúsculo, desafiantes del mundo de lo gigante. Éramos inconmensurables titanes de ideas, amantes de la perfección, desconocedores de la búsqueda de la felicidad, virtuosos acróbatas de una caja de plastidecor. Que intensidad de color y drama, que importancia tenían las palabras si arrastrábamos la ropa, las sabanas, los pies descalzos, las pelusas de debajo de las camas. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El armario era el refugio de los miedos del día, y el coleccionista de intrigas durante las noches. Qué bueno era saber comer con las manos, porque yo mordía todo lo que me rodeaba y el verano era esa década de sal. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Un albatros, un poco de arena en la boca y la decadencia del chocolate de secretos rincones. Y era peligroso el silencio a veces, las pasiones siempre pectorales y nuestros gestos falsamente seguros. La ilusión era una feria de chispazos y cosquilleos, el agua un paraíso cómodo. Y necesitábamos taparnos, era la mejor protección.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y se de todas estas cosas pero que se yo que ha sido del recuerdo, es extraño. Todo esto parece lejos y cerca, o tal vez en algún espacio indeterminado. Pero no soy tan diferente o tal vez el niño se ha ido, por eso a veces le canto a la inocencia, porque ahora las cosas requieren esfuerzo, pero no es por comodidad, que se yo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Es luminoso si, sin ser cegador, algo del rastro de la sonrisa y el llanto. La hermanita, tan chiquita y dependiente de mis invenciones. Y una galleta que era el comienzo de una guerra fría. Cuanto despilfarro de ego, de emociones, de descubrimientos de bondad: exploradores ingenuos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Escarbando en los limites, para enterrar desafíos y orinarse después en los pantalones. Pero yo no recuerdo eso con pureza, la pureza es un mito de la infancia, porque todo estaba manchado de todo; la boca, las manos, las repercusiones indeducibles, un salto de tres escalones  y a contar farolas en la ciudad extraña.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nada parecía viejo, pedacitos de inmortalidades desvanecidas en las manos, y no sabíamos cuanto mundo se nos venía encima. También la música, si, la música y el ruido. Fuimos siempre héroes, y cada paso suponía un recuento de valentías, un trascurso de pequeñas y desconocidas muertes. Y entonces cavilábamos la posibilidad de volar, o de inventar esa máquina que al pulsar un botón, otra vez nos trajera de vuelta. Sin saber que era el olvido, porque olvidábamos de verdad y recordábamos de verdad, aunque inventáramos las más inverosímiles de las mentiras que se descomponían con una cara de expectación. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que se yo, ya estoy idealizando con mucha palabrería, pero se dé que habla Rilke. Aunque la infancia parezca reminiscencias de otra vida o intuición fortuita. No hace falta explicar nada más.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Hubo un tiempo para el verano,&lt;br /&gt;para la ceniza del fogón&lt;br /&gt;y las pompas de la pila.&lt;br /&gt;El patio de las macetas, &lt;br /&gt;los gatos de la tapia,&lt;br /&gt;los remiendos del pantalón.&lt;br /&gt;Por eso las niñas juegan.&lt;br /&gt;Lejos, los niños las aman.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;(1) Rainer María Rilke&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TH46D2hKFrI/AAAAAAAAAm8/vUm_HHnXvzc/s1600/Mi+patria+es+mi+infancia.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 218px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TH46D2hKFrI/AAAAAAAAAm8/vUm_HHnXvzc/s320/Mi+patria+es+mi+infancia.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511906831796672178" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Maria Dolores Soto Pelayo, Almería, 1986.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-7207151921207870270?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/7207151921207870270/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/09/mi-patria-es-mi-infancia-1.html#comment-form' title='10 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7207151921207870270'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7207151921207870270'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/09/mi-patria-es-mi-infancia-1.html' title='Mi patria es mi infancia (1)'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TH46D2hKFrI/AAAAAAAAAm8/vUm_HHnXvzc/s72-c/Mi+patria+es+mi+infancia.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-576925651591636252</id><published>2010-09-01T00:36:00.000-07:00</published><updated>2010-09-01T00:40:51.627-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Transculturalidad</title><content type='html'>Intercultulturalidad, multiculturalidad y multiculturalismo, transculturalidad, posmodernismo o transmodernidad, globalización. ¿Qué son todos estos conceptos?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Algunos piensan que la globalización comenzó en el siglo XVI, otros la sitúan cuando la tecnología permite la ampliación del libre mercado y las comunicaciones, ¿pero cuando dejo de ser un fenómeno económico para convertirse en un proceso trasformativo de lo sociocultural?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En 1999 la globalización se consideró como la única salida hacia un futuro solidario. Otra alternativa se acusaba de volver a los antiguos nacionalismos de la época anterior a la caída del muro de Berlín. El capitalismo o liberación mercantil se presenta entonces como vía que nos encamina a la globalización.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Entonces, los movimientos globalizadores y sus agentes (políticos y empresarios), demandan una nueva cultura del trabajo y del consumo, de las inversiones, el consumo, la publicidad, etc. Como si la cultura pudiera completar aquello de lo que la economía adolece; poner orden en los conflictos entre imaginarios.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aun estamos definiéndonos, niños que balbuceamos y construimos castillos de arena en el asfalto. La autodefinición supondrá un riesgo, un reto. Yo temo que en el proceso se pierda esa inercia de mirar atrás con animo didáctico, porque de ser así el futuro puede tener una perspectiva recelosa. Temo también a la particular globalización política, que en busca de un gobierno mundial, disuelva la voz de cada ser humano entre el grito de muchas voces. Ya estamos muy lejos del ágora, donde se podía tomar la palabra para decir lo que se pensaba. La democracia me resulta una ilusión, un teatro tambaleante. Si la economía gobierna, ¿Quién azotara a los mercaderes del templo?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Según Gerhard Steingress: &lt;em&gt;las nuevas identidades ya no se construyen mediante la delimitación nacional-cultural, sino más bien a través de una transgresión sistemática de las tradiciones, estructuras y fronteras, como efecto de la imposición de nuevas realidades sociales en el marco de la globalización: la cultura se ha convertido en un reto, también para la sociología.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No debemos olvidar, que en el proceso de hibridación de culturas no existe la ideal tolerancia. Seguimos en una especie de selva esnobista, donde la palabra de los fuertes acalla en muchos casos el aporte de los débiles. Tenemos ejemplos de muchas culturas, etnias y colectivos que sencillamente han desaparecido de la faz de la tierra. La cultura debe ser tratada con fragilidad, también es una cadena natural de hechos y circunstancias, un cumulo de riquezas surgidas de la inercia humana. No sé quien podría ser el juez de tales asuntos, pero dentro de cada persona hay esperanza de un cierto nivel de justicia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Pero cómo es este nuevo modelo de cultura y socialización en el marco de la globalización?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La globalización presupone que las sociedades ya no están adscritas a territorios. Se inician procesos de aculturación e interculturalidad, las tradiciones nacionales se disuelven creando una hibridación de pareceres. Esto también advierte la imposibilidad de definir al “otro”, (paralelo al tema de la otredad). Entonces cambios y conflictos que se crean entre grupos que forman las sociedades se fundamentan mediante mitos y estereotipos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En cambio, si me siento conforme con la posibilidad, la promesa o la perspectiva de un enriquecimiento colectivo; una conjunción de creencias.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como la globalización hace confluir grupos de diferentes orígenes, las respuestas que se originan para establecerse en convivencia pueden ser dispares, pues si los movimientos globalizadores apuestan por la secularización y el relativismo intelectual ayudan a la aceptación y comprensión de lo diferente, del “otro”. Si en cambio, la convivencia se establece sin la disposición oportuna de instrumentos conceptuales y políticos, parece que se extremiza el fundamentalismo, la exclusión, la diferencia y el racismo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para Ulrich Beck, la globalización es el proceso que crea vínculos y espacios sociales transnacionales, revaloriza culturas locales y trae a un primer plano terceras culturas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Se convierte así la cultura en mercancía? Volvemos entonces a hablar de la identidad.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Hay un momento final. A partir de Hiroshima, los humanos nos damos cuenta de que podemos autodestruirnos hasta desaparecer del cosmos. Se produce entonces una grieta gigantesca con el pasado y comienza una nueva era. Es como el paso del paleolítico al neolítico. Y el arte de esta nueva era está empezando aún. Por eso nos parece rarísimo, desconcertante, porque viene a decir 'he muerto', pero esto es la obra de arte. Presenta como obra de arte su propia desaparición. Es dificilísimo en este momento trabajar sobre cuestiones artísticas. Creo que hay que ser filósofo, vaya, y en el sentido técnico de haber estudiado la carrera. Estamos en el puro vacío, en la representación artística de la muerte del arte, que ha alcanzado la fase hegeliana de la autoconsciencia. Esto le lleva a la autodestrucción pese a que, simultáneamente, esta destrucción es artística. Es una contradicción muy interesante para los que nos dedicamos a la teoría, pero, claro, a la gente le desconcierta mucho. Es todo complicadísimo y al mismo tiempo es nuestra representación. Llevamos una vida así de complicada.&lt;/em&gt; (1)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Al final solo nos resta el prestar conciencia de uno mismo, conocer dentro y fuera para subvertir los límites. Si hay una nueva idea de lo que es un ser humano, más vale que esta sea por todos los medios, más amplia, mas enriquecedora, de manera que si se establece una cultura mundial, esta no sea excluyente sino que en su definición, pueda albergar todas las tradiciones, todas las ideas y todos los colectivos de los seres que la conforman.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;(1) Félix de Azúa &lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-576925651591636252?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/576925651591636252/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/09/transculturalidad.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/576925651591636252'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/576925651591636252'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/09/transculturalidad.html' title='Transculturalidad'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4295198956228958143</id><published>2010-08-31T14:59:00.000-07:00</published><updated>2010-08-31T15:10:31.691-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>La otredad</title><content type='html'>La otredad es aquello que esta fuera de sí mismo, lo diferente al “yo”. Se entiende como contrario a la identidad, pero de alguna forma la define, marcando sus límites. Porque el “yo” interpreta unos roles en su relación con el “no yo” que lo hacen afirmarse. De esta forma, el concepto de otredad nos hace profundizar y diferenciar entre los distintos comportamientos entre las personas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Las ideas de identidad grupal se afianzan con la expulsión del “otro”. Familia, amistades, naciones, pertenencias, status sociales, religiones, etc., fortalecen límites y fronteras que se afianzan con la introyección de estas ideas. Lo opuesto, el sentido de no pertenencia, si acaso es posible, es entonces el desarraigo. Lo “verdadero” por tanto, toma forma dentro de estos límites grupales y nosotros sentimos estar en posesión de lo autentico. Subconscientemente, la inseguridad, lo incierto y lo desconocido se asientan fuera, en el otro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nuevamente vemos como estos aspectos tan íntimamente humanos son usados políticamente para la cohesión de los estados, no siempre con intenciones humanitarias. El ejemplo de Estados Unidos en los incidentes del 11 de septiembre es un buen ejemplo de ello. La identidad y unión nacional se vieron afianzadas cuando se delimito como debía ser un americano, diciendo como era un “terrorista”. Se estableció muy intencionadamente un enemigo común, de amplio perfil, para que la identidad de quien no desease ser tratado como tal estuviera sujeta a unos patrones. Desde luego no quiero profundizar en este tema concretamente, pero si comenzar aduciendo un arquetipo del funcionamiento de estas pautas mentales en una sociedad moderna.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Siempre he dicho que para mí no hay nadie más peligroso que aquel que se siente en posesión de la verdad. ¿Pero qué es la verdad sino una idea acerca de algo? Como he expuesto en temas anteriores ¿Qué idea no es susceptible de ser siempre revisada, interpretada o contrargumentada?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Pero cuando nace la idea del otro?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hegel pensaba que el reconocimiento de la humanidad supone el previo reconocimiento de una comunidad de autoconciencias. Según esto, solo se llega a tener conciencia de la realidad de otros cuando la conciencia se convierte en una autoconciencia, es decir; cuando la conciencia se conquista a sí misma.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Hay primero una captación sensible (de los sentidos) de lo que le rodea, que progresivamente lleva a una reflexión, hasta que la conciencia advierte que se han atribuido unas leyes (metafenoménicas) a esto “otro” para poder entenderlo, leyes que, ahora reconoce, proceden de su propio entendimiento. Comprende que, al conocer a los otros, está en verdad, conociéndose a sí misma.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cuando se alcanza ese estado, la autoconciencia ya no es algo pasivo frente al mundo, si no que se encuentra con su propia actividad creadora. Cuando no es así, la conciencia tiende a subordinar todo lo que le es ajeno. En este caso podríamos estar hablando de narcisismo, porque no hay un reconocimiento verdadero de las necesidades del “otro”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;El yo propio y el del otro tienen distintos modos de estar: yo siempre estoy aquí para mí, mientras que él está constantemente en el modo allí, está fuera de mí. Pero, a pesar de ello, yo puedo pensarme como estando allí, Y no sólo como estando allí, sino como estando allí siendo de otro modo. Puedo imaginarme como siendo otro que yo (siendo él) y como siendo de otro modo que yo (siendo como él).&lt;/em&gt; (1)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pero esto considera al “otro” como posibilidad de la propia subjetividad, siendo una construcción más del “yo”. Porque el “yo” es una continúa proyección, un velo insalvable para la objetividad, tal vez innecesaria.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Cogito ergo sum&lt;/em&gt;, ya no parece algo fiable.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La posmodernidad también pone en tela de juicio los postulados de Hegel, y entiende que solo existe el momento concreto y el “soy como los otros me ven”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y creo que esta perspectiva se ha ampliado vastamente con la llegada de internet, las redes sociales y webs. Pero yo no soy participe de que la formación del “yo” sea únicamente moldeada por las perspectiva exterior. Estamos influidos por el momento, el contexto, la opinión e incontables factores imposibles de enumerar en este instante. Pero la determinación en la construcción del “yo” pertenece a una conciencia propia, que aun influida por estos mismos aspectos, puede ser también consciente de ellos. Quizá no existe el desarrollo de una identidad o conciencia totalmente autónoma, porque eso sería reducirla al absurdo, pero si existe una voluntad de “querer ser”, que no siempre viene determinada por conciencias exteriores.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De hecho, si la construcción de la conciencia solo se moldease a través de la mirada del “otro”, la privacidad o la intimidad no tendrían mucho valor, porque seriamos seres plenamente diseñados para ser vistos en contextos controlados por nosotros mismos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Entre el mundo y mi cuerpo no hay exclusión, el abismo se ha diluido; ahora están entrecruzados, se tocan en un punto.&lt;/em&gt; (2)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Foucault en cambio, se opone a una noción previa de sujeto, y cree que la subjetividad es un punto de resistencia desde donde construir una nueva ética.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sin duda el debate del ser es algo inagotable, pero me siento también identificado con Foucault en la posición en la que se desprenden límites y no hay una verdadera noción de sujeto. Considero que el desarrollo del “yo”, la conciencia o la identidad precisan de cierta autonomía, o de cierto conocimiento que hagan al individuo conocedor de su propio ser, pero para ello, se precisa la absorción continua de lo que llega desde fuera, y es justo en ese momento, en la forma de apropiación de toda la información que procede del entorno cuando el individuo se hace único y a la vez se diluye con el todo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;(1) Jesus Navarro Reyes.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;(2) Merlau-Ponty&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4295198956228958143?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4295198956228958143/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/la-otredad.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4295198956228958143'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4295198956228958143'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/la-otredad.html' title='La otredad'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-2589339308259903624</id><published>2010-08-31T08:46:00.000-07:00</published><updated>2010-09-01T03:41:29.696-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Lo inquietante</title><content type='html'>En palabras de Freud, &lt;em&gt;unheimlich&lt;/em&gt; es el término alemán que hace referencia a lo siniestro, a aquello que debería haber quedado oculto pero se ha manifestado. Esto es contrario a lo íntimo o secreto, que permanece intrínseco. Pero esta relación no es bidireccional, ya que si lo siniestro nos causa espanto por sernos desconocido, lo desconocido nos resultaría siempre siniestro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En mi opinión no hay una equivalencia como se ha dicho, pero de cierto grado, lo desconocido siempre causa alerta, ya sea por una predeterminación natural o cultural. Y es que lo desconocido es lo que ignoramos, ser ignorante de algo implica no estar en ese conocimiento. La causa de falta de conocimiento enfrentado a ese mismo ente que desconocemos siempre desemboca en duda, y la duda es el vértigo incipiente que puede conducir al miedo, tal vez por la imposibilidad de cognición. Y así es como creo que han funcionado muchos de los patrones que han adoptado muchas sociedades o individuos. Por poner un ejemplo, el racismo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En el caso de la discriminación de la raza negra, que ha sido un mecanismo político muy eficiente para la explotación durante siglos de miles de personas, quizá subyacía este aparato psicológico. Yo y el otro, el diferente, el desconocido, y así comienza la cadena.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cuando digo imposibilidad de cognición me refiero a que en el momento en el que nos enfrentamos a ese desconocido, nuestros sentidos, nuestras experiencias, nuestra memoria o nuestra intuición no encuentran un refugio donde constatar la naturaleza de lo que estamos percibiendo, y creo que esto es el comienzo de lo siniestro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como aquella anécdota de Kandinsky, que cuando regreso a su estudio por la mañana y encontró el cuadro de la noche anterior, en la cual trasnochado, olvidó que lo había vuelto del revés para dejarlo secar, y vio una imagen irreconocible que no podía ser suya; durante unos instantes, aquel desconcierto lo mantuvo en un estado que él llamó epicrítico.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Pero qué condición tiene lo nuevo para resultarnos siniestro?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Freud, en uno de sus estudios de lo siniestro desde el ámbito de la psiquiatría advierte que por ejemplo, &lt;em&gt;la duda de que un ser aparentemente animado, sea en efecto viviente, y a la inversa: de que un objeto sin vida, este en alguna forma animado…&lt;/em&gt; Tomando como referencia la impresión que producen las figuras de cera, o los autómatas, y recabando esa duda que se crea en el espectador, sin que la incertidumbre sea realmente el punto de atención, para que no pueda atenderse y valla calando lentamente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lo inquietante también está vinculado al deseo. Continuando con el argumento Freudiano de los muñecos y objetos inanimados, se observa que en la niñez a menudo se desea que algo inerte cobre vida, aunque fuera terrible que así lo hiciera. De esta forma lo llama “animismo”, caracterizado por la sobreestimación de los propios procesos psíquicos, por la omnipotencia del pensamiento y por la atribución de fuerzas mágicas. Y de alguna forma todos hemos pasado por una fase “animista” que evoca a lo siniestro cuando nos topamos con ello.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Finalmente en las consideraciones de Freud, se entiende que si todo afecto de un impulso emocional que es reprimido se convierte en angustia, parece que, entre las formas de lo angustioso, se puede reconocer que lo angustioso es algo reprimido que retorna. En tal caso, lo siniestro no es nada nuevo sino algo familiar a la vida psíquica que se volvió extraño por la represión y que es secretamente reconocido cuando retorna.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Kant por otro lado afirma que, lo siniestro constituye condición y límite de lo bello. Que por lo que a mí respecta bien puede ejemplificarse con algunos conocimientos o imágenes del universo, con el estallido de una bomba nuclear, etc. Con todo aquello inabarcable que supera los límites y horizontes del hombre; lo sublime.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;También el mundo de los sueños es un buen ejemplo de la distorsión entre la belleza y el terror, entre el placer y el dolor, entre lo misterioso y aquello que se revela solecista, la &lt;em&gt;katastrophe&lt;/em&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Todo me devuelve a Tarkovsky...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-2589339308259903624?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/2589339308259903624/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/lo-inquietante.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/2589339308259903624'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/2589339308259903624'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/lo-inquietante.html' title='Lo inquietante'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4051470890935032309</id><published>2010-08-30T08:06:00.000-07:00</published><updated>2010-08-31T14:06:24.391-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Identidad y género</title><content type='html'>&lt;em&gt;¿Es niño o niña? es una pregunta trampa aunque casi nadie lo advierta. Es en realidad la pregunta identitaria por excelencia que reúne el mayor número de no preguntas aún por formular y que no se formularán, si todo va bien, nunca. La construcción política del cuerpo, la sexualidad y la identidad comienza su andadura en ese mismo instante en el que se decide por una de las categorías dicotómicas excluyentes y, a pesar de ello no exhaustivas, en torno al sexo. El aparato tecnológico se pone en marcha y el camino que se inicia estará marcado para siempre por la construcción que supone reducir la gama de colores del arco iris al azul y al rosa.&lt;/em&gt; (1)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nacemos, recibimos un nombre y unos atributos por nuestro género, el entorno nos conforma, y nuevamente, en otro ámbito más, debemos ajustarnos a estereotipos. Pero para bien o para mal, el género, no en un sentido exclusivamente sexual, está en continua redefinición. Aunque existen poderosos pilares de lo que debe ser masculino y femenino, cada vez más, estos grandes extremos fluctúan, se intercambian y copulan.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cuando nos muestran lo que un hombre debe ser, también nos inducen a no ser lo que un hombre no puede ser. En el mismo sentido caminan las definiciones demasiado ajustadas de lo que se cree como femenino. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hasta ahora no se ha ilustrado nada nuevo, pero en la actualidad ¿Qué repercusiones tiene la redefinición de género? &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El siglo XX ha sido sin duda el germen de muchas ideas que aun hoy están en proceso de formación. La emancipación de la mujer, y el posicionamiento de esta en distintos papeles sociales ha tambaleado la identidad de ambos géneros. La definición exacta se diluye, y creo que eso induce a la confusión, pero en ninguno de los casos es algo negativo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La construcción de un ser dentro de una sociedad no debe empezar a cercenarse desde el momento que el azar le atribuye una sexualidad. ¿Quién se atrevería a decir que el patriarcado es algo natural? El hecho de que la mujer comenzara cultivando y el hombre cazando fue un pragmatismo evolutivo. Pero aquella o esta disposición no predispone una discriminación tajante de identidades.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Foucault no cree que haya ninguna verdad absoluta en el individuo. Por lo que yo entiendo, es el medio el que nos va conformando continuamente, y la libertad de decisión del individuo lo que puede encauzar o no, la formación de la identidad.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El problema que plantean las definiciones inmóviles es que son excluyentes. Si el patriarcado identifica la masculinidad como la autoridad, inmediatamente adjudica la pasividad a la feminidad. De esta forma, comienza una cadena imparable de asociaciones de la que ya es difícil escapar. Por lo que lo masculino es el mandato y lo femenino el servicio, lo masculino lo fuerte, lo femenino lo débil. Pero esto solo ha sido así, porque durante el aprendizaje, así lo hemos creído. ¿Dónde están las ideas que no sean susceptibles de ser revisadas?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lo irónico de esta cuestión es que ninguna de las posturas es realmente ventajosa, porque ambas son excluyentes y reprimen al individuo. Según rezan estos dictámenes, nada puede ser lo que es, sino se comporta como tal. Por lo tanto, todo individuo que se construya a sí mismo, que busque una definición propia de lo que es, que tome los valores de donde le sea más conveniente, queda de alguna forma desarraigado de estas grandes etiquetas socioculturales y políticas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mientras algo sea delimitado, nunca podrá ser llevado más allá de lo que se conoce.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;No se nace hombre o mujer, es necesario llegar a serlo&lt;/em&gt;. Lo que viene a decirnos es que cada individuo debe asumir la responsabilidad de su propia construcción como ente. Y es necesario entonces huir de las ideas prefabricadas, de los estereotipos que nos muestran gobiernos y corporaciones.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Desde el punto de vista occidental, la mujer europea o americana es considerada como un ser más libre que la mujer islámica u oriental. Sin embargo, quiero hacer una observación que bien sirve de ejemplo para el tema en cuestión, y que a la vez rebate esta aseveración.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Una de las grandes propagandas occidentales para fomentar el choque cultural y justificar muchas de las maniobras políticas contemporáneas hace ver el uso del &lt;em&gt;burka&lt;/em&gt; en los países islámicos como un atentado contra la libertad de la mujer. Yo no me voy a posicionar realmente a este respecto porque no he podido experimentar personalmente el hecho. Pero si voy a recabar que en el Corán se especifica, tanto en el caso del hombre como en el de la mujer, el imperativo de vestir modestamente, con paños, y cubrirse lo más posible para no ser visto como un objeto de deseo, y donde no pueda diferenciarse el nivel económico del sujeto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Idealmente la función del &lt;em&gt;burka&lt;/em&gt; es evitar que la mujer sea tratada como un objeto sexual, igual que en el caso del hombre, la modestia al vestir se entiende de la misma forma. Sin embargo, la sociedad occidental concibe la feminidad de una forma diametralmente opuesta, en el sentido de que el mundo de la moda, la publicidad, el mercado, (diseñados por una sociedad falócrata y patriarcal), convierten en muchos casos a la mujer occidental en objeto de deseo. De este aspecto surgen así los problemas de anorexia y otras patologías asociadas, la dependencia en el uso de cosméticos y el mercado irresponsable. Por desgracia, tampoco el hombre está exento de estas cuestiones, que en mayor o menor grado también le afectan. En lo que se resume que si el individuo es objeto de deseo, la perspectiva se reduce, la apariencia cobra importancia y lo que es en realidad la persona se relativiza.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Análogamente, en oriente, aquellas mujeres cubiertas con el &lt;em&gt;burka&lt;/em&gt;, se encuentran en los baños con ancianas y niñas, se bañan juntas e intercambian pareceres. En occidente, la apariencia se establece como una competición donde las mujeres u hombres se vuelven enemigos entre ellos. Y los hombres compiten con hombres y mujeres con mujeres.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Desde luego nada es ideal, ni en las sociedades occidentales, ni en las orientales. Pero si menciono esta comparación con la esperanza de desmitificar la supremacía en la concepción y definición de género en occidente. No se trata de hablar de razas, ni de religiones, ni de géneros. Todos somos individuos, y como se menciono anteriormente, responsables de nuestra propia construcción como tales.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Un movimiento muy interesante sobre la redefinición de género fue el de las &lt;em&gt;garçonnes&lt;/em&gt;. Fueron mujeres que se apropiaron de estereotipos masculinos, haciéndolos plenamente funcionales en el ámbito femenino. Esto produjo malestar entre los  sectores más conservadores e incluso entre otras feministas. Pero su atrevimiento, no fue otra cosa que una destrucción de los roles del momento y un desafío a la masculinidad, ya que era inconcebible ver a una mujer adoptando patrones que eran exclusivos del varón.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A mí personalmente me agrada la idea, porque estas barreras enmarcadas de lo que “debe ser algo”, empiezan a convertirse en un sinsentido y cobran fuerza otras ideas que hasta el momento habían sido inviables.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Realmente yo no estoy hablando aquí de feminismo, sino de identidad. Y aunque la identidad pueda ser un imposible, una construcción en muchos casos arbitraria, o una mera asociación del recuerdo, la experiencia y el subconsciente; creo que el deber de ser consciente de ella implica intentar saber que se es, no aceptando aquello que te indican que eres.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por ello, si no se asume una identidad propia, y se toma los modelos estereotipados del exterior, la consecuencia final es la conversión del individuo en herramienta trasmisora de estos valores hasta la perpetuidad. Pero más allá de esto, el propio individuo es privado de aquello que le hace único. Es como una forma de robarle el alma, de ser conducido, sin voluntad...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;(1) Susana Vellarino, 2009&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4051470890935032309?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4051470890935032309/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/identidad-y-genero.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4051470890935032309'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4051470890935032309'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/identidad-y-genero.html' title='Identidad y género'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-5647727763728249382</id><published>2010-08-30T03:25:00.000-07:00</published><updated>2010-09-01T03:39:02.415-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Arte y enfermedad mental</title><content type='html'>Es evidente que hay discusión sobre arte y enfermedad metal, y la aceptación de obras procedentes de enfermos mentales como arte elevado, en comparación con artistas profesionales. Pero mi opinión al respecto, es que el problema viene dado por la sistemática necesidad de nominar y catalogar todo ejercicio del arte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para poder hablar de este tema, voy a enunciar mi propia definición de enfermedad mental, huyendo de las consideraciones más o menos establecidas. Además, cabe señalar, que estas definiciones han variado mucho a lo largo de la historia sin que nunca se haya podido determinar con claridad que es un enfermo mental o un loco.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Siempre se ha considerado que un carácter fuera de lo común encajaba en la definición de loco, y en consecuencia se ha rechazado, quizá en parte por la moral burguesa establecida, el hecho de que ciertos individuos tuvieran comportamientos demasiado distanciados de lo que se entendía en ese tiempo por "normalidad".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mi definición parte de este punto, en donde un enfermo mental, es una persona  incapacitada para aceptar, entender o participar de unas normas morales y de comportamiento más o menos establecidos. En mi consideración, la única diferencia que hay con un artista profesional es la voluntad de participar de tales normas, ya que un enfermo mental podemos presuponerlo incapacitado para asimilarlas, y un artista profesional voluntariamente las rechaza.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aunque lo cierto es que esta distinción no es tampoco esclarecedora, porque no creo que exista una verdadera diferenciación en el grado de conciencia de uno y otro. Lo que si me resulta más seguro, es que un artista, considerado enfermo o no, suele crear su propio universo moral, funda sus propias reglas, crea sus propios sistemas de existencia, y así es que voluntariamente o no, el modelado de su persona le dificultad enmarcarse en la normalidad comúnmente entendida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sin duda, la normalidad no es más que una patraña diseñada por un conjunto de organismos, instituciones y conciencias que pretendían hacer de la realidad, o de "su" realidad, algo manejable o asequible, pero que en parte censuraba al “diferente”. Así es que las sociedades han buscado mecanismos sencillos para establecerse y convivir, y que siendo aceptados por una mayoría social, si estos son trasgredidos presupone una amenaza para el conjunto de la comunidad. De esta forma, y teniendo como ejemplo la historia, vemos como los individuos que por su pensamiento o comportamiento, han desafiado los ideales de una sociedad, han sido por lo general discriminados. Entonces, ha sido el mismo proceso de la historia, que en esa discriminación ha otorgado el vocablo peyorativo de enfermedad a este conjunto de personas. Con el desarrollo de la psicología, nuevos términos como disfunción, incapacidad, alteración, etc. han ido engrosando ese saco limítrofe por el  que se entiende el mundo real y se separa ese otro mundo de la mente no común. Pero bajo mis creencias no es del todo así. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Si hablásemos de este tema a un nivel biológico, y examináramos la genética, que puede resultar a priori como esquema observable objetivo, vemos como en el lenguaje se presiente este mismo tipo de subjetividad. Porque de la misma forma, cualquier variación genética que escape de la aceptada como normal y sana, tiende a tener una calificación discriminatoria o de carácter especial.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Indudablemente, ciertas configuraciones genéticas o desarrollos de lo que se entienden como enfermedades mentales, también a un nivel biológico incapacitan a los individuos no solo a la adaptación sino a la supervivencia en una sociedad. Pero también es cierto que nuestra sociedad ha evolucionado de forma natural para integrar y proteger de alguna forma a estas personas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Puede que en los ejemplos del mundo animal, los individuos con discapacidades o lo que se asume por disfunciones sean abandonados, rechazados o dejados morir por ser un problema evolutivo para la especie, pero también podemos ver que las necesidades de los conjuntos de grupos animales son mas primaras y sencillas que los complejos mecanismos y construcciones de la sociedad moderna.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lo que quiero decir, en resumen, es que lo que llamamos enfermedad mental no tiene porque ser considerado algo negativo, y la producción o creación de arte por este colectivo no tiene ninguna razón para ser rechazada como tal. Y en cuanto a la relación social, creo que hoy en día, otros tipos de conciencia o de estado existencial, ajenos a lo común, son más necesarios que nunca antes para entender nuestra naturaleza, y para evolucionar como especie, conjunto o individuo. Entonces, se trataría de un cambio de conciencia el atender a las personas catalogadas de “enfermos”, como personas de un nivel sensitivo y emocional en muchos casos privilegiados.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hay casos reales de personas que ya desde su nacimiento o debido a algún accidente, han experimentado un cambio, a última instancia mental, que por ejemplo les ha conducido a ser destacados en el campo de la matemática, de la percepción de forma, colores, etc. Saliendo estos de la normalidad, también hubieran podido ser tildados de enfermos, sin embargo, como su alteración esta socialmente aceptada o entendida, se les reconoce como individuos únicos y privilegiados. Para finalizar, quiero decir que otros tipos de conciencia única pueden haber sido descartados de esta nominación, no porque realmente no lo sean, sino porque su forma de entender el mundo aun no ha sido comprendida o estudiada en profundidad por aquellos que enarbolan la bandera de la normalidad.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ya exclusivamente en el ámbito artístico, si estas personas llamadas enfermos mentales son capaces de expresarse plásticamente, y de una forma altamente cifrada, sin prejuicios, sin privarse de la entera libertad, sin dejar de potenciar las cualidades de los materiales, y sin olvidar su propia existencia en el mundo, es porque estas personas tienen lo esencial para participar del conjunto; esto es la voluntad de manifestarse o no, autónomamente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para mí, la locura es el pretexto para huir de un mundo encorsetado. Es la capacidad de abrir puertas dentro de la cueva oscura. Es la oportunidad de revisar lo que se asienta imperturbable. Es una forma de poner de nuevo en macha el rio que agite los corazones. Es otro espectro más de la creatividad, de la niñez, del juego...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-5647727763728249382?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/5647727763728249382/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/arte-y-enfermedad-mental.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5647727763728249382'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5647727763728249382'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/arte-y-enfermedad-mental.html' title='Arte y enfermedad mental'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-7042036528269416420</id><published>2010-08-26T18:10:00.000-07:00</published><updated>2010-08-30T03:39:23.976-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Visiones surrealistas I</title><content type='html'>Una bailarina orbita imparable e hipnóticamente sobre el imponente y egregio cuerno de un rinoceronte. El rinoceronte la mira inconsistentemente, y al cruzar sus ojos vidriosos la imagen se duplica y brilla. El rinoceronte no puede moverse, está en un terrible y exiguo pedazo de tierra suspendido en el espacio baldío. Quizás las estrellas lo sostienen o le sonríen, tal vez solo se burlan de el anquilosadamente. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Una clamorosa impotencia le pende de la garganta, quisiera ser gacela o león herido, pero no rinoceronte astral en el vacio irreparable. Con el infinito parpadeo de las estrellas temblorosamente eternas, su impotencia se convierte en rabia irreductiblemente oscura, y finalmente en una cósmica y hierática erección rinocerontica. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Al instante, sin que pueda determinarse cuanto tiempo en ninguno de los casos, siente hormiguear sus acolumnadas y enraizadas patas. El rinoceronte duda, con un pensamiento de mosca reconociblemente veraniega, y no sabe si le crecen raíces, se vacía de sangre, o le corroen imparable, súbita y vorazmente, horribles y broncíneas hormigas espaciales.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El rinoceronte lo dudara para siempre, por los imparables siglos de siglos ya incontables, o tal vez no lo dude nunca porque la bailarina lo distrae. En todo caso, su erección es tan consecuente de la bailarina, la rabia, o la impotencia, que nunca cesara para poderlo determinar, tanto científica, filosófica o astralmente.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-7042036528269416420?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/7042036528269416420/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/visiones-surrealistas-i.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7042036528269416420'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7042036528269416420'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/visiones-surrealistas-i.html' title='Visiones surrealistas I'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-7011617063876744225</id><published>2010-08-24T13:42:00.000-07:00</published><updated>2010-08-30T05:01:00.849-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>A cachoeira da fumaça</title><content type='html'>No desperté, más bien crecía como germinando. Crecía si, como un gigante de piedra que despedaza la montaña que lo arropa. Era esa dualidad de erguirme por inercia natural, y de levantar el peso, cavilante y grotescamente firme. Todo era efímero, tal vez cuerpo de alabastro, tal vez no.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Del día, solo aire allamarado o piroscente, como se prefiera, pero al fin y al cabo recónditamente sulfuroso. Todo ha existido siempre y existirá, y de esta forma ardían las piedras en coro. Así fueron aquellos momentos imprecisos, de una doble lectura perceptiva y ambiguamente unánime. Denso o licuado, que importaba. Todo podía ser recuerdo u olvido, todo era proclive a ser vivido, a haber sido vivido con la mayor de las intensidades o con la culpa o la huida. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;En poco tiempo me creció el cabello y la barba cetrina. Como si los parpados hubieran sido siempre sonámbulos, como si cada idea hubiera tenido corazón, y esta hubiera sido baluarte de un nuevo ciclo que empieza y acaba en el sueño. Y tardíamente, tras un vacio elíseo, nace aquella nueva y sangrante, que siempre parte desolada y desaparece con incertidumbre.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Es por eso que una vez me parecieron las calles desiertas, y que consideré la idea de morir como puro convencimiento. Y entonces nada fue circunstancial, porque yo estaba exactamente donde quise estar; arañando esa barba fenicia, meditando el tiempo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A la hora del café sin embargo, hubo cierto temblor. Un desdoblamiento de lo que era y no era existir aquí o allá. Y una boca frente a una boca no era beso. ¡Menuda absurda ingenuidad para el deleite! Entonces fueron inabarcables los pareceres, cementerios meroíticos donde solo soplaba arena, pero igualmente genuino ese divagar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Una cascada de humo, una imperceptibilidad total de la existencia. Desfragmentación de recuerdos, invención de futuros y pasados, cosas ya improbables. Si no supiera que son los estados de ánimo de un loco, creería que son los estados de ánimo inventados para huir de la locura. Porque nada parece cierto, ni siquiera falaz. Las cosas repentinamente no responden a criterios, no existe solidez de fundamentos para la sujeción del universo. Todo es tan voluble... Incluso esas abstracciones odiosas; "todo" y "nada", que inaguantable algo tan absoluto en este momento en el que no hay frontera para lo que me rodea. Creo que las cosas empiezan a ser como realmente son cuando pierden su forma. Si en cambio están ahí, pétreas e irrefutables son un incordio, un paraíso muerto. Pero si invitan a la participación, si se esconden al mismo tiempo que se muestran, si te hablan sin poder alcanzar a saber lo que dicen, es cuando de alguna forma se hacen de ti sin adjetivos o sustantivos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Porque nominar es solo una acción que parte del miedo, el miedo al desconocimiento. Por eso sustantivamos, catalogamos y huimos, perdiéndonos quizá una riqueza oculta. Es como si cada existencia fuera verbo en ejecución continua. Un moldeamiento constante que no puede etiquetarse, y para el que el análisis es solo pasajero o circunstancial.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y esos atajos cerebrales, o esas míseras huidas de la realidad siempre nos han apartado de la recreación o la contemplación. Pero contemplar no es sino el artilugio del “yo” para recibir, para integrar. Y es así que se conocen las cosas sin juicios, como cuando observamos el sol amanecer&lt;/em&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;A veces las palabras son siniestros instrumentos del pensamiento; una playa de arena, un cielo cubierto de aves.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/THudVuUXmJI/AAAAAAAAAm0/x7n4nvzuugw/s1600/_MG_9360.JPG"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/THudVuUXmJI/AAAAAAAAAm0/x7n4nvzuugw/s320/_MG_9360.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511171565554210962" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Francisco Marco, Granada, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-7011617063876744225?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/7011617063876744225/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/cachoeira-da-fumaca.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7011617063876744225'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7011617063876744225'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/cachoeira-da-fumaca.html' title='A cachoeira da fumaça'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/THudVuUXmJI/AAAAAAAAAm0/x7n4nvzuugw/s72-c/_MG_9360.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-5468792379462646269</id><published>2010-08-22T18:23:00.000-07:00</published><updated>2010-08-30T03:13:45.124-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>De lo incierto</title><content type='html'>Sabernos una cueva en el tiempo &lt;br /&gt;o un sabor de palabra.&lt;br /&gt;Que mustio secreto &lt;br /&gt;un cuerpo flotante y menudo,&lt;br /&gt;como una verdad enigmática&lt;br /&gt;que solo dura “quien sabe”.&lt;br /&gt;Sabernos racimo de éxtasis&lt;br /&gt;con cierta maldad floricida.&lt;br /&gt;Asolar espantosamente nuestra Ítaca,&lt;br /&gt;como horda hambrienta,&lt;br /&gt;como veneno solaz y salvaje;&lt;br /&gt;que conserva lo bello,&lt;br /&gt;que muere persistentemente,&lt;br /&gt;que se delicia de sí mismo.&lt;br /&gt;Y despertaras maldita de mí,&lt;br /&gt;odiaras nostalgia y conciencia,&lt;br /&gt;y buscaras en todas las ciudades del continente,&lt;br /&gt;en todas las veces que mi boca murió en tus labios.&lt;br /&gt;Que mi mano tiembla y amarillea,&lt;br /&gt;y tú devoras las noches, &lt;br /&gt;hurañas noches,&lt;br /&gt;intratables ausencias;&lt;br /&gt;los tiestos vacios,&lt;br /&gt;las tristezas sin nombre,&lt;br /&gt;las causas sin rumbo.&lt;br /&gt;Si hoy la luz tiene algo de mandrágora&lt;br /&gt;o de violín de lejana guerra,&lt;br /&gt;no desveles la inconsciencia,&lt;br /&gt;no arranques esos pétalos.&lt;br /&gt;En un centro incierto del océano,&lt;br /&gt;en aquellas pompas del designio.&lt;br /&gt;Que las caricias melaza,&lt;br /&gt;y los susurros sahumerio,&lt;br /&gt;y el jinete cobrizo,&lt;br /&gt;y la lengua flotante,&lt;br /&gt;son parte del mismo nómada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Siempre es más cordial la certidumbre que lo incierto,&lt;br /&gt;¿Pero cómo recorrer la vida en la absoluta certeza, y saber que se ha vivido?&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-5468792379462646269?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/5468792379462646269/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/de-lo-incierto.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5468792379462646269'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5468792379462646269'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/de-lo-incierto.html' title='De lo incierto'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-1629088984949577862</id><published>2010-08-22T17:44:00.000-07:00</published><updated>2010-08-30T03:12:55.312-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Del recuerdo tan Paris</title><content type='html'>Si estuviéramos en Paris,&lt;br /&gt;yo te habría mirado a los ojos,&lt;br /&gt;y habría tocado tu mano,&lt;br /&gt;como en aquel café.&lt;br /&gt;Como en ese otro mundo fuera del tiempo,&lt;br /&gt;o en ese otro tiempo fuera del mundo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Si estuviéramos en Paris, mi amor,&lt;br /&gt;yo te hubiera llevado a la noria de rue Rivoli,&lt;br /&gt;y te hubiera besado de vértigo y caída,&lt;br /&gt;como en aquella tarde inextinguible.&lt;br /&gt;Como en ese otro mundo fuera del tiempo,&lt;br /&gt;o en ese otro tiempo fuera de todo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Porque si estuviéramos en Paris,&lt;br /&gt;yo me habría arrojado al Sena caudaloso de vino,&lt;br /&gt;y hubiera derribado las columnas del Panteón,&lt;br /&gt;y hubiera albergado en mis manos;&lt;br /&gt;todas las manos, todos los encuentros,&lt;br /&gt;todos los corazones y todas las sonrisas, &lt;br /&gt;en todos los tiempos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pero hoy,&lt;br /&gt;no toco tu mano,&lt;br /&gt;ni te miro a los ojos,&lt;br /&gt;ni te beso en las alturas,&lt;br /&gt;ni me empapo de vino y Sena.&lt;br /&gt;Pero escucha, mi amor,&lt;br /&gt;&lt;em&gt;reste avec moi ce soir&lt;/em&gt;,&lt;br /&gt;&lt;em&gt;seul ce soir&lt;/em&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/THHFtDNs2zI/AAAAAAAAAlo/rCWYVz1AEbY/s1600/Paris+(34).jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/THHFtDNs2zI/AAAAAAAAAlo/rCWYVz1AEbY/s320/Paris+(34).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5508401196998384434" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Celso Manuel Castilla Soto, Paris, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-1629088984949577862?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/1629088984949577862/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/del-recuerdo-tan-paris.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1629088984949577862'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1629088984949577862'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/del-recuerdo-tan-paris.html' title='Del recuerdo tan Paris'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/THHFtDNs2zI/AAAAAAAAAlo/rCWYVz1AEbY/s72-c/Paris+(34).jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-7592616026156298314</id><published>2010-08-10T05:43:00.000-07:00</published><updated>2010-08-22T19:07:24.532-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>La reina que huía de su melancolía (1)</title><content type='html'>- Sabías que no significaba nada y te decidiste a cruzar la calle, a llamar en silencio la atención de todos los hombres que coincidían en tu misma acera. A giñarles un ojo y darles las esperanzas de algo que nunca sucedería, negándolo más tarde, asumiendo esa manía tuya de no ser consciente de tu sexual y exuberante potencial de &lt;em&gt;femme fatale&lt;/em&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me quedé mirando cómo te alejabas, cómo dibujan eses en el aire tus caderas al andar. Cómo aún te costaba coordinar los pasos y los pensamientos a la vez, con tus zapatos negros de tacón que no soportabas, y que tanto te gustaba llevar. Querías ser esa que siempre se resbalase entre sus sombras, la que siempre estaba al otro lado del espejo. Deseabas ser azul cuando estabas extasiada de tus rojos de infarto, siempre anhelabas esa otra vida que te perdías mientras vivías la tuya propia, sin darte cuenta de lo linda que estabas en toda esa búsqueda desesperada de la imposible, inconcebible perfección.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me senté en un banco desde dónde podía oler tus lágrimas de cenicienta, y eso que son las seis de la tarde reina, y aún los niños juegan en la plaza, y tú marchándote para no volver jamás, con esa expresión de anochecer dibujada en tus pupilas, de ya es demasiado tarde, &lt;em&gt;trés tard mon amour&lt;/em&gt;. Y yo sin embargo me quedo feliz, porque sé que tu también serás feliz y reirás, porque tú eres de esas que te curas los dramas a base de reinventarte y hacer cómo que te has olvidado, aunque luego abras un cuaderno, pongamos un 12 de abril y las paginas parezcan sedosas hasta que se manchan de tinta. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- &lt;em&gt;Comme si jamais avant&lt;/em&gt;, me repetías muchas veces indolente. Y allí te encontré, en esa extraña ciudad de comedores de loto, de persecutores de sueños vagos, lánguidos, tal vez irresistiblemente condenados. Y nunca supiste adecentarte los misterios para que nunca fueran desvelados, siempre te descubrías en cada esquina de tus parpados, en cada rescoldo de tus cartas, oraciones y predicados avocados al mismo deleite y a la misma decadencia. Y yo perpleja y tiernamente inerte lo veía pasar todo como un vendaval, sin poder soportarlo por más tiempo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mil y una Ítacas cayeron en la vereda. Una dinastía de magdalenas huyendo de Damasco cada vez que la noche parecía solitaria y acuchillada. Y escribías mi nombre con sedienta pluma, con cierto desierto en tus ojos negros de ladrón bedu, para huir de esa absurda idea de sucumbir al llanto o al vino de paladar muerto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y persistentemente yo entendí aquella caudalosa hambre tuya por el tiempo, esa estoica efigie de renunciar a todo para no perder nada. Y navegar sin faro, y pelear desnudo, para morir erguido. Pero me dolió verte así, tan odiosamente inmóvil, sedente y pensativo. Tan aniquilado en tu rendición condescendiente. Porque cuando por fin te decidiste, cuando de una vez te pusiste en pie para abandonar la tarde, sentí que tú también te marchabas, sabiendo ingenuamente como hacerlo para siempre volver.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;(1) Voces cruzadas: texto que comenzó Berenice allá por el no tan lejano 2008, y que yo acabé en el verano del 2010. &lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-7592616026156298314?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/7592616026156298314/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/la-reina-que-huia-de-su-melancolia-1.html#comment-form' title='7 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7592616026156298314'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7592616026156298314'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/la-reina-que-huia-de-su-melancolia-1.html' title='La reina que huía de su melancolía (1)'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-3185992108479351338</id><published>2010-08-06T04:30:00.000-07:00</published><updated>2010-08-22T18:18:29.822-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Imágen Pintura'/><title type='text'>Mensaje en una botella Nº 1</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/THHMV1F0cXI/AAAAAAAAAmg/ejTNhDAGz2Q/s1600/Sin+t%C3%ADtulo-1.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 309px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/THHMV1F0cXI/AAAAAAAAAmg/ejTNhDAGz2Q/s320/Sin+t%C3%ADtulo-1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5508408494651634034" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;(*) Pieza: palabra que designa cualquier sala, habitación o dormitorio de una casa.&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-3185992108479351338?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/3185992108479351338/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/mensaje-en-una-botella-i.html#comment-form' title='5 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3185992108479351338'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3185992108479351338'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/08/mensaje-en-una-botella-i.html' title='Mensaje en una botella Nº 1'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/THHMV1F0cXI/AAAAAAAAAmg/ejTNhDAGz2Q/s72-c/Sin+t%C3%ADtulo-1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-8977246873191715305</id><published>2010-07-22T10:48:00.000-07:00</published><updated>2010-07-22T10:59:23.826-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Y la raza</title><content type='html'>De nuevo frente al mar. Yo soy aquella luciérnaga del teatro en ruinas de Megalópolis. El escarabajo navegante que encontré en las aguas saladas de la isla. También el grillo meditabundo que entró por mi ventana cierto verano desatinado. Soy la hormiga encendida que transita por el blanquecino muro que separa la realidad de lo incierto. Soy todas esas cosas porque mi piel ya no es limítrofe con el mundo. No hay frontera, ni paraíso. Todo es como debe ser.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Creo que mi raza participa de esa necesidad de convivencia con el medio. Son aquellos que se descalzan para caminar desvinculados de todo lo que pesa. Danzan báquicos con la tormenta y el rayo. Se conforman con escuchar todo lo que pueda ser audible, en experimentar, aquello susceptible de ser vivenciado. Mi raza se deleita con el tacto de la corteza de los árboles, tiembla frente al llanto de un niño, y yerra sobre todos los legados que nos ha desvelado la historia. Mi raza a veces tiene sangre de palma, salta de los acantilados al mar después de cierto titubeo, y huye de los mosquitos en las noches de fuego. Siembran, parlamentan y luchan. Aman, porque aman incluso siendo capaces de odiar. Beben, se acarician y sonríen. Se alegran, porque quizá les desconcierta poseer existencia; escriben para descubrir, bailan para flotar y son capaces de levantar ciudades o derribar muros. Mi raza cree en las ideas y explora las estrellas, se adentra en los mares y atraviesa las montañas. Mi raza puede temer y temblar, puede alumbrar una noche ciega, o volar por los cielos etéreos. Ha inventado la velocidad y el tiempo, ha poseído el espacio, y ha adorado a atronadores dioses destronados. Mi raza ha enfermado del mundo y de sí misma, se ha condenado de manipulación y lamento, y ha vuelto a celebrar la pura existencia; de conciencia y de inconsciencia, de todo bañados y ungidos, del todo quietos e imparables. Mi raza jamás se ha reconocido, pero siempre se afirma, puede que temerosa, y se asienta y prevalece precaria, coexiste con el inmenso desconocido. Siempre tiene preguntas, busca refugio cuando siente frío, sangra y canta, convive y muere. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Creo que mi raza aun no tiene un nombre, aunque se la pueda nombrar, ni posee demasiado, a pesar de todo lo que ha podido crear. Sin embargo, mi raza tiene infancia y extensos campos donde sentir la tierra, donde recordar ampliamente horizontes y semillas, donde volver de nuevo a jugar descalzos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TEiGzopVcFI/AAAAAAAAAlI/gJ2vVmRkptU/s1600/DSC_0131.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TEiGzopVcFI/AAAAAAAAAlI/gJ2vVmRkptU/s320/DSC_0131.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496791566847930450" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Celso Manuel Castilla Soto, Almería, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-8977246873191715305?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/8977246873191715305/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/07/y-la-raza.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8977246873191715305'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8977246873191715305'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/07/y-la-raza.html' title='Y la raza'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TEiGzopVcFI/AAAAAAAAAlI/gJ2vVmRkptU/s72-c/DSC_0131.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-5688199328614803637</id><published>2010-07-22T10:38:00.000-07:00</published><updated>2010-07-22T10:47:18.532-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>De los veranos indios</title><content type='html'>Bajo el cielo estrellado de pausas; pensamientos volátiles. Respiraciones o el aliento del mar. Una cicatriz de recuerdos o un recuerdo de tu cicatriz y tu espalda firme. No es triste una infancia de corsé, o una vela solitaria en el mar nocturno. Supongo que a veces hay que arrastrar prótesis indolentes en el tiempo, cierta disposición de Frida vegetal y fantasmagórica. De esta forma escuchamos hoy estas incansables olas serenas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Se dice que jamás se ha vuelto a la exuberancia de un rojo, como aquel pompeyano. Así me pareció el naranja de este atardecer, irrepetiblemente nuevo, candente, con algo de topacio. Y entonces la humedad, la isla por entera emanaba esa espuma de agua, ese velamen tierno que confundía los horizontes o las cimas de los pueblos lejanos. Cientos de piedras sostenidas de sí mismas, de su propia existencia íntegra. Y ahí estaba la playa, de arena o azúcar, con macizos levintantes sobre el mar, y la base de la roca aniquilada pacientemente en el trascurso de los siglos por olas perezosas o enfurecidas. De esta forma el ojo engañaba complacido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Parece dócil el agua ahora, será la noche o la lejanía. Hablaba entonces de la erosión, del tiempo, y luego la distancia. Tal vez siempre hay cicatriz y un légamo inapreciable de historias para el coral. Allí pueden crecer las algas, el misterio del color, los tactos desconocidos. Así también se construyen los caracteres; irrepetibles, incansables, vagamente descifrables, envueltos de herida que siempre se compone y trasfigura. Sal en la boca, brisa recelosa, bruma de los encuentros. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Puede que haya olvidado esa calma de laurel, aquel fragmento ya irreconocible, porque mi historia es diferente. Y aun estoy en calma, placido, perdiéndolo todo entre los dedos, fluctuando impermanente en la sacudida de esta ola, sudando inconsciente estos recuerdos y los tuyos, esta playa de azul perpetuo. Porque no dejo de recorrerte, de saber quien eres. Por ello subo en el lomo del coccinélido de nuestras sabanas, para volver, como siempre me gusta volver, a Chatelet o a Montmatre, al vino de la vereda de otro tiempo; nuestro tiempo, nuestro semblante espectral de dulzura lejana.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Todo se lo lleva el mar, en la noche del agua y los destellos fulgurantes. Qué bien se que no fueron luciérnagas marinas, ni la barca, ni la piel desnuda en la roca o la extrañeza del tiempo. Todo fue porque el amor, los astros y la tierra son un paraíso que todavía no hemos sido capaces de creernos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TEiCzydYeMI/AAAAAAAAAk4/GbphbvintMQ/s1600/DSC_0083.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TEiCzydYeMI/AAAAAAAAAk4/GbphbvintMQ/s320/DSC_0083.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496787171435641026" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Celso Manuel Castilla Soto, Palma de Mallorca, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-5688199328614803637?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/5688199328614803637/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/07/de-los-veranos-indios.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5688199328614803637'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5688199328614803637'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/07/de-los-veranos-indios.html' title='De los veranos indios'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TEiCzydYeMI/AAAAAAAAAk4/GbphbvintMQ/s72-c/DSC_0083.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4818016937791135084</id><published>2010-06-27T19:22:00.000-07:00</published><updated>2010-06-27T19:38:48.750-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Imágen Pintura'/><title type='text'>Sombras y bambalinas</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TCgJTeJREzI/AAAAAAAAAkY/1ElJRct6xC4/s1600/Sombras+y+bambalinas.JPG"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 206px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TCgJTeJREzI/AAAAAAAAAkY/1ElJRct6xC4/s320/Sombras+y+bambalinas.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5487646376065045298" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TCgJpaUW2OI/AAAAAAAAAkg/OdVmQTSjQ5M/s1600/19.JPG"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TCgJpaUW2OI/AAAAAAAAAkg/OdVmQTSjQ5M/s320/19.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5487646752994941154" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TCgLJhv-hNI/AAAAAAAAAkw/qV07ozhj7HM/s1600/28.JPG"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TCgLJhv-hNI/AAAAAAAAAkw/qV07ozhj7HM/s320/28.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5487648404257277138" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ver también:&lt;br /&gt;&lt;a href="http://kosmoskado.blogspot.com"&gt;Kosmos Kado&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4818016937791135084?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='related' href='http://kosmoskado.blogspot.com/' title='Sombras y bambalinas'/><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4818016937791135084/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/sombras-y-bambalinas.html#comment-form' title='6 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4818016937791135084'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4818016937791135084'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/sombras-y-bambalinas.html' title='Sombras y bambalinas'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TCgJTeJREzI/AAAAAAAAAkY/1ElJRct6xC4/s72-c/Sombras+y+bambalinas.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-5298468075479859382</id><published>2010-06-21T16:44:00.000-07:00</published><updated>2010-06-21T17:03:53.850-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>La religión de los sin dioses</title><content type='html'>Con yermos sentidos&lt;br /&gt;o proyecciones de sauce.&lt;br /&gt;Períodos líquidos&lt;br /&gt;para rostros insolubles.&lt;br /&gt;El individuo está asediado,&lt;br /&gt;de ilimitado encuentro,&lt;br /&gt;de perdida trasparencia.&lt;br /&gt;Y entonces teoremas opiáceos,&lt;br /&gt;multifacético y sonámbulo,&lt;br /&gt;de capricho y fragmento.&lt;br /&gt;Atestado cuerpo de perra,&lt;br /&gt;y talante horror vacio.&lt;br /&gt;Porque aun no hemos dicho nada,&lt;br /&gt;y allí se encuentran abismales,&lt;br /&gt;inalterables parlantes péndulos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;- Babel, Eiffel, no más que la superación metafísica del complejo napoleónico, añadió lejanamente Joan al otro lado del pasillo.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TB_7Vwv6VUI/AAAAAAAAAgA/wV6RFXE235A/s1600/Rio+verde+(22).jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TB_7Vwv6VUI/AAAAAAAAAgA/wV6RFXE235A/s320/Rio+verde+(22).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5485379222442235202" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Celso Manuel Castilla Soto, Granada, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-5298468075479859382?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/5298468075479859382/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/la-religion-de-los-sin-dioses.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5298468075479859382'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5298468075479859382'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/la-religion-de-los-sin-dioses.html' title='La religión de los sin dioses'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TB_7Vwv6VUI/AAAAAAAAAgA/wV6RFXE235A/s72-c/Rio+verde+(22).jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-456091260284432869</id><published>2010-06-21T15:23:00.000-07:00</published><updated>2010-06-21T17:05:38.905-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Conversas con Thánatos</title><content type='html'>Hay limo en la herida,&lt;br /&gt;dioses lacerados en tu panteón de lágrimas,&lt;br /&gt;arrayanes de desamparo en el concilio.&lt;br /&gt;¡Qué puta y amante de las cosas eres!&lt;br /&gt;Que consientes la frescura&lt;br /&gt;en la sacudida de la edad incierta,&lt;br /&gt;y nos empañas apáticamente&lt;br /&gt;con mil bocas codiciosas de alientos.&lt;br /&gt;¡Qué puta y silenciosa eres!&lt;br /&gt;Báquica y puerca,&lt;br /&gt;que mañana tú te sacias,&lt;br /&gt;en las surtidas dimensiones de la tristeza,&lt;br /&gt;en la tristeza etrusca y sobria,&lt;br /&gt;en la tristeza estigia y sorda.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;- ¿Quieres otro trago? Que ya basta de lamentarse de angustias titiriteras.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TB_pmV6ll6I/AAAAAAAAAf4/H3gfHMd8GWk/s1600/Marco+(10).jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TB_pmV6ll6I/AAAAAAAAAf4/H3gfHMd8GWk/s320/Marco+(10).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5485359716087732130" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Francisco Marco, Granada 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-456091260284432869?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/456091260284432869/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/conversas-con-thanatos.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/456091260284432869'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/456091260284432869'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/conversas-con-thanatos.html' title='Conversas con Thánatos'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TB_pmV6ll6I/AAAAAAAAAf4/H3gfHMd8GWk/s72-c/Marco+(10).jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-6344729647392348468</id><published>2010-06-20T18:14:00.000-07:00</published><updated>2010-06-21T12:16:58.892-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Del amor de los niños fatuos</title><content type='html'>Intento encontrarte por las noches, cuevas donde no aturde el tiempo. Un abrazo tuyo carnal que parte de una misma pieza rota, y en la oscuridad última de ese abrazo, algo se escucha, con esa ternura que nadie puede augurar de donde viene.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luego, tientos de suave aquiescencia, como si fuera yo el que se desvanece en ellos, y veo tu ropa caer tan primitivo e inocente, con extrañeza infantil. Separándome vagamente de tus brazos dejo mis labios rozar tu mejilla, cogiendo al instante tu mano y llevándola a mi pecho. Queriendo que lo sintieras, que la palma de tu mano estuviera en el centro exacto de mí pecho, como si tu luz pudiera atravesar la mía. Volviendo después cobarde a tu mejilla y tu nuca, me columpio como si no hubiese más reclamo en un mundo de perpetrada y maligna serenidad. Y mis brazos son ahora serpientes retorciéndose por tu cuerpo, eléctricamente hábiles, dejando definitivamente tu ropa como amasijo moribundo en el suelo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Entonces frente a mí, expuesta y frágil, nuevamente te entregas al perfume de la noche, con ese incierto miedo. Y estas de pie, y yo me pongo de rodillas usurpándote, posando las mejillas en tu vientre para aferrarte con brazos de pitón sedienta. Así te hago para mí, con una lentitud imparable, con una fuerza aritmética de oscura vibración. Para que giren las ruedas del más extremo delirio del loto blanco, absoluto e inagotable.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y yo estoy de rodillas aun, y tu pones la mano en mi pelo como queriendo arrancarlo, pero no lo permiten mis labios. Tu cuerpo, lánguido y vago, desertor a las simetrías del tacto, huye como evaporándose, descendiendo a ese mundo subterráneo de mis rodillas en el suelo. Y no te dejo rendirte aun, porque antes quisiera verte vencer, y sentir que yo también soy tuyo e indefinido, que estoy expuesto, sin piel e inconsistente, muerto en cualquier otra realidad lejos del “nosotros”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por ello vuelvo dócil a la aurora de tu rostro, sabiendo que mis ropas jamás volverán a las cimas de tu encuentro. Yacerán allí, junto al recuerdo de unos roces imprecisos en el sur de tus delicias, para un retorno del abrazo, caminando por tu espalda con mis pies de manos montaraces. Y la sangre de mis brazos enardece mis venas, y mis ojos se desploman cálidamente, perdido ya, rendido ante la brutalidad de tu hermosura. Despejando así cualquier incertidumbre de imperio lejano, hundo los dedos de esponja y coral, edifico pilares babilónicos y te descuelgo ajardinada por mis brazos, elevándote de ese territorio impreciso en el que anidan tus pies. Te postro en algún límite vertical que te guarde del arrebato, para nuevamente descender al inframundo de una tierna y memorable asechanza.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y cuando certero el momento, todas las esencias nuestras nos empujan a la mezcla y la danza, y tus senos tiemblan en mi boca y tus piernas me sitian la cadera, sombra y perla de lamentos, tus brazos fustigan mi espalda con silencioso ruego. Yo contemplo tu exhalar hacia el cielo, tus ojos penumbra, y brazos que vuelven a quehaceres de serpientes. Una consonancia implacable te roba todo ápice de conciencia, e ignoro tus plañidas, tus sigilosos vocablos de clemencia, y soy monarca de tus piernas y chaman de tu pelo, y todo sucede sin la presencia de la duda. Un crimen perfecto de amor y delicadeza, donde mis ojos son los cómplices del rio, y el presente la canoa del viaje. Entonces ceñido por el cuello, noche templada y serena, noche de ahondado cieno.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tú te tocas el pelo y suspiras, tu voz al momento tibia, de garganta y abismo. Y yo araña perdida y trémula, de color imprudente. Una seducción sin piedad, seducción verdugo, de sabores sin remedio. Esa forma inviolable de absoluta persecución del deseo, esa destrucción de la regla elemental de la razón, que la piel no resiste. Y los pensamientos de humo se hacen agua, y aguijonea el explorar incauto, el trepar indígena. Un miedo de unos ojos frente a unos ojos de inmensidad. Sabanas de sándalo y tormenta, de tu pelo océano perpetuo, inmersas sabanas, huella salvaje de sometido cariño.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y envejecemos de amor viendo pasar las estaciones, y hay nieve en tus senos y florecidos almendros en tu boca. Tus hombros faro de la armada, en los dedos arsenal, fuego y llamas de un ciclo incognoscible, y una espalda de llanura para las gacelas. La persiana deja entrar el aire y la luz de nuestros rostros. Inmensa noche de niños fatuos, devorados de sí mismos, de corazones diamante e inabarcable tiempo delgado de aquel abrazo atronador.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TB7bzyi1NMI/AAAAAAAAAfo/wXzptw-LyVQ/s1600/Les+pens%C3%A9es+bleues+sont+les+plus+douces+(78).jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 241px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TB7bzyi1NMI/AAAAAAAAAfo/wXzptw-LyVQ/s320/Les+pens%C3%A9es+bleues+sont+les+plus+douces+(78).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5485063078971520194" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografia: Celso Manuel Castilla Soto, Granada, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-6344729647392348468?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/6344729647392348468/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/del-amor-de-los-ninos-fatuos.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6344729647392348468'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6344729647392348468'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/del-amor-de-los-ninos-fatuos.html' title='Del amor de los niños fatuos'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TB7bzyi1NMI/AAAAAAAAAfo/wXzptw-LyVQ/s72-c/Les+pens%C3%A9es+bleues+sont+les+plus+douces+(78).jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-7820232839980792611</id><published>2010-06-19T09:45:00.000-07:00</published><updated>2010-06-27T20:20:53.552-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Ma fille (1)</title><content type='html'>Una mariposa desvela su lengua sobre una flor amarilla en Sumatra, mientras un caracol deja surcos espirales en la hoja de un bananero de la Patagonia. En ese instante, un camaleón enreda su lengua con otro camaleón en la corteza de un tronco amazónico, justo cuando una hormiga que levanta una hoja seca en Tailandia, cree sostener el peso del mundo. A la misma hora, una libélula sufre un desmayo al contemplar el mar Caspio, cuando un mosquito del Adriático mira desafiante al sol. Análogamente, en los viñedos del Peloponeso, un escarabajo encuentra un camafeo macedónico para no volver a ser nunca el mismo, cuando una araña patituerta en una cabaña de los Alpes renuncia a su profesión de tejedora al descubrir los encajes de unas cortinas vienesas. Como aquel grillo andaluz, que se pasó ese intervalo anhelando un dueto sinfónico con una cigarra afincada en un ciprés. Tan pronto como una lombriz anciana creyó haber llegado al paraíso al comprobar el tacto de la arena. Fue en ese lapso, en el que una conciencia buscaba otra conciencia en un espacio fortuito…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;(1) A mi hija.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TBz02yVq47I/AAAAAAAAAfQ/e82aI1DVVXg/s1600/Marco+(9).jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TBz02yVq47I/AAAAAAAAAfQ/e82aI1DVVXg/s320/Marco+(9).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5484527668293198770" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Francisco Marco, Granada, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-7820232839980792611?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/7820232839980792611/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/ma-fille.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7820232839980792611'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/7820232839980792611'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/ma-fille.html' title='Ma fille (1)'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TBz02yVq47I/AAAAAAAAAfQ/e82aI1DVVXg/s72-c/Marco+(9).jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-1940403061204552199</id><published>2010-06-15T18:16:00.000-07:00</published><updated>2010-06-17T05:14:32.128-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Imágen Pintura'/><title type='text'>Femme faim des fleurs</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TBoRjqcEhCI/AAAAAAAAAfA/bp0XXTcoeWM/s1600/2.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TBoRjqcEhCI/AAAAAAAAAfA/bp0XXTcoeWM/s320/2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483714800662119458" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TBgnHVbN5mI/AAAAAAAAAUI/zJtD5z1mp7g/s1600/3.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TBgnHVbN5mI/AAAAAAAAAUI/zJtD5z1mp7g/s320/3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483175553287448162" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TBgniddTt5I/AAAAAAAAAUQ/mojUx5YUtfY/s1600/1.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 217px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TBgniddTt5I/AAAAAAAAAUQ/mojUx5YUtfY/s320/1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483176019300169618" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ver también:&lt;br /&gt;&lt;a href="http://kosmoskado.blogspot.com"&gt;Kosmos Kado&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-1940403061204552199?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='related' href='http://kosmoskado.blogspot.com' title='Femme faim des fleurs'/><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/1940403061204552199/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/femme-faim-des-fleurs.html#comment-form' title='6 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1940403061204552199'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1940403061204552199'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/femme-faim-des-fleurs.html' title='Femme faim des fleurs'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TBoRjqcEhCI/AAAAAAAAAfA/bp0XXTcoeWM/s72-c/2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-8900820042598138065</id><published>2010-06-06T11:50:00.000-07:00</published><updated>2010-08-31T15:05:22.349-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Pour l'étoile de la noix de coco (1)</title><content type='html'>Tú, y una bailarina en mis pupilas, &lt;br /&gt;una tendencia puntillista en mi forma de escrutarte. &lt;br /&gt;Que si paseábamos por la orilla de las tardes &lt;br /&gt;o si nos abanicábamos desvelados; &lt;br /&gt;siempre corazones cimitarra, &lt;br /&gt;tirolinas de algodón de lado a lado. &lt;br /&gt;Que ya me arden los sueños de visitarte astral, &lt;br /&gt;que las fachadas de mi pecho están escritas con tizón, &lt;br /&gt;e imagino esos momentos de polilla en tu lámpara, &lt;br /&gt;de cocodrilo en tu &lt;em&gt;Neilos&lt;/em&gt; (2). &lt;br /&gt;Y cuando toco tu sonrisa con mis yemas de trébol, &lt;br /&gt;y te hayo náyade excéntrica de desconsuelo y temblor, &lt;br /&gt;pienso; "tú y el espejo desnudo, tú y una Ítaca cian”. &lt;br /&gt;Y perdóname si me voy de la poesía al destierro, &lt;br /&gt;si no me canso de labrar estos campos de sosiego, &lt;br /&gt;si mis llamas perezosas son como mariposas oscuras &lt;br /&gt;y mis palabras andan cautivas en la lejana de las tierras. &lt;br /&gt;Porque esta distancia me arranca y me pudre, &lt;br /&gt;me desprende severa y cobarde, &lt;br /&gt;y yo me atenúo y de ti titubeo; &lt;br /&gt;y te añoro, te leo y te pinto, &lt;br /&gt;y te espero Paris te espero. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;EM&gt;(1) De poema a poema: "&lt;A href="http://berenice-capitulo7.blogspot.com/2010/06/femme-taureau-tigre-pour-le-grand.html"&gt;Femme-Taureau-Tigre pour Le Grand Cocotier&lt;/A&gt;"&lt;/EM&gt; &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;EM&gt;(2) Antigua palabra griega para designar el rio Nilo, que en su transcripción literal significa "Valle del rio".&lt;/EM&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-454869d5e2484903" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"&gt;&lt;param name="bgcolor" value="#FFFFFF"&gt;&lt;param name="allowfullscreen" value="true"&gt;&lt;param name="flashvars" value="flvurl=http://v19.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D454869d5e2484903%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1333824627%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D6642C1FFA2EF9ACFE5D47BF6977FB48C24A7D2F2.1E476C6F0ADD960BE2B6FF7F8470993B88242C29%26key%3Dck1&amp;amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D454869d5e2484903%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DRiUzVbkrNMBVQr6OAliRnvGwQHg&amp;amp;autoplay=0&amp;amp;ps=blogger"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v19.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D454869d5e2484903%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1333824627%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D6642C1FFA2EF9ACFE5D47BF6977FB48C24A7D2F2.1E476C6F0ADD960BE2B6FF7F8470993B88242C29%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D454869d5e2484903%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DRiUzVbkrNMBVQr6OAliRnvGwQHg&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"allowFullScreen="true" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;Música: Bebo Valdés, "Tú".&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-8900820042598138065?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='enclosure' type='video/mp4' href='http://www.blogger.com/video-play.mp4?contentId=454869d5e2484903&amp;type=video%2Fmp4' length='0'/><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/8900820042598138065/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/letoile-de-noix-de-coco-1.html#comment-form' title='8 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8900820042598138065'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8900820042598138065'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/letoile-de-noix-de-coco-1.html' title='Pour l&apos;étoile de la noix de coco (1)'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-8758296218497565293</id><published>2010-06-06T10:54:00.000-07:00</published><updated>2010-06-06T11:11:43.069-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Hilvanando nubes (1)</title><content type='html'>Imposibles, &lt;br /&gt;indescifrables escaleras. &lt;br /&gt;Un furtivo perseguir, &lt;br /&gt;y el rito salvaje de la flor y la cosecha.&lt;br /&gt;Como cada mañana de semejanzas con la soledad,&lt;br /&gt;de horizontes y penínsulas mudas.&lt;br /&gt;Como los ocasos de piedra y negrura,&lt;br /&gt;los del sendero de una serpiente tierna,&lt;br /&gt;los del tránsito manchado de esperanza y miedo.&lt;br /&gt;Porque sabemos amanecernos nítidos,&lt;br /&gt;pero yo quisiera morir teñido de luna,&lt;br /&gt;y descender en una caída contagiosa,&lt;br /&gt;donde solo la noche encuentra respaldo&lt;br /&gt;y los lobos viejos tañen las cuerdas del recuerdo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;(1) Ver "&lt;a href="http://taoybaobab.blogspot.com/2010/01/la-felicidad-es-un-fragmento.html"&gt;La felicidad es un fragmento desprendido&lt;/a&gt;".&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-8758296218497565293?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/8758296218497565293/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/hilvanando-nubes-1.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8758296218497565293'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8758296218497565293'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/hilvanando-nubes-1.html' title='Hilvanando nubes (1)'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-4984341403080457433</id><published>2010-06-02T17:50:00.000-07:00</published><updated>2010-06-02T18:03:38.304-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título XIII</title><content type='html'>Has cabalgado sobre los llantos del dolor,&lt;br /&gt;has sido ceniza en la desembocadura del Ganges,&lt;br /&gt;te has arrojado del cielo preñado de tormenta,&lt;br /&gt;y te has mostrado frágil, como el rocío impoluto,&lt;br /&gt;como el amanecer desierto. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb8hv6xkSI/AAAAAAAAATo/u7Nar7-DD10/s1600/peces.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 238px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb8hv6xkSI/AAAAAAAAATo/u7Nar7-DD10/s320/peces.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478343653471654178" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Pintura: Maria Pulido Aguza, Cordoba, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-4984341403080457433?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/4984341403080457433/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/sin-titulo-xiii.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4984341403080457433'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/4984341403080457433'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/sin-titulo-xiii.html' title='Sin título XIII'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb8hv6xkSI/AAAAAAAAATo/u7Nar7-DD10/s72-c/peces.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-3478614934224873602</id><published>2010-06-02T17:40:00.000-07:00</published><updated>2010-06-02T18:03:30.887-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título XII</title><content type='html'>Por intuición, &lt;br /&gt;eres como una flor blanca, &lt;br /&gt;pálida y quieta, &lt;br /&gt;en un campo de amapolas rojas.&lt;br /&gt;Y es eso que cuando te miro, &lt;br /&gt;te presiento absoluta, &lt;br /&gt;y el paladar me sabe a tapioca. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb6lh6soBI/AAAAAAAAATg/VU3iBRrkXuc/s1600/NARDOS.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 208px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb6lh6soBI/AAAAAAAAATg/VU3iBRrkXuc/s320/NARDOS.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478341519409455122" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Pintura: Maria Pulido Aguza, Cordoba, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-3478614934224873602?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/3478614934224873602/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/sin-titulo-xii.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3478614934224873602'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3478614934224873602'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/sin-titulo-xii.html' title='Sin título XII'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb6lh6soBI/AAAAAAAAATg/VU3iBRrkXuc/s72-c/NARDOS.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-8815442621362886519</id><published>2010-06-02T17:37:00.000-07:00</published><updated>2010-06-02T18:15:35.113-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título XI</title><content type='html'>Cuando en las horas intempestivas, y en los rescoldos del tiempo, me vienen a la memoria, con ansias de renovada juventud, el desfile de aquellas tardes de frágil suspense. Me veo titubear en la imagen desgastada, y una lágrima imposible aturde la sequedad de un rostro de otro mundo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb9opAbCdI/AAAAAAAAATw/NZMezhbAFkM/s1600/ceuta.png"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 227px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb9opAbCdI/AAAAAAAAATw/NZMezhbAFkM/s320/ceuta.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478344871387007442" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Pintura: Maria Pulido Aguza, Ceuta, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-8815442621362886519?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/8815442621362886519/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/sin-titulo-xi.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8815442621362886519'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/8815442621362886519'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/sin-titulo-xi.html' title='Sin título XI'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb9opAbCdI/AAAAAAAAATw/NZMezhbAFkM/s72-c/ceuta.png' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-3539384040642035843</id><published>2010-06-02T17:33:00.000-07:00</published><updated>2010-06-02T18:03:16.440-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título X</title><content type='html'>Todo puede ser semilla,&lt;br /&gt;por ello el amor tiene forma de sauce,&lt;br /&gt;por ello los sueños se parecen al humo.&lt;br /&gt;Y la libertad, el germen,&lt;br /&gt;siempre rabia de agua. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb4bKPjHGI/AAAAAAAAATY/q5ReFv3MqRU/s1600/20-agosto.png"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 132px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb4bKPjHGI/AAAAAAAAATY/q5ReFv3MqRU/s320/20-agosto.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478339142232513634" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Pintura: Maria Pulido Aguza, Cordoba, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-3539384040642035843?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/3539384040642035843/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/sin-titulo-x.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3539384040642035843'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/3539384040642035843'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/sin-titulo-x.html' title='Sin título X'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb4bKPjHGI/AAAAAAAAATY/q5ReFv3MqRU/s72-c/20-agosto.png' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-1012085354069502526</id><published>2010-06-02T16:20:00.001-07:00</published><updated>2010-06-02T18:09:51.465-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título IX</title><content type='html'>Sobre los cimientos hubo arenales y fuego,&lt;br /&gt;promesas de un nuevo despertar.&lt;br /&gt;Empezamos a caminar cogidos de la mano del olvido,&lt;br /&gt;como queriendo volver a ser niños.&lt;br /&gt;Jugábamos en un barro perenne,&lt;br /&gt;y habitábamos formas divinas de creación.&lt;br /&gt;Un amanecer abrimos los ojos,&lt;br /&gt;y todo era plateado,&lt;br /&gt;y también nos resultaba bello.&lt;br /&gt;Algunos hablaban de dimensiones,&lt;br /&gt;las calles estaban repletas,&lt;br /&gt;los jardines parecían de metal. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb3B-yJPfI/AAAAAAAAATQ/8kWh3ukMyTM/s1600/calle-de-la-muralla.png"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 306px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb3B-yJPfI/AAAAAAAAATQ/8kWh3ukMyTM/s320/calle-de-la-muralla.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478337610148036082" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Pintura: Maria Pulido Aguza, Barcelona, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-1012085354069502526?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/1012085354069502526/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/sin-titulo-ix.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1012085354069502526'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1012085354069502526'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/sin-titulo-ix.html' title='Sin título IX'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb3B-yJPfI/AAAAAAAAATQ/8kWh3ukMyTM/s72-c/calle-de-la-muralla.png' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-1191047390456353582</id><published>2010-06-02T09:00:00.000-07:00</published><updated>2010-06-02T18:02:23.272-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>De la carne y la madera</title><content type='html'>Empezaron a discernirse ciertas formas montaraces. Las vetas se devanaban y la madera surgía en texturas y bailes ignotos. El metal candente de fricción se volvía un lugar que habitar, un eco crudo del martilleo, un profundo surco donde posarse. Allí había una lucha incierta, rozando lo absurdo y proverbial, asomándome a las metáforas encarnizadas de las formas y la perseverancia de aquel que recorre su lobreguez sin querer hallar salida. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Era llanamente eso, algo ridículo que solo pude atisbar cuando manó la sangre. Sentí el olor metálico y una fiera voluntad de probarla. Me pregunte entonces, qué sentido tenía el forzar algo que era más recio que mi propia carne, ese lance de masas burbujeantes, una colcha tierna de vergüenza sarcástica.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La respuesta no fue la belleza, ni el sudor, ni la sangre. Todo aquello era herramienta, como mis manos precursoras o el aliento de ceniza. La respuesta era la montaña, la ascensión, el rito, el tránsito, el viaje, y el silencio de aquel pozo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb-uMsfe8I/AAAAAAAAAT4/MKb4zUVRZMg/s1600/_MG_9173.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb-uMsfe8I/AAAAAAAAAT4/MKb4zUVRZMg/s320/_MG_9173.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478346066378062786" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Francisco Marco, Granada, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-1191047390456353582?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/1191047390456353582/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/de-la-carne-y-la-madera.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1191047390456353582'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/1191047390456353582'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/06/de-la-carne-y-la-madera.html' title='De la carne y la madera'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TAb-uMsfe8I/AAAAAAAAAT4/MKb4zUVRZMg/s72-c/_MG_9173.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-6037660398042944342</id><published>2010-05-31T18:19:00.000-07:00</published><updated>2010-05-31T18:32:34.008-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sobre el color de las palabras</title><content type='html'>Para hablar con palabras sepia, hay que dejar la lengua como una oruga. Permitirle roer con escarnio las hojas acicaladas del paladar. Observarla sin declaración de presencia mientras se arquea y duerme, o parece que sueña astuta en los péndulos del silencio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lo importante es abandonarse y tender un puente, o un bigote si se prefiere, entre la oruga, y el estado de la oruga, entre la maraña y la simpleza, entre Miguel Angel y Marx Ernst. Esperar el saludo desde los últimos asientos baldíos de la grada, pero mantener sellados y suavemente imperfectos los labios hasta ver concluida la obra. El proceso no tiene un tiempo definido, ni siquiera el tiempo es algo definido en su constitución. El tiempo, es tan solo el seudónimo que inculpamos a aquel hecho de quedarse pequeños los zapatos, o al de señalar una estrella siempre distante en el cielo o en el tiempo. Pero el proceso de la oruga, yo diría que es atemporal, porque en todos los estados perceptibles guarda cierta eternidad. Por ello solo puedes jugar a esperar el silbido de la nada, ya que esperar, es otra forma de hablar de tiempo, y la palabra que más lo dilata o lo disuelve. De alguna forma, ciertas palabras moldean ese tiempo, desde la maniática perfección de la oruga y sus estados, hasta el estallido solemne de su consolidación, donde el cambio siempre parece tiempo, pero el tiempo nunca está presente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El momento para hablar también es incierto, pero siempre incontrovertible. A veces sucede en forma de médanos sobre el manto de un monarca déspota y otras, encierra carácter de atardecer al ver cerrarse un paraguas. En muchas ocasiones lo he advertido en las lágrimas de las palmeras, en los vendavales perpetuos de la boca de un gramófono, en los relámpagos de una sonrisa sin fundamento en cualquiera de esos días esteparios. Ocasionalmente puede entenderse como una llama que alumbra todo aquello que pueda ser insondable, pero por lo general, es más como una crónica paulatina y ajena de tiempo. El lento adormecimiento de un miembro amputado que vagamente sentimos con deber de reconstruir. Un hilo que se balancea tembloroso y se suelta, y que al dejar pasar el aire, permite el dilatar de ese aleteo en la boca.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Entonces edificas un altar a ese dios tímido y sin forma, las palabras se trasmutan en planos de extraño temperamento, la seda se marchita con sinceridad en los silencios de un tiempo desertor, y todos los instantes de un beso, y todos los gritos de un pueblo hambriento, y todas las guerras necesariamente inútiles, con todas las manifestaciones del hombre que quiere ser hombre, se vuelven mariposas, y sin embargo, uno sólo puede dejarlas ir.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TARjHRtMWpI/AAAAAAAAATI/B0h3QwStuPc/s1600/DSC_0003.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TARjHRtMWpI/AAAAAAAAATI/B0h3QwStuPc/s320/DSC_0003.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5477612023452555922" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Celso Manuel Castilla Soto, Granada, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-6037660398042944342?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/6037660398042944342/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/05/sobre-el-color-de-las-palabras.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6037660398042944342'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6037660398042944342'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/05/sobre-el-color-de-las-palabras.html' title='Sobre el color de las palabras'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TARjHRtMWpI/AAAAAAAAATI/B0h3QwStuPc/s72-c/DSC_0003.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-5659481903818032663</id><published>2010-05-24T19:36:00.000-07:00</published><updated>2010-05-25T15:12:37.502-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Un long voyage</title><content type='html'>Periplos de frambuesa y mango, los de dejarse el salitre en la piel y alguna fragancia de arena y ola. &lt;em&gt;Paris a sa étoile&lt;/em&gt;, porque desear también es una forma de vida. Como las diecisiete estrategias de añorarte, que también son tiempo para suspirar. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Irreparablemente bella, verdad? &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pienso que las pequeñas pasiones nos someten, pero las inabarcables solo nos engrandecen. Como esas burdelescas palabras que cuando se vuelven dantescas y señoronas nos enjaulan en palíndromos irreductibles, pero que cuando se deslizan entre los dedos resplandecen obedientes con brillo sarraceno.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No quiero pertenecer a ningún lugar, que mis playas sean ese soplo dentro de ti, mientras bebemos con los ojos los presentes y tus rosas inmateriales increpan mis miradas. Porque hemos escrito las leyes sin normas de una república arcaica, con pórticos y avenidas hechos de hiedra y palacios acortinados de salvia y sudor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Soy como un prófugo de tu ausencia, que siempre linda en la libertad del encuentro, entre las húmedas secuencias del respirar, para lamer tus lamentos oscuros, y besar tus profundas oquedades, con lengua de anemona multicolor. Siendo siempre aquel vulgar raptor, que yace de tus sombras, y se alimenta de tus senos, y se mece liviano en tus labios. Esta noche te hago el amor con toda mi memoria, con todo mi recuerdo maldito de tu cuerpo, con todo el estallido de tu sexo en mi fisura. Porque en el vagar eterno de mis pesados sueños suele haber una historia triste, donde Paris es París, y el amor un rio de palabras sin patria y silencios mortificados.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/S_s7qDiKr7I/AAAAAAAAATA/z6eMSu9ZlKM/s1600/DSC_0014.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/S_s7qDiKr7I/AAAAAAAAATA/z6eMSu9ZlKM/s320/DSC_0014.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5475035365688127410" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotografía: Celso Manuel Castilla Soto, Almería, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-5659481903818032663?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/5659481903818032663/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/05/el-viaje.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5659481903818032663'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5659481903818032663'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/05/el-viaje.html' title='Un long voyage'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/S_s7qDiKr7I/AAAAAAAAATA/z6eMSu9ZlKM/s72-c/DSC_0014.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-5115301112039159721</id><published>2010-05-20T06:11:00.000-07:00</published><updated>2010-05-20T08:14:58.736-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Lo nuestro es vender pescaditos (1)</title><content type='html'>Estaba ya de vuelta sin un “nunca más” en los bolsillos, pero aun con nostalgia de balcón y atardeceres. De repente tuve la sensación de haber sido bañado por la calma; el pasado era ya un souvenir plastificado, el futuro no era esa intriga de asomarse por la cerradura de la puerta. Solo y suspendido, estaba el presente, el presente de tú y yo, el presente personificado. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cada instante blandía elegante una gentileza pétrea, una acción sutil de piel marmórea. Y era tan hermoso pensarte en este presente nuestro, tan delicioso ejecutar el rapto efímero de nuestras noches de universos paralelos y banquetes con sabores y olores a exquisiteces parecidas a la blancura, de innumerables libaciones y acercamientos, tentativas de la tentación, vibraciones de las mas incontenibles de las cercanías que se precipitaban en el deleite de la impotencia y en la dulzura de un deseo que está a punto de ser derramado. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Qué cosas son estas que pienso? Que surgen de ese estado, en el que percibes, que anclada a la chaqueta, me sigue ausente una horquilla de tu pelo. Por donde han sido filtrados los pensamientos de una tarde completa, de una tarde ya tarde, de una tarde.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que belleza, porque estoy llorando de esta absoluta y temible belleza, de las sacudidas de tus gemidos de papiro en la noria pavorosa donde la caída al vacío era completamente predecible. Donde el bombear de una estancia aturdida de respiraciones postergaba el sin aliento para los ratos de melancolía, y donde el temblor del cuerpo era síntoma de esa horrorosa belleza, de esa intolerable intuición de que las cosas andaban sujetas a sí mismas por una dúctil razón. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que ya no me quedan corbatas tristes, ni sonrisas de llanura. Que tengo los ceniceros hasta arriba de fumarme las esperas. Que si me voy a escuchar flamenco es porque el vino baila sombra por bulerías, y la luz que canta y rabia me devuelve a los geranios del balcón, al de los pájaros aburridos y las nubes crepitantes de una tarde ya muy tarde, de una tarde. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Que lo nuestro fue siempre vender pescaditos de oro, y subrayar los “imposibles” en el manuscrito de los suspiros insomnes. El tumbarnos en los triclinios del otro, para pasear como nómadas por las geografías de las pieles o los verbos; en las comisuras inestables de unos cuerpos con mitologías increíbles, y los intersticios de esas palabras que se posaban como auroras en lo más austral de tus formas. Que si siento este siroco sin ti, o estos silogismos asimétricos, esta singular sinestesia que confunde sitios y sombras, y hace sinfonías con el siena o sonetos con cascara de saxofón, que simulan una soledad psiquiátrica entre los simposios de los siglos y los susurros aletargados del silencio. Sábelo, que no es mera complacencia con la chifladura o la necedad, que no es el arrebato antojadizo y laureado de un atleta triunfal o un padecer hedónico y ensimismado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Es tan solo el “sin más” en el posar de un nenúfar. El fundir los caudales de ese viento, de esas conjeturas, de esas transliteraciones de la percepción en las tardes destartaladas, para amanecer, como cualquier otro día de la eternidad, engarzando los “te quiero” y los “sin más”.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;(1) “Lo nuestro es vender pescaditos”, es un dicho del Coronel Aureliano Buendía, que tras el fracaso de sus largos años de guerra en la defensa de las ideas del partido liberal, terminó sus días en el taller de orfebrería fabricando delicados pescaditos de oro con suma paciencia artesana. Expresión citada de “Cien años de soledad” de Gabriel García Márquez.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/S_U7bHmpkLI/AAAAAAAAASw/q-aYuQu3dAg/s1600/DSC_0037.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/S_U7bHmpkLI/AAAAAAAAASw/q-aYuQu3dAg/s320/DSC_0037.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473346259222368434" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Fotofrafía: Celso Manuel Castilla Soto, Granada, 2010.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-5115301112039159721?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/5115301112039159721/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/05/lo-nuestro-es-vender-pescaditos-1.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5115301112039159721'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/5115301112039159721'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/05/lo-nuestro-es-vender-pescaditos-1.html' title='Lo nuestro es vender pescaditos (1)'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/S_U7bHmpkLI/AAAAAAAAASw/q-aYuQu3dAg/s72-c/DSC_0037.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-6509188705847659136</id><published>2010-05-08T14:55:00.000-07:00</published><updated>2010-06-13T18:28:59.805-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Para Mirage Miracle Miroir</title><content type='html'>Si la presencia de las noches no fuera perpetua, y las escaleras no tuvieran imposibles e insidiosas perspectivas. Si los besos alguna vez fueran perdurables en el otoño de nuestros labios, y las mañanas y el café, cosa de la contemplación de los amantes. Si los sueños no fueran el presagio de la muerte, y los pensamientos no fueran sombras que arrastramos como cadenas fantasmales. Si los niños nunca dejaran de jugar con canicas hechas de esperanzas cristalinas, y los ancianos sepultaran solo lo sombrío que una vez hubo en la tierra. Tu, y yo, y la desembocadura de todas las palabras que se ahogan en la garganta de los tristes, nacerían como si nunca hubieran sido dichas.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-6509188705847659136?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='related' href='http://alfinaldelpasillo.blogspot.com/' title='Para Mirage Miracle Miroir'/><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/6509188705847659136/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/05/para-mirage-miracle-mirior.html#comment-form' title='4 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6509188705847659136'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6509188705847659136'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/05/para-mirage-miracle-mirior.html' title='Para Mirage Miracle Miroir'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-219993945136605320</id><published>2010-05-08T14:19:00.000-07:00</published><updated>2010-06-17T04:46:19.977-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Imágen Pintura'/><title type='text'>White bath white wine White</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/S-XVFPIVgiI/AAAAAAAAARw/vfgLUu4m_2E/s1600/White+bath+white+wine+White.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 206px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/S-XVFPIVgiI/AAAAAAAAARw/vfgLUu4m_2E/s320/White+bath+white+wine+White.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5469011608448893474" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TBoK8rXJHcI/AAAAAAAAAe4/OxqXKTLOFzo/s1600/7.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 206px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TBoK8rXJHcI/AAAAAAAAAe4/OxqXKTLOFzo/s320/7.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483707533825220034" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TBoKv0tQIYI/AAAAAAAAAew/p4dQWnGCNmo/s1600/17.jpg"&gt;&lt;img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/TBoKv0tQIYI/AAAAAAAAAew/p4dQWnGCNmo/s320/17.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483707312995574146" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ver también:&lt;br /&gt;&lt;a href="http://kosmoskado.blogspot.com"&gt;Kosmos Kado&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-219993945136605320?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/219993945136605320/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/05/white-bath-white-wine-white.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/219993945136605320'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/219993945136605320'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/05/white-bath-white-wine-white.html' title='White bath white wine White'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_yqWcIzI_SkA/S-XVFPIVgiI/AAAAAAAAARw/vfgLUu4m_2E/s72-c/White+bath+white+wine+White.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-6841545805206760857</id><published>2010-05-08T13:08:00.000-07:00</published><updated>2010-05-08T13:20:24.208-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Sin título VIII</title><content type='html'>La mecánica de tu carne,&lt;br /&gt;desvela el ímpetu insoluble del sacrificio.&lt;br /&gt;Tu boca es el mar abierto,&lt;br /&gt;y tus ojos secretos siempre huelen a sal.&lt;br /&gt;Una pluma vaga solitaria, &lt;br /&gt;un trabajo de erotismo y miedo,&lt;br /&gt;para enseñar a mirar a los ojos de los hombres.&lt;br /&gt;Como una clave insondable de oscuras notas,&lt;br /&gt;de laberintos y estancias,&lt;br /&gt;y pérdidas en la hipotética salida.&lt;br /&gt;La travesía de tu pecho,&lt;br /&gt;o la fuerza titánica del impulso.&lt;br /&gt;No lo sé, solo entonces algo frágil y sagrado, &lt;br /&gt;de estética profana y trasformación.&lt;br /&gt;Claroscuros de tu cuerpo,&lt;br /&gt;o territorios cósmicos.&lt;br /&gt;Buscando la fórmula de tu moño&lt;br /&gt;o el libro de instrucciones.&lt;br /&gt;Con incursiones en el manantial de tu pelo,&lt;br /&gt;un yo iniciado en los misterios de tus sombras,&lt;br /&gt;y una conciencia que se pierde en otra conciencia.&lt;br /&gt;Porque hay que disipar cualquier tipo de tiniebla,&lt;br /&gt;untarnos de sangre y pintarnos los ojos&lt;br /&gt;y ser faraones alejandrinos.&lt;br /&gt;Dejar la carne con la carne,&lt;br /&gt;porque en todo lo sagrado hay una ruptura,&lt;br /&gt;una sima para el tránsito.&lt;br /&gt;Y te escucho y palpito,&lt;br /&gt;para la experiencia del tiempo,&lt;br /&gt;¿Qué pasaba con el tiempo?&lt;br /&gt;A propósito de tu carne y mi conciencia,&lt;br /&gt;de las puertas, la clave y la pérdida;&lt;br /&gt;Hemos comenzado un largo viaje,&lt;br /&gt;el mantra de mis caricias profanas,&lt;br /&gt;un susurro de mis besos de tumba,&lt;br /&gt;un compromiso para las manos de Polimnia.&lt;br /&gt;Que los segundos son como gotas de agua,&lt;br /&gt;me mojan sin consuelo&lt;br /&gt;en tus miradas cada vez más profundas.&lt;br /&gt;Y el silencio un paraíso,&lt;br /&gt;porque mis sabanas son de eterna primavera,&lt;br /&gt;y tus besos son para siempre en mi boca muerta.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-6841545805206760857?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/6841545805206760857/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/05/sin-titulo-viii.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6841545805206760857'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6841545805206760857'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/05/sin-titulo-viii.html' title='Sin título VIII'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-437685672667824035.post-6399047511019114106</id><published>2010-05-07T11:02:00.000-07:00</published><updated>2010-05-07T11:12:05.566-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Arte Literatura Poesía'/><title type='text'>Parte de la historia (1)</title><content type='html'>Trasnochados sí, pero todo tiene su flor, aun sonámbula y decayendo en un laberinto de formas. También témpanos de humo ¿Pero qué puedo hacer yo si es contagioso?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¡Pequeña ladrona de misterios! ¿Es que no era evidente? Aturdiendo el orden de las cosas, con promesas de silencio y una mala pintura borracha. Las cuatro de la tarde son como una ciénaga, pero no creas, también tengo mis llanuras insomnes sin que te des cuenta. Por eso te he tocado, por si no había vuelta atrás, por si Paris, por si habíamos olvidado las buenas costumbres y nos habíamos vuelto decadentes, por si se repetían las nubes en el cielo, por si cruzabas las piernas entretenida. No me gustaba cuando me desnudabas con tus palabras de tauro, pero yo también me desnudaba solo, por eso leía y no leía, y me reflejaba en tus ojos lejano. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sueño con ese saxo que baila a las orillas del Sena, con el tren de novecientos noventa y nueve vagones que vemos pasar y que conquista inclemente mis vertebras, con las noches en que los aurigas del vino azotan a los impetuosos caballos de chocolate, mientras las desventuras de los dedos crean nuevas sendas amazónicas, remolinos de agua, hiedra o musgo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tántalo de palabras, y todo para acabar con una despedida aerodinámica, y una sonrisa privada, pero inevitablemente olímpica. De todos modos, no dejan de desdibujarse las cosas que una vez parecieron imperecederas, porque el mundo nunca fue tan frágil…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;(1) Dedicado al hombrecito que dormia despreocupado sobre el lazito rojo de mi mas serena nostalgia.&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/437685672667824035-6399047511019114106?l=taoybaobab.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://taoybaobab.blogspot.com/feeds/6399047511019114106/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/05/parte-de-la-historia.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6399047511019114106'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/437685672667824035/posts/default/6399047511019114106'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://taoybaobab.blogspot.com/2010/05/parte-de-la-historia.html' title='Parte de la historia (1)'/><author><name>Celso προστάτης</name><uri>http://www.blogger.com/profile/05425614526621475349</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://2.bp.blogspot.com/-L88THu3I24M/TfvRNzU5_cI/AAAAAAAAA48/ugynJs_w6cA/s220/YoTambien.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
